Αυγουστόπληκτο
- Written by eKypros
Γράφει: Ευθυμία Γιώσα*
Άδολη καλοκαιρία περιβάλλει τη διανοητική βαρυχειμωνιά των κατοικούντων εν Σάρλοτσβιλ των ΗΠΑ. Όχι όλων βεβαίως βεβαίως κι ας μίλησε ο Ντόναλντ (Τραμπ και ουχί Ντακ) για μια «επίδειξη μίσους, μισαλλοδοξίας και βίας από πολλές πλευρές». Η Ιβάνκα (Τραμπ, επίσης) χρησιμοποίησε, κάποιες ώρες αργότερα, πιo στοχευμένο λεξιλόγιο που περιελάμβανε τις αυτονόητες λέξεις «ρατσισμός» και «νεοναζί». Αλλά ας μην προκαλεί και τόση εντύπωση πια η δήλωση Τραμπ. Με τέτοιες και πολύ χειρότερες δηλώσεις κάποια εκατομμύρια ψηφοφόρων πείστηκαν ότι μπορεί να κάνει την «America great again».
Υπεροχή των λευκών αναγνωρίζουν οι εθνικιστές της Βιρτζίνια. Το έχει γράψει ο Γκαλεάνο στους Καθρέφτες του, ότι ο Διάβολος είναι μαύρος. «Ιδού το αμάρτημα, ιδού τα σκοτάδια, το μαύρο είναι ο εχθρός του φωτός και της αθωότητας». Δοξασμένος να είναι ο Κύριος που υπάρχουν λευκοί να καταστρώνουν και να πραγματοποιούν Παγκόσμιους Πολέμους κι Ολοκαυτώματα, να φτιάχνουν σκλαβοπάζαρα και Μανωλάδες, να απομονώνουν όσους έχουν διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό από εκείνους.
Για μια στιγμή, ζαλισμένη από τις ζέστες των προηγούμενων ημερών, κακοτύχησα την καημένη την Αμερική για τους τόσους σκουριασμένους της πολίτες. Αλλά μετά έκανα ένα κρύο ντουζ και θυμήθηκα ότι εν Ελλάδι έχουν πιάσει φασιστική σκουριά ως και τα έδρανα της Βουλής. Εκτός από τα μυαλά των λευκών Ελλήνων ψηφοφόρων, που εννοείται ότι βαριέμαι πια ν’ ακούω ότι είναι παραστρατημένοι λόγω αγανάκτησης. Από τις πιο άνοστες καραμέλες αυτή η «εξήγηση».
Όμως, καλοκαίρι είναι ακόμη. Ας μιλήσουμε για το «κύμα των εκδρομέων που εγκαταλείπει την Αθήνα» –ωσάν γατί ή μωρό κι η έρμη η πόλη όπως φαίνεται–, για την «πληρότητα στους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς» ή για τον επικείμενο Δεκαπενταύγουστο και πού θα τον περάσουν οι πολιτικοί μας αρχηγοί.
Υπέροχα εθιμοτυπικά ρεπορτάζ του καλοκαιριού. Τα παρακολουθούμε με αμείωτο ενδιαφέρον, όπως κι αυτά των Χριστουγέννων, της Αποκριάς, του Πάσχα, της επόμενης άφιξης του κλιμακίου του Eurogroup στην Αθήνα, της εξόδου στις Αγορές (αμήν), της ανακοίνωσης πλεονάσματος κ.ο.κ.. Έπιασε αέρας και μ’ εμποδίζει να συνεχίσω, ειδάλλως…
«Στόχος του Σόιμπλε η πειθάρχηση της εργατικής τάξης», διαβάζω τον τίτλο της συνέντευξης του Αμερικανού οικονομολόγου, Ρίτσαρντ Γουλφ, στην Εφημερίδα των Συντακτών. Σκέφτομαι τον Εμπειρίκο. Κρίμα που έχει πεθάνει και δεν μπορεί ν’ ασχοληθεί με το πλέον υπερρεαλιστικό θέμα αυτής της εποχής: την εργατική τάξη.
Το παίζω λίγο έξυπνη, αλλά και τι άλλο να κάνω; Δεν έχω την οικονομική δυνατότητα και το ανάλογο κοινωνικό εκτόπισμα να το παίξω σοβαρός επιχειρηματίας. Εννοείται ούτε και την πνευματική ενάργεια που χαρακτηρίζει όλους τους διανοούμενους τούτης της ηλιοκαμμένης χώρας. Να θυμηθώ να βρω πότε έγραψε ο Τριπολίτης το Ανεμολόγιο. «Τώρα δημόσια θα έχουν μικρόφωνο μόνο οι γνωρίζοντες». Και δικαίως δηλαδή.
Οι αδαείς πρέπει να σιωπούμε. Και, προπάντων, να μην παραπονούμαστε γι’ αυτό.
Σκέφτηκα να ζητήσω από τον Αύγουστο μια συνέντευξη. Επικοινώνησα με τον γραμματέα του τον τζίτζικα, ο οποίος, το τρίτο μεσημέρι που τον ενόχλησα, μ’ ενημέρωσε πως ο Αύγουστος νοσηλεύεται σε ιδιωτική κλινική με οξεία ματαιοπληξία. Ας του ευχηθούμε γρήγορη ανάρρωση.
*Η φωτογραφία, «Κορίτσι δίπλα στη θάλασσα», Πορτογαλία 1956, είναι του Γάλλου φωτογράφου Εντουάρ Μπουμπά (Edouard Boubat)
* Ημεροδρόμος