Πείτε το -ΠΡΟΣΩΠΟ με ΠΡΟΣΩΠΟ- στον παππού και στον εγγονό!

1. Οι παππούδες έχουν δει τις συντάξεις πείνας να γίνονται συντάξεις εξαθλίωσης.
2. Η ανεργία και η απόγνωση για ένα μεροκάματο, μήπως και βγει η μέρα (όχι ο μήνας, η μέρα), είναι καθημερινότητα για χιλιάδες και χιλιάδες εγγόνια.
3. Οι παππούδες με τις συντάξεις εξαθλίωσης προσπαθούν – εάν μπορούν – να βοηθήσουν τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους για να ΕΠΙΒΙΩΣΟΥΝ (και όχι για να πίνουνε φραπέ και να παίζουνε τάβλι).

Το «πίνω φραπέ και παίζω τάβλι» δεν είναι μια τυχαία έκφραση. Στην Ελλάδα ζούμε κι εμείς. Η έκφραση χρησιμοποιείται για να πεις κάποιον τεμπέλη. Ας πούμε, όμως, ότι ο κύριος Καμμένος δεν εννοούσε αυτό , αν και – ξαναλέμε – στην Ελλάδα ζούμε κι εμείς. Είναι προφανές, βέβαια, πως ζούμε σε άλλη Ελλάδα από εκείνους που τολμούν να ξεστομίζουν κάτι τέτοια.

Τι άλλο μας είπε ο κυβερνητικός βουλευτής; Ένα σοβαρό κράτος, ισχυρίστηκε, θα το πάρει αυτό το κατοστάρικο που θα κόψει (ξανά) από τους συνταξιούχους. Θα το κόψει (ξανά) από τη σύνταξη των απόμαχων της δουλειάς, που εργάστηκαν μια ζωή ολόκληρη. Με λίγα λόγια θα του κλέψει (επίσημα και με το νόμο, «φυσικά») τον κόπο της ζωής του (ξανά).

Πως θα «αξιοποιήσει» το σοβαρό κράτος το κατοστάρικο; Θα το κάνει εργοδοτική εισφορά για να βρει δουλειά το εγγόνι, ώστε να το …προστατέψει από τους φραπέδες και το τάβλι. Τι δουλειά θα είναι αυτή; Από εκείνες που μετριούνται σε κατοστάρικα (τρία, τέσσερα, άντε πέντε, όχι παραπάνω).

Από εμάς κανένα παραπάνω σχόλιο. Ας πάνε οι κυβερνητικοί βουλευτές να εξηγήσουν την πρόταση (και όλο το σκεπτικό) στους παππούδες και στα εγγόνια. Ας το κάνουν, όμως, ΠΡΟΣΩΠΟ με ΠΡΟΣΩΠΟ, στη ζωή του παππού και του εγγονού, εκεί που παλεύουν για να ΕΠΙΒΙΩΣΟΥΝ.

* Ημεροδρόμος