Διεκδίκηση και Στοχοπροσηλωμένη Πάλη με Σχεδιασμένο Δίκαιο Αγώνα!

Μετά τη μεγάλη προσωπική του επιτυχία που είχε ως πολιτικός ηγέτης της νεοφιλελεύθερης παράταξης του Δημοκρατικού Συναγερμού, με την εκλογή του δις στο ύπατο αξίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ήρθε η ώρα του απολογισμού. Ενός απολογισμού που δεν οριοθετείται ενίοτε στα χρόνια της θητείας του ως Πρόεδρος του Κράτους και της Κυβέρνησης, ούτε και χρονολογικά άμα τη λήξει της δεύτερης του πενταετίας.

Όντας Πρόεδρος, για 15 χρόνια περίπου, του ΔΗΣΥ που στέγασε και πολιτικοποίησε την ΕΟΚΑ Β’, συνιδρυτικό μέλος και ηγέτης της πλατφόρμας του ΝΑΙ το 2003, Κύπριος Πολιτικός που συνέβαλε τα μάλα στον “εξωραϊσμό” του Ταγίπ Ερντογάν ως τον Τούρκο Πολιτικό που θα έλυε το Κυπριακό Πρόβλημα, Κύπριος Πολιτικός που όχι μόνο αποδέκτηκε τα ως τώρα όπισθεν... άλματα της ε/κ κοινότητας αλλά προχώρησε πιο πέρα με... ΜΟΕ(???) όπως το Χάρτη με το 28,5% επί του εδαφικού για την τουρκοκυπριακή πλευρά, το “Ερτζιάν” ως... νέος διεθνής αερολιμήν(?) και άλλα τινά, θα έχει να μας πει πολλά όταν και εφόσον του το επιτρέψουν οι... συνθήκες.

Όπως καλή ώρα ενώπιον του ακροατηρίου των Αμμοχωστιανών Προσφύγων που πίστεψαν πως εξωραΐζεται η “κλειστή” τους Πόλη για ελόγου τους. Είναι δυσάρεστο  και κατακριτέο γεγονός, αλλά η ιστορία της επεκτατικής, ιμπεριαλιστικής και στρατοκρατικής Τουρκίας, όσο και να θέλουμε, όσο και να ελπίζουμε δεν αλλάζει ούτε εξωραΐζεται από μόνη της. Με τις ευχές και τα παρακάλια δεν πτοείται το “θεριό”. Μόνο το διεθνή λόγο καταλαβαίνει. Μόνο το Διεθνές Δίκαιο και τα αποφασιστικά μέτρα του Συμβουλίου Ασφαλείας μπορούν και έχουν τη δύναμη να αλλάξουν τις ισορροπίες. Αρχίζοντας, ο Διεθνής Οργανισμός, από την επιβολη στην Άγκυρα της εφαρμογής των περί Κύπρου ψηφισμάτων και αποφάσεων του ΟΗΕ. Κι αυτά νοουμένου ότι υπάρχει η δεδηλωμένη προσήλωση σε αρχές και στόχους που υπηρετούν το πραγματικό, διαχρονικό συμφέρον της χώρας και του Λαού μας.

Δυστυχώς -για όλους τους Πρόσφυγες, εννοώ- “ηγήθηκε” της χώρας και του Λαού για τρεις και πλέον δεκαετίες όχι η Λαϊκή Ενότητα, όχι η Πατριωτική Ενότητα, όχι η Δημοκρατική Δικοινοτική Φιλία Λαού και Ηγεσίας, για μια Κοινή Πατρίδα και ένα Λαό. Ξέμειναν από συνθήματα οι Ταγοί της Δεξιάς Παράταξης ένθεν κακείθεν του συρματοπλέγματος, σκορπώντας και διασπώντας το Όνειρο και την Ελπίδα του Λαού για ένα Κοινό Σπίτι, μια Κοινή Πατρίδα εμάς και των Παιδιών μας.

Παρά ταύτα, μπροστά στο δέος της Τουρκικής Βουλιμίας, θα “λιποτακτήσουμε” για άλλη μια φορά; Όχι, δεν πρέπει να τους κάνουμε το χατήρι. Δεν είμαστε χαμένοι από χέρι. Ο τίτλος ιδιοκτησίας των κατεχομένων εδαφών και περιουσιών μας είναι ιερός αλλά και με ισχυρή πολιτική αξία που διαπερνά τα σύνορα Κύπρου, Ελλάδας, Τουρκίας, Βρετανίας. Αγγίζει τα Διεθνή Φόρα και ανοίγει Πόρτες. Διεκδίκηση, λοιπόν, και Στοχοπροσηλωμένη Πάλη με Σχεδιασμένο Δίκαιο Αγώνα!