Πίσω από τη βιτρίνα...

Στα λόγια του Θ. Ιακωβίδη αποτυπώθηκε χωρίς φτιασιδώματα ο Γολγοθάς τον οποίο βιώνει η πλειοψηφία των αθλητριών και αθλητών που προσπαθούν να ξεπεράσουν δυσκολίες και εμπόδια στην προετοιμασία τους για μια μεγάλη ή και μικρότερη διοργάνωση.

Και δεν είναι η πρώτη φορά. Αντίστοιχες εκκλήσεις, διαμαρτυρίες, κραυγές αγωνίας έχουμε δει και ακούσει πολλούς μήνες πριν από τους Αγώνες του Τόκιο. Και είτε οι αθλητές και οι αθλήτριες πετυχαίνουν μια σημαντική διάκριση είτε όχι, πίσω από αυτές βρίσκεται ένας «μαραθώνιος» γι' αυτούς τους νέους ανθρώπους, τους προπονητές και τις οικογένειές τους.

Η κυβέρνηση όμως, όπως και όλες οι προηγούμενες, προσπαθεί να απαξιώσει αυτές τις καταγγελίες και κάνει μπαλάκι τις ευθύνες, παρουσιάζοντας ως «διέξοδο» την ένταση της πολιτικής που μας οδήγησε στο σημερινό χάλι και στον αθλητισμό.

Για παράδειγμα, απαντώντας στις καταγγελίες του Θ. Ιακωβίδη, ο υφυπουργός Αθλητισμού Λ. Αυγενάκης υπερασπίστηκε το πρόσφατο αθλητικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης και προανήγγειλε ένα νέο για να ενισχύσει τάχα τους αθλητές, όταν δεν έχει δώσει ούτε ένα ευρώ ακόμα και σ' αυτούς που τώρα είναι στο Τόκιο!

Οταν λίγες βδομάδες πριν από την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων η κυβέρνηση έφερε για ψήφιση το αθλητικό νομοσχέδιο, το ΚΚΕ σημείωνε στη Βουλή: «Αντί να φέρετε ένα νομοσχέδιο για την επόμενη μέρα του αθλητισμού και το πώς θα βοηθήσουμε τους αθλητές και τους συλλόγους, μας φέρνετε ένα ακόμα νομοσχέδιο που ρυθμίζει τον αθλητισμό - επιχείρηση».

Με απλά λόγια: Την ώρα που ο «χρυσός» Τεντόγλου (φωτογραφία) και ο προπονητής του προετοιμάζονταν στην Καλαμάτα πληρώνοντας από την τσέπη τους ακόμα και το φαγητό τους ή τα αναγκαία COVID tests, η κυβέρνηση είχε πρεμούρα να «περάσει» ρυθμίσεις που ευνοούσαν τους επιχειρηματίες του ποδοσφαίρου.

Την ώρα που ο «χάλκινος» Πετρούνιας έκανε προπόνηση με την οροφή του κλειστού στον Αγιο Κοσμά να μπάζει νερά και να κινδυνεύει να πέσει, η κυβέρνηση με σχετική ρύθμιση παραχωρούσε το ΟΑΚΑ, το ΣΕΦ και το ΕΑΚΝ Αγίου Κοσμά σε μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, με την ταμπέλα της ...ανάπλασης.

Οταν δε η συζήτηση φτάνει στην κρατική χρηματοδότηση, αποκαλύπτεται όλη η υποκρισία. Από τη μία, διαχρονικά οι κυβερνήσεις έχουν πετσοκόψει την κρατική στήριξη στους αθλητές, και από την άλλη, υποκλίνονται στην πλήρη εξάρτηση του αθλητισμού από χορηγούς, τους οποίους βραβεύουν μάλιστα πρώτους, ως μεγάλους «ευεργέτες», στις επίσημες εκδηλώσεις, πριν και από τους αθλητές.

Αυτό έκαναν και τώρα οι «αρμόδιοι». Αντί για κρατική στήριξη «δεσμεύτηκαν» να φτιάξουν θεσμικό πλαίσιο πιο θελκτικό για τους χορηγούς, όπως με το πρόγραμμα «Υιοθετήστε έναν αθλητή» το οποίο εγκαινίασε ο Λ. Αυγενάκης, απευθυνόμενος σε εταιρείες και μεγαλοεπιχειρηματίες, ώστε να χρηματοδοτήσουν την προετοιμασία αθλητών για τις διεθνείς διοργανώσεις!

Ενα πρόγραμμα που εξαναγκάζει αθλητές, προπονητές, σωματεία σε ένα αδιάκοπο «κυνήγι» χορηγών, θέτοντάς τους υπό τον έλεγχο επιχειρηματικών συμφερόντων, ενώ την ίδια στιγμή αφήνει «ορφανούς» αθλητές που δεν «πουλάνε», δεν πληρούν τα κριτήρια των χορηγών, τις επιδόσεις και τη διαφήμιση.

Τα όσα βίωσαν και βιώνουν οι αθλητές και τα σωματεία δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά. Οι ρίζες των προβλημάτων βρίσκονται στις πολιτικές που έχουν εφαρμοστεί διαχρονικά από όλες τις κυβερνήσεις (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ) και συνεχίζει και η κυβέρνηση της ΝΔ.

Οι αθλητές και αθλήτριες που πάλεψαν την περίοδο αυτή, με λιγοστά μέσα, να δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους, να ξεπεράσουν δυσκολίες, δεν το έκαναν για τη στάμπα του χορηγού που είναι καρφιτσωμένη πάνω στη φανέλα. Και η προσπάθειά τους αυτή δεν χωράει σε καμία πολιτική που για χάρη του επιχειρηματικού κέρδους μετατρέπει τον αθλητισμό σε εμπόρευμα και τον αθλητή σε εργαλείο.

πηγή: Ριζοσπάστης / στήλη «Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ»