Το τέλος της φιλελεύθερης εποχής και προοδου

Ο θάνατος του φιλελευθερισμού είναι το κεντρικό θέμα της σύγχρονης ιστορίας μας παρά την τεράστια εμπιστοσύνη που απέκτησε από τον 18^ο αιώνα λόγω της σημειούμενής προόδου παρά τα εμπόδια και τις συμφορές που γνώρισε στην πορεία του λόγω διδακτοριών, Παγκοσμίων Πολέμων, ανάπτυξη των πυρηνικών όπλων, που έγιναν αιτία και για την αποδυνάμωση του.

Παρά τις συμφορές που είχε ο 20^ος αιώνας είχε και σημαντικές βελτιώσεις όπου σημειώθηκε αυξημένη παραγωγικότητα στις βιομηχανικές και γεωργικές κοινωνίες, ιδιαίτερα στα εκ βιομηχανοποιημένα έθνη όπου αύξησαν την κατανάλωση και την οικονομική επέκταση στις κοινωνίες.

Αυτή η πρόοδος στην οικονομική ανάπτυξη, την προοδευτική κατανάλωση και την απασχόληση αποδόθηκε στον φιλελευθερισμό.

Παρά το γεγονός μαρξισμός και καπιταλισμός δεν συγκρούονται στην αφθονία για όλους εντούτοις ο πρώτος δεν πιστεύει πως η αφθονία θα επιτευχθεί από τον καπιταλισμό. Η αφθονία για όλους εγκαταλείφθηκε σιωπηλά και αίτιοι αυτού του πλήγματος οφείλεται στο γεγονός Θάτσερ και Ρέιγκαν διαλύουν το κεινσιανό κράτος και οδηγούν τις κοινωνίες των χωρών τους να ανεχθούν τα υψηλά επίπεδα ανεργίας, διάλυση ως μεσαίας τάξης και την δημιουργία δύο κοινωνικών τάξεων: πλούσιων και φτωχών.

Με αυτή την πολιτική τους έδειξαν ένα τέλος στην πρόοδο και στην φιλελεύθερη και μαρξιστική εκδοχή της υλικής προόδου που οφειλόταν στην δημοκρατία.

Η επέκταση της ζήτησης και η πρόσθεση νέων καταναλωτικών ομάδων σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο οδήγησαν στην υλοποίηση μιας παγκόσμιας αγοράς με πρόθεση όλοι οι πληθυσμοί της γης να γίνουν εύποροι.

Με βάση τα δεδομένα που οφειλόταν στην αύξηση του πληθυσμού και του τρόπου που πραγματοποιήθηκε η βιοτική βελτίωση των ανθρώπων στον δυτικό κόσμο θα οδηγούσε και σε μια νέα σημαντική περιβαλλοντική καταστροφή και στον αναπτυσσόμενο κόσμο επειδή οι αναπτυγμένες χώρες δεν έχουν την βούληση αλλ’ ούτε και την πρόθεση να διαθέσουν πόρους και χρήματα για να ωθήσουν την ανάπτυξη και να λύσουν προβλήματα στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Στις πλούσιες χώρες με επικεφαλής τις ΗΠΑ που έχουν και το πιο πολυάριθμο προλεταριάτο και μια ακμάζουσα μεσαία τάξη και οι δυο ομάδες τώρα βρίσκονται σε ένα θλιβερό μέλλον επειδή η παγκόσμια κυκλοφορία προϊόντων και ανθρώπων δεν έφεραν την ζητούμενη ευπορία σε κράτη και ανθρώπους παρά μόνο προκάλεσαν αυξημένη μαζική μετανάστευση προς Δύση και μια αυξημένη στρατιά αστέγων, άνεργων, πεινασμένων, αναλφάβητων, εγκαταλειμμένων νοικοκυριών, ναρκομανών, ανισοτήτων, σεξουαλικής εκμετάλλευσης, στερούμενων πολιτικών δικαιωμάτων, έλλειψη πολιτικής ισότητας και εφαρμογής δικαιοσύνης, μέριμνας κλπ.

Όλα αυτά ξερίζωσαν τις πρόνοιες του φιλελευθερισμού και της οικονομικής του φιλοσοφίας και των πολιτισμικών παραδόσεων της Δύσης για ατομική ελευθερία, ελευθερία λόγου, θρησκευτικής ανεκτικότητας, ανθρώπινης αξιοπρέπειας που θα αγκάλιαζαν μαζί με την παγκοσμιοποιημένη αγορά το παγκόσμιο γήινο πληθυσμό.

Αυτές οι αξίες δέχθηκαν επίθεση από την Δεξιά και Αριστερά για διαφορετικούς λόγους και από τον ισλαμικό φονταμενταλισμό με την δηλητηριώδη επίθεσή του, στην κοσμοπολιτική παράδοση του Διαφωτισμού, την υποστήριξη τους προς την θεοκρατία του κράτους, την εναντίωση τους κατά της δημόσιας ζωής των γυναικών, την εχθρότητα του προς τους ξένους, την αυστηρή σεξουαλική ηθική κλπ.

Με αυτά τα δεδομένα ανατράπηκε η πορεία της νεότερη ιστορίας του κόσμου.

Ο ισλαμικός φονταμενταλισμός είναι ο επικινδυνότερος για την ανθρωπότητα εισχώρησε στις χώρες του Τρίτου Κόσμου προσφέροντας εναλλακτικές λύσεις σ’ αυτόν, κατηγορώντας τον δυτικό εκσυγχρονισμός ότι έγινε αιτία να θυσιαστούν οι παραδοσιακοί τους πολιτισμοί χωρίς να κερδίσουν την ανταμοιβή ενός αξιοπρεπούς βιοτικού επιπέδου και αιτία είναι η αποτυχία της οικουμενικής αφθονίας που στάλωσε στην επαγγελματική απάτη.