Η καταδίκη της Χρυσής Αυγής δεν εξαφανίζει τον φασισμό
- Written by eKypros
Γράφει: Χαράλαμπος Μερακλής
Παρά το γεγονός ο ελληνικός λαός και οι απανταχού παγκόσμιες προοδευτικές δυνάμεις χαιρέτησαν την απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών για την καταδίκη των μελών της ΧΑ για την εγκληματική τους δράση που είναι μια δικαίωση του δημοκρατικού κόσμου και επικράτηση της δημοκρατίας εντούτοις όπως τονίζει ο Μπρεχτ «η σκύλα που γεννά τον φασισμό είναι συνέχεια σε οργασμό» και η δημοκρατία δεν εργάζεται σαν μηχανή όχι μόνο σε Ελλάδα και λοιπές χώρες παρά την αντιφασιστική νίκη του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, τις καταδίκες μελών του γερμανικού στρατού για τα εγκλήματα τους και την καταδίκη τους στην δίκη της Νυρεμβέργης, την αποκάλυψη του ολοκαυτώματος και των χιλιάδων κρατουμένων που εξοντώθηκαν στα στρατόπεδα καθώς και από την εμπειρία μιας σειράς καταδίκων σε διάφορες χώρες και των καταδίκων Χίτλερ το 1923 για το πραξικόπημα της «μπιραρίας» και της παρεμπόδισης του αυτοκράτορα Χιροχιζ το 1946 για να παρουσιασθεί σε δίκη όπου επέστρεψαν στην εξουσία παρά το γεγονός καταδικάσθηκαν σε φυλάκιση ένεκα της επέμβασης του οικονομικού και πολιτικού κατεστημένου των χωρών τους αφέθηκαν ελεύθερα για να υπηρετήσουν τις ιδεολογίες και συμφέροντά τους.
Όλοι θα πρέπει να γνωρίζουμε πως ο φασισμός απεχθάνεται την δημοκρατία, είναι ρατσιστικός και υπέρ της καθαρότητας της φυλής, εχθρεύεται και φοβάται την ελευθερία του τύπου, τις ελευθερίες, λοιδορεί τα πορίσματα και την αξία της επιστήμης, εκφράζεται με αντικομουνιστικές και αντιαριστερες ρητορικές, είναι υπέρ του κεφαλαίου και κατά της εργατικής τάξης καθώς επίσης είναι ξενοφοβικύς αντιμεταναστευτικός και εχθρός των μειονοτήτων.
Πέρα των αναφερομένων είναι εθνοκεντρικός, εθνικιστικής, λατρεύει τις αυταρχικές λύσεις, τον ολοκληρωτισμό, τον πόλεμο και πάντοτε φοράει την πρόβεια του πατριώτη, του νόμου και της τάξης ενώ είναι αντιδιεθνικιστικός, μισαλλόδοξος και δεν αναγνωρίζει τον ρόλο των διεθνών οργανισμών καθώς επίσης δεν αναγνωρίζει την κλιματική αλλαγή και περιβαλλοντική καταστροφή και τελικός του στόχος είναι αποδιοπομπαίοι τράγοι ανάμεσα στις ομάδες των αδύνατων.
Η αναγέννηση του φασισμού οφείλεται στην χρηματοοικονομική κρίση, την κρίση χρέους στην Ευρώπη, την προστασία των τραπεζών, η φτωχοποίηση των πληθυσμών, η προλεταριοποίηση των μικροαστικών στρωμάτων, η απότομη πτώση παροχής δανείων, που οδήγησαν στην φτώχεια, η εκτίναξη της ανεργίας, η αδυναμία του πολιτικού συστήματος να διαχειριστεί την κρίση και χρεοκοπία, τα κρατικά και ιδιωτικά χρέη, η πανδημία που καταστρέφει μεγάλο μέρος της παλαιάς οικονομίας και οδηγά στην λυσσάει διεύρυνση των ανισοτήτων, στην επισφαλή εισοδηματική επιβίωση, στον ανταγωνισμό για επιβίωση κλπ. όπου αποτελούν το υπόστρωμα των εθνικολαικιστικών δυνάμεων που αναπτύσσονται στον ευρύτερο χώρο της Άκρας Δεξιάς στην Ευρώπη και επενδύουν στην μνησικακία στον αντιευρωπαϊσμό και καταπολεμούν την πολυπολυσμιτικότητα, την μετανάστευση και συνεργασία των λαών.
Ο χώρος του εθνικολαϊκισμού και της Άκρας Δεξιάς δουλεύει πάνω στα αρνητικά αισθήματα των ανθρώπων που σχετίζονται με τις χαμένες κοινωνικές και οικονομικές εξελίξεις προβάλλοντας σ’ αυτούς την ψευδαίσθηση πως υπάρχουν ιδανικές καταστάσεις που δύναται να επανακτηθούν.
Η αύξηση της δυναμικής του λαϊκισμού και της Άκρας δεξιάς οφείλεται στην ανεκτικότητα, σειρά ευρωπαϊκών χωρών να υιοθετήσουν διορθωτικά μέτρα και πολιτικές για να αντιμετωπίσουν τις υφιστάμενες κρίσεις στις χώρες τους και με αυτή την αδράνειά τους συμβάλλουν στην αύξηση του λαϊκισμού και στην εισδοχή τους σε Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή σε τοπικά Κοινοβούλια.
Η σημασία των αντιφασιστικών δικών παραμένει τεράστια αφού τέθηκαν οι βάσεις για τον τρόπο που αντιλαμβάνεται η τοπική δικαιοσύνη και το Διεθνές Δίκαιο τα εγκλήματα που διαπράττονται σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο από τον φασισμό και σε περίοδο πολέμου ή σε τοπικές διενέξεις.