Ενεργειακοί σχεδιασμοί - πόλεμος: Εκεί που «φυτρώνουν» νέοι κίνδυνοι για τον λαό, το κεφάλαιο βλέπει «ευκαιρίες»

Ολες αυτές οι συναντήσεις επιβεβαίωσαν ότι τα Ενεργειακά δεν αποτελούν μόνο την κορυφή της ατζέντας στον ανταγωνισμό με τη Ρωσία, ενώ βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη η εισβολή στην Ουκρανία, αλλά και έναν ισχυρό καταλύτη για την επιτάχυνση διευθετήσεων μέσα στην ευρωατλαντική συμμαχία, κυρίως στη νοτιοανατολική της πτέρυγα, όπου κυριαρχούν τα Ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό.

Οπως αναφέρεται χαρακτηριστικά και στην ετήσια έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδας, που δημοσιοποιήθηκε την περασμένη Πέμπτη, «οι σημερινές, μεγάλες διεθνείς γεωπολιτικές προκλήσεις πρέπει να ιδωθούν περισσότερο ως ευκαιρία να επιταχυνθούν οι προγραμματισμένες μεταρρυθμίσεις παρά ως πρόβλημα», ενώ προστίθεται με νόημα ότι η εξομάλυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων και το οικονομικό αποτύπωμά της «είναι επίσης μία σημαντική ευκαιρία».

Παρόμοια τοποθέτηση, που συνδέει τα Ενεργειακά με διευθετήσεις στα Ελληνοτουρκικά, κάτω από την ομπρέλα των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, έκανε στις 16 Μάρτη ο πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάικ Πομπέο, μιλώντας στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, από την Ουάσιγκτον. Μεταξύ άλλων σημείωσε πως «τώρα είναι η ώρα να βρεθεί ο βέλτιστος τρόπος εκμετάλλευσης των ενεργειακών πόρων της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, ώστε να μειωθεί στο ελάχιστο η ενεργειακή εξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο».

Στέλνοντας σαφές σήμα «διευθετήσεων» και κλεισίματος των «εκκρεμοτήτων» σε μια τέτοια κατεύθυνση, σε ό,τι αφορά τα Ελληνοτουρκικά, ανέφερε πως «θα υπάρχουν διαμάχες μεταξύ χωρών, αυτό είναι φυσιολογικό, αυτό που δεν είναι φυσιολογικό είναι να υπάρχουν οι ίδιες διαμάχες εδώ και δεκαετίες. Ολες οι εμπλεκόμενες χώρες πρέπει να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, έτσι ώστε να βρεθεί η χρυσή τομή».

Αυτό σημαίνει βέβαια να θυσιαστούν κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στον βωμό της ΝΑΤΟικής συνοχής και των ενεργειακών σχεδιασμών που καταστρώνουν ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, με τη συμμετοχή και της Ελλάδας, για τα κέρδη των μονοπωλίων. Πάνω σ' αυτό το έδαφος, ο οποιοσδήποτε συμβιβασμός, που στον πυρήνα του θα έχει αναπόφευκτα τη συνεκμετάλλευση, δεν πρόκειται να εξαλείψει τις αντιθέσεις και τον ανταγωνισμό ανάμεσα στις αστικές τάξεις Ελλάδας και Τουρκίας. Αντίθετα, περιέχει το σπέρμα για τον επόμενο γύρο κλιμάκωσης, όπως έγινε άλλωστε και στο παρελθόν.

Το κεφάλαιο βλέπει «ευκαιρίες»

Σε κάθε περίπτωση, η επαναχάραξη του ενεργειακού χάρτη στην Ανατ. Μεσόγειο από τους ΑμερικανοΝΑΤΟικούς, με στόχο να περιοριστεί η εξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό αέριο, σε συνδυασμό με τη «θωράκιση» της «ΝΑΤΟικής συνοχής» στην περιοχή, πυροδοτούν εξελίξεις, που τις συνέπειές τους πληρώνουν ήδη και θα συνεχίσουν να πληρώνουν ακόμα πιο ακριβά οι λαοί.

Στη συνάντηση που είχε η Νούλαντ με τον πρωθυπουργό, τέθηκε επί τάπητος η επόμενη μέρα στο ενεργειακό πεδίο, με στόχο την καλύτερη αξιοποίηση των κοιτασμάτων που ήδη υπάρχουν στην Ανατ. Μεσόγειο, την ανακάλυψη νέων, αλλά και την ταχύτερη και ασφαλέστερη μεταφορά του φυσικού αερίου προς τις αγορές της Ευρώπης. Ιδια ήταν η ατζέντα και στην τριμερή, όπου επίσης παραβρέθηκε η Νούλαντ.

Αντίστοιχα, στη συνάντηση του υφυπουργού Εξωτερικών με την αναπληρώτρια βοηθό υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, επιβεβαιώθηκε «η σπουδαιότητα της περιφερειακής συνεργασίας για την ενίσχυση της ενεργειακής επάρκειας και ασφάλειας στην Ευρώπη, μέσω της διαφοροποίησης τόσο των πηγών όσο και των διαδρομών της Ενέργειας» και τονίστηκε «ο στρατηγικός ρόλος της Αλεξανδρούπολης και της σχεδιαζόμενης μονάδας αποθήκευσης υγροποιημένου αερίου (FSRU), ως κόμβου για την προμήθεια Ενέργειας όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και των χωρών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης».

Εκεί όμως που «ξεφυτρώνουν» νέοι και μεγαλύτεροι κίνδυνοι για τον λαό, από τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς για την Ενέργεια και την πολεμική εμπλοκή της χώρας, το κεφάλαιο, οι κυβερνήσεις και τα κόμματά του βλέπουν «ευκαιρίες» και νέα πεδία κερδοφορίας, από τη μετατροπή της χώρας σε «ενεργειακό κόμβο».

Ηδη, οι εφοπλιστές έχουν πάρει θέση και προσδοκούν να ενισχύσουν τον ρόλο τους στη μεταφορά και αποθήκευση υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), που η σημασία του αναβαθμίζεται ραγδαία, όσο θα προχωρά η μείωση του ρωσικού αερίου στο ενεργειακό μείγμα της Ευρώπης.

Το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο διαθέτει τον μεγαλύτερο σε αξία στόλο για μεταφορά LNG και τώρα οι προσδοκίες του απογειώνονται: Η συμφωνία της ΕΕ με τις ΗΠΑ για προμήθεια επιπλέον 15 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων αμερικανικού LNG έως το τέλος του 2022 οδηγεί σε αύξηση της ζήτησης πλοίων για τη μεταφορά του.

Οι Ελληνες εφοπλιστές ελέγχουν σήμερα σχεδόν το 21% του παγκόσμιου στόλου LNG Carriers, και συγκεκριμένα τα 135 από τα συνολικά 640 πλοία, ενώ αυτήν την περίοδο ναυπηγούνται συνολικά 127 πλοία LNG, από τα οποία 57 είναι ελληνικών συμφερόντων.

«Ευκαιρίες» για νέες κερδοφόρες επενδύσεις βλέπουν και τα αρπακτικά της «πράσινης» Ενέργειας, που χρηματοδοτούνται αδρά από το Ταμείο Ανάκαμψης και τους «αναπτυξιακούς» νόμους. Οπως αναφέρθηκε ήδη, χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η κατασκευή του Τερματικού Σταθμού LNG Αλεξανδρούπολης, που προσανατολίζεται προς τη Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Με χωρητικότητα 153.500 κ.μ. LNG, ο πλωτός σταθμός θα συνδεθεί με αγωγό μήκους 28 χλμ., μέσω του οποίου το LNG θα προωθείται στις αγορές της Ελλάδας, της Βουλγαρίας, αλλά και της ευρύτερης περιφέρειας, από τη Ρουμανία, τη Σερβία και τη Β. Μακεδονία, μέχρι τη Μολδαβία και την Ουκρανία.

Ταυτόχρονα με την επέκταση των τερματικών σταθμών LNG, προωθείται από την κυβέρνηση και η επόμενη φάση στην απλοποίηση της αδειοδότησης των ΑΠΕ, ώστε αυτή να μειώνεται σε λιγότερο από δύο χρόνια. Οι διευκολύνσεις αυτές, με ό,τι συνεπάγονται για τους περιβαλλοντικούς και άλλους όρους με τους οποίους θα κατασκευάζονται οι πανάκριβες ΑΠΕ, στοχεύουν στην υλοποίηση νέων επενδύσεων ύψους 10 δισ. ευρώ και συνολικής ισχύος 12 GW.

Φωτογραφίας Από τη συνάντηση Μητσοτάκη - Νούλαντ

Ριζοσπάστης