Η φρίκη που ξετυλίγεται αυτές τις μέρες με το 12χρονο παιδί στον Κολωνό προκαλεί θυμό και αγανάκτηση για τους φυσικούς αυτουργούς και ό,τι κρύβεται πίσω τους. Κάνει καθολικό το αίτημα να πληρώσουν με τις πιο βαριές ποινές.

Αποκαλύπτει όμως και την επιλεκτική «ανικανότητα» του κράτους να προστατεύσει τα παιδιά, με ευθύνη της σημερινής και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων. Δεν είναι τυχαίο ότι τέτοια περιστατικά αυξάνονται, αποτυπώνοντας τη συνολικότερη σήψη του συστήματος, που λειτουργεί σαν «θερμοκήπιο» για θύτες - τέρατα.

Γράφει: Ανδρέας Θεοφάνους*

Διαχρονικά ένα από τα σημεία που συγκράτησα από διάφορες συναντήσεις, εντός και εκτός Κύπρου, για θέματα συγκρούσεων ήταν ότι είναι πολύ επικίνδυνο όταν μια συγκεκριμένη διένεξη εισέλθει σε μια πορεία κλιμάκωσης χωρίς έξοδο διαφυγής. Δυστυχώς η σημερινή σύγκρουση Ρωσίας-Ουκρανίας και Ρωσίας-Δύσης βρίσκεται σε ένα τέτοιο σημείο. Προφανώς η κατάσταση αυτή ελλοχεύει τεράστιους κινδύνους για τη διεθνή ασφάλεια. Ήδη έχουν υπάρξει δημοσιεύματα στον διεθνή τύπο που αναφέρονται σε διάφορα σενάρια σύμφωνα με τα οποία είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν πυρηνικά όπλα. Μια τέτοια κατάσταση ενώ θα έπρεπε να θεωρείται αδιανόητη εν τούτοις σήμερα ένα τέτοιο ενδεχόμενο δεν μπορεί να αποκλεισθεί. Με το ίδιο σκεπτικό υπογραμμίζεται επίσης ότι ελλοχεύουν κίνδυνοι από τυχόν κτύπημα πυρηνικών σταθμών στην Ουκρανία είτε εκ προθέσεως είτε εξ απρονοησίας.