Του Μιχάλη Φλυτζάνη*

Παρότι η λογική βρίσκεται σ’ όλα τα πράγματα,
η φύση  τους προτιμά να μας κρύβεται

ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ

Η Ρωσία, μετά τις αρχικές αποτυχίες στα πεδία μαχών, δείχνει τώρα  ικανή για πολύ πιο καταστροφικές τακτικές συμβατικού πολέμου, με παράταξη δυνάμεων επαρκών για την επίτευξη στρατηγικών στόχων της.  Ωστόσο, η όποια υπεροχή της φαίνεται επισφαλής, καθώς η φύση της πολεμικής σύρραξης άλλαξε, σημαδιακά μετά την επίθεση κατά των αεροπορικών βάσεων Ένγκελς -2 και Ντιαγκίλεβο της Ρωσίας και μάλιστα εκεί που στεγάζονται τα βομβαρδιστικών Tu-95 και Tu-160, εξοπλισμένα με πυραύλους και ικανά να φέρουν πυρηνικές κεφαλές. Το μακελειό κλιμακώνεται, διευρύνοντας το χάρτη μέσα στον οποίο διεξάγεται βαθιά μέσα στο έδαφος της Ρωσίας. Απ’ την άλλη, τέτοια χτυπήματα λειτουργούν σαν Μπούμερανγκ, καθώς απενοχοποιούν την Ρωσία, απαλλάσσοντας την από όποιο δισταγμό μπορεί να την εμπόδιζε να προβεί σε εχθροπραξίες που αναπόφευκτα πολλαπλασιάζουν τα θύματα και εντείνουν την κακουχία εκατέρωθεν μεν, αλλά δυσανάλογα στον πληθυσμό της Ουκρανίας.

Γράφει: Νίκος Κατσουρίδης

Σε λιγότερο από ένα μήνα θα βαδίσουμε στις κάλπες για να καθορίσει ο κυπριακός λαός τον επόμενο Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τον όγδοο στη σειρά. Ένα Πρόεδρο ο οποίος θα αναλάβει τα ηνία της χώρας μέσα σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες. Κρισιακές θα έλεγα εντός Κύπρου αλλά και περιφερειακά και διεθνώς. Μέσα σ΄ αυτά τα δεδομένα πρέπει να αρχίσει να πρoβληματίζει όλους, αλλά κυρίως τους υποψηφίους και τα κόμματα που τους στηρίζουν, η επόμενη μέρα. Η επόμενη μέρα αναφορικά με την πορεία του κυπριακού αλλά και όλων των άλλων θεμάτων που ταλανίζουν τον τόπο. Από το κυκλοφοριακό έως την οικονομία.