Το αρνητικό στοιχείο της ενισχυμένης παρουσίας του ακροδεξιού - φασιστικού χώρου στη Βουλή από τις εκλογές της 25ης Ιούνη επιβεβαιώνει ότι δεν χωράει κανένας εφησυχασμός απέναντι σε τέτοιες δυνάμεις, που ενεργοποιούνται και κινητοποιούνται από το ίδιο το σύστημα όταν εκτιμά ότι τις έχει ανάγκη για διάφορους λόγους.

Αλλωστε, τόσο η σύνθεση αυτών των μορφωμάτων όσο και οι θέσεις τους φανερώνουν για μια ακόμα φορά ότι οι ρίζες τους πρέπει να αναζητηθούν μέσα στο σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα, ότι δεν αποτελούν «ξένο σώμα» στο κράτος του κεφαλαίου.

Γράφει: Νίκος Μπογιόπουλος*

• Στοιχείο πρώτο: Ποτέ στην ιστορία των εκλογικών αναμετρήσεων της χώρας (με εξαίρεση τις ειδικές συνθήκες του 1974) ο δεύτερος δεν είχε διαφορά από τον πρώτο της τάξης των 20 μονάδων (στις 21 Μάη) και πάνω από 22 μονάδες (χτες).
• Στοιχείο δεύτερο: Ποτέ στην ιστορία των εκλογικών αναμετρήσεων ένα κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης που (θεωρητικά) διεκδικούσε την διακυβέρνηση δεν υπέστη καθίζηση 12 και 14 περίπου μονάδων από τις προηγούμενες εκλογές.
• Στοιχείο τρίτο: Η ΝΔ, μετά από 4 χρόνια τέτοιας διακυβέρνησης (με έγκλημα στα Τέμπη,  με σκάνδαλο υποκλοπών, με 37.000 νεκρούς στην πανδημία, με -7,4% στην αξία του πραγματικού μισθού, με 26 μήνες διψήφιο πληθωρισμό στα τρόφιμα, με 2.700.000 ανθρώπους σε συνθήκες φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού, με αδιάκοπη αισχροκέρδεια και ανατιμήσεις σε ρεύμα, καύσιμα κοκ) στις εκλογές του Μάη είχε άνοδο σε σχέση με το 2019 κατά 150.000 ψήφους, και στη συνέχεια, χτες, με τραγωδίες όπως αυτή στα ανοικτά της Πύλου, κινείται στα προ 4ετίας ποσοστά της…

Ορισμένες σκέψεις: