Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ*

Κι επύρωνε θείος Ιούλιος μήνας, που λέει κι ο ποιητής, ο φετινός όχι με εκλογές, ήδη τετελεσμένες δις, αλλά με προγραμματικές δηλώσεις. Καταρχάς, είπα να γράψω πριν τις ακούσω. Για λόγους ασφαλείας. Και καταρχήν είναι στο αστικό μας κοινοβούλιο πάντα γενναιόδωρα υποσχετικές και με μαθηματική ακρίβεια ευέλικτες, προσαρμόσιμες και ανατρέψιμες ανά πάσα στιγμή οι ανάγκες του κεφαλαίου το απαιτήσουν.

Γράφει: Νίκος Κατσουρίδης

Κάθε φορά που διεξάγονται εκλογές σε κάποια ευρωπαϊκή χώρα αρχίζει η έκφραση απορίας και έκπληξης γιατί παντού σημειώνει επιτυχίες ή σχετικές επιτυχίες η ακροδεξία. Η τελευταία περίπτωση η Ελλάδα αν και για να είμαστε ειλικρινείς σε άλλες χώρες της Ευρώπης είχαν πολύ πιο σημαντικές επιτυχίες. Για παράδειγμα σε Ιταλία και Σουηδία είναι εξουσία. Γιατί όμως;

Αν κοιτάξετε στις προεκλογικές εκστρατείες στις διάφορες χώρες της Ευρώπης τα προβλήματα προς επίλυση είναι περίπου τα ίδια. Μεταναστευτικό, ακρίβεια, ανεργία ή πληθωρισμός αναλόγως της κατεύθυνσης που δίνουν στην οικονομία, ζητήματα που αφορούν την υγεία και την παιδεία, εργασιακές σχέσεις και ωράρια, ρόλος τραπεζών και ανάπτυξη κλπ. Γιατί όμως;