Μια συρραφή από κακοφορμισμένες συνταγές, που τις σέρβιρε ως κάτι «νέο» και «διαφορετικό» για την ΕΕ, ήταν η ομιλία του πρώην πρωθυπουργού και πρώην προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρα στην καθιερωμένη φιέστα για τη «μέρα της Ευρώπης» που στήθηκε στο Βερολίνο, το επονομαζόμενο «EuroJam 2024», διοργανωτής του οποίου είναι ο πρώην πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Μάρτιν Σουλτς.
Το κείμενο αυτό γράφεται σε μια δύσκολη περίοδο όχι μόνο για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) αλλά και για το διεθνές σύστημα γενικότερα. Η περίοδος αυτή συμπίπτει επίσης με τα 20άχρονα της μεγάλης διεύρυνσης του 2004.
Στη σημερινή συγκυρία η ΕΕ αντιμετωπίζει πολλαπλές προκλήσεις. Δεν θα ήταν υπερβολή να λεχθεί ότι εκτός από τον ευρωσκεπτικισμό βρισκόμαστε επίσης ενώπιον της έξαρσης του λαϊκισμού, ο οποίος κατά καιρούς είναι δυνατό να οδηγήσει σε επικίνδυνες καταστάσεις. Ωστόσο, παρά τις πολλές επικρίσεις για αρκετά θέματα, η ΕΕ παραμένει ένα από τα πιο επιθυμητά μέρη, αν όχι το πιο επιθυμητό μέρος, στον κόσμο για να ζει κάποιος. Ως εκ τούτου η κριτική προσέγγιση που εκφράζεται στο παρόν άρθρο έχει ως κύριο στόχο να συμβάλει στο μέτρο του δυνατού σε δράσεις που μπορούν να καταστήσουν την ΕΕ ένα ακόμη καλύτερο μέρος, καθώς και σε μια αποτελεσματική διεθνή πολιτική οντότητα η οποία να εμπνέει αξιοπιστία και σεβασμό.
Πριν 5 χρόνια ένα σημαντικό κομμάτι του κυπριακού λαού μας εμπιστεύτηκε τις έγνοιες και τις ανησυχίες του αναφορικά με τις ευρωεκλογές. Τιμώντας αυτή τη στήριξη, ως ελάχιστο χρέος, είμαστε εδώ, για να παρουσιάσουμε τον αγώνα που δώσαμε, όσα πετύχαμε με συλλογική δουλειά αλλά και όσα απομένουν να γίνουν.
Γνωρίζαμε που ήμαστε, τις δυσκολίες και μέσα σε ποιες μη ευνοϊκές συνθήκες έπρεπε να εργαστούμε.
