Η συμφωνία ελευθέρου εμπορίου ΕΕ-Καναδά (CETA) εγκρίθηκε από την πλειοψηφία του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου στις 15/2/2017.  Η ψηφοφορία έκλεισε με 408 ψήφους υπέρ, 254 κατά και 33 αποχές. Ως η ομάδα της αριστεράς στο ευρωκοινοβούλιο ταχθήκαμε φυσικά ενάντια στη συμφωνία, όπως και περίπου 40% του σώματος. Η μεγάλη διάσπαση που υπάρχει στις μεγάλες ομάδες του κοινοβουλίου είναι πλέον ξεκάθαρη. Το σώμα δεν κατάφερε να εγκρίνει ψήφισμα υπέρ της συμφωνίας. Ενέκρινε δηλαδή μόνο τη στήριξη του στη CETA και την έναρξη της διαδικασίας έγκρισης από τα εθνικά κοινοβούλια. Ούτε οι θιασώτες της δεν μπορούν να συμφωνήσουν γραπτώς με ποιόν τρόπο η συμφωνία αυτή θα βοηθήσει οποιονδήποτε άλλο εκτός από τις πολυεθνικές και το μεγάλο κεφάλαιο.

Είχα γράψει κατ΄ επανάληψη στο παρελθόν -και πρόσφατα- ότι θα έπρεπε να απασχολήσει τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, την πολιτική ηγεσία, το Εθνικό Συμβούλιο η αντιμετώπιση της περίπτωσης αδιεξόδου ή κρίσης στις συνομιλίες. Ποτέ δεν απασχόλησε. Ποτέ δεν έγινε σοβαρή συζήτηση αντιμετώπισης μιας κρίσης στις συνομιλίες, που ισοδυναμεί με αδιέξοδο, αν λάβουμε υπόψη την πραγματικότητα. Η οποία λέει ότι ούτε πρίν τη Γενεύη 1, ούτε μετά τη Γενεύη 1, είχαμε πρόοδο στα κεφάλαια τα οποία αφορούν την εσωτερική πτυχή του Κυπριακού.