Βρισκόμαστε μπροστά σε μια αποτελμάτωση της διαδικασίας των συνομιλιών για το Κυπριακό. Η επανέναρξη τους καθίσταται εξαιρετικά δύσκολη, για διάφορους λόγους. Κύρια, όμως, λόγω της συνεχούς αναβάθμισης του τρόπου που η τουκοκυπριακή και τουρκική πλευρά τοποθετείται στο θέμα της απόφασης της Βουλής για το ενωτικό δημοψήφισμα, που το βρήκαν ως αφορμή για να προκαλέσουν τη διακοπή. Ουσιαστικά η μέν τουρκοκυπριακή πλευρά τοποθετείται με ένα τρόπο εκβιαστικό και η Τουρκία διατυπώνει απειλές κατά της Κύπρου και προβαίνει σε πραγματικές προκλήσεις κατά της Ελλάδας.

Αυτές τις μέρες ακούονται ορισμένες πολύ εντυπωσιακές δηλώσεις.  Για παράδειγμα ότι τάχα οι τρίτοι κατανοούν τις θέσεις μας και το που ανήκει η ευθύνη για τη διακοπή των συνομιλιών.  

Μακάρι να είναι έτσι. Αλλά αφού έτσι έχουν τα πράγματα γιατί σιωπούν; Γιατί η Γραμματεία του ΟΗΕ  δηλώνει ότι περιμένει ενημέρωση από τον κ. Έιντε; Και τι εμποδίζει τον κ. Έιντε να την ενημερώσει; Θα πει κάποιος ότι άλλο το δίκαιο του αδύνατου και άλλο του ισχυρού. Ορθόν. Αλλά αν γίνει αποδεκτή αυτή η λογική χάσαμε από χέρι και από χρόνια. Τι θα γινόταν αν την στάση Ακκιντζί τηρούσε ο Νίκος Αναστασιάδης; Με την λογική του δικαίου του αδύνατου θα τον σταύρωναν. Θα είχαμε δηλώσεις και αρθρογραφίες από Κύπρο ως την ιστοσελίδα…. Politico. Θα ζητούσαν την σταύρωση από Τουρκία ως ΗΠΑ  και από Ευρώπη ως Κύπρο.