Ήλθε, ΔΕΝ είδε την τουρκική εισβολή και κατοχή και απήλθε προσβλητικά όταν η Πρόεδρος της Βουλής μας, που τον προσκάλεσε να μιλήσει, αναφερόταν στην τουρκική εισβολή και κατοχή στην Κύπρο! Αυτό θα μείνει στο τέλος από την ομιλία Ζελένσκι ενώπιον της Βουλής των αντιπροσώπων του κυπριακού λαού.
Όλα κι όλα: Μπορεί το ΚΚΕ να δικαιώθηκε για την απόφασή του να μην συμμετέχει στο κοινοβουλευτικό πλυντήριο του Ουκρανού προέδρου και των ναζί συνοδοιπόρων του, αλλά… δεν έχει δίκιο να λέει ότι «ντράπηκε κι η ντροπή», επειδή τα κόμματα του ΝΑΤΟϊκού μονόδρομου ξέπλυναν τους ναζί του τάγματος Αζόφ.
Τι παραπάνω από ντροπή για τον τόπο αποτέλεσε το σημιτικό: «Ευχαριστούμε την κυβέρνηση των ΗΠΑ»; Τι παραπάνω από αισχύνη ήταν για το κοινοβούλιο το κυβερνητικό αλισβερίσι του Μπαλτάκου με τους ναζιστές μαχαιροβγάλτες της Χρυσής Αυγής; Πώς αλλιώς, πέραν του εξευτελισμού των -αστικών, βεβαίως, βεβαίως- θεσμών, μπορεί να χαρακτηριστεί η δήλωση Χρυσοχοϊδη ότι συναινούσε στην καταστροφή της χώρας, χωρίς προηγουμένως να έχει διαβάσει τι ψηφίζει; Άραγε, ποιος ξεχνά το «συμφωνούμε με το 70% του μνημονίου»; Ποιος ξεχνά τους εγκληματικούς νόμους της κοινωνικής εξαθλίωσης, του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, της απεμπόλησης της εθνικής κυριαρχίας;
Εμ! Αμα δηλώνεις συμμετοχή στο νατοϊκό surviror, αυτά παθαίνεις. Αλλά όπως λέει κι ο κεντρικός παρουσιαστής του επεισοδίου «Αζόφ survivor», πρόεδρος της Βουλής (των Ελλήνων), ας μείνουμε στη μεγάλη εικόνα. Η οποία είναι αμείλικτη καθόσον μεταδόθηκε και live. Στο επεισόδιο αυτό πρωταγωνιστούσε ο Ζελένσκι. Την πρόβα τζενεράλε, ή όπως λέμε και στη γλώσσα μας γενική δοκιμή, οπότε εξετάζονται οι λεπτομέρειες του σεναρίου, οι ατάκες, το στήσιμο, ακόμα και το σκηνικό, την έκανε η έμπειρη διευθύντρια παραγωγής χρωματιστών επαναστάσεων, πραξικοπημάτων και στησίματος αγαθοεργών ναζιστικών ταγμάτων, κυρία Βικτόρια Νούλαντ, γνωστή χολυγουντιανή ανθυπέξ. Ηρθε στην Αθήνα, έβαλε τις τελευταίες πινελιές και η αίθουσα υποδέχτηκε τους προσκεκλημένους της. Κανείς απ' όσους συμμετείχαν δεν μπορεί να δηλώσει αθώος του ναζισταζοφικού αίματος που πετάχτηκε από τον ταγματασφαλίτη Μιχαήλ, στα μούτρα ολωνών μας, ως τουλάχιστον τηλεθεατών. Γιατί ως λαό η φιέστα δε μας αφορά, ενώ τα μαρτύρια του ουκρανικού λαού αντιθέτως όλους μας.
