Εκεί που νομίζαμε ότι τα είχαμε δει όλα, πως είχε παρελάσει από την Ελληνική Βουλή ό,τι υπήρχε σε νεοναζιστικό απολειφάδι και ακροδεξιό συνονθύλευμα, να σου το τάγμα Αζόφ, να κάνει μαθήματα «πατριωτισμού» ανάμεσα σε χειροκροτήματα «ανήξερων», «έκπληκτων», μα κυρίως «θιγμένων» και «εξαπατημένων» εκπροσώπων της «δημοκρατίας».
Το επιχείρημα έχει ως εξής: «Τώρα, μετά από αυτές τις σφαγές όπως στην Μπούκα, κανείς δεν έχει δικαίωμα να σιωπά! Εδώ είναι μια μάχη ανάμεσα στη φιλελεύθερη δημοκρατία και τον αυταρχισμό. Ανάμεσα στο δίκαιο και τη βαρβαρότητα. Ανάμεσα στις δυτικές αξίες και τον σκοταδισμό».
Και κάπως έτσι γέμισαν τις τελευταίες μέρες οι αναλύσεις στις εφημερίδες, στα διαδιδικτυακά ΜΜΕ, στην τηλεόραση και τις ραδιοφωνικές εκπομπές, με ένταση, παλμό και διάρκεια και με έναν προφανή στόχο να περάσει μαζικά στον ελληνικό λαό το ΝΑΤΟικό αφήγημα για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία, που σύμφωνα με όλες τις έρευνες και δημοσκοπήσεις συναντά μεγάλες δυσκολίες, δεν πάει πολύ καλά, με αποτέλεσμα να «εκρήγνυνται» γνωστοί και μη εξαιρετέοι αρθρογράφοι και παπαγαλάκια με το τι θα γίνει επιτέλους με αυτήν την κατάσταση!
Όταν σπουδάζεις ιστορία μαθαίνεις κάτι απλό για αρχή: το γεγονός είναι ένα, οι ερμηνείες αμέτρητες. Το γεγονός όμως είναι κάποιες φορές πάνω από οποιαδήποτε ερμηνεία. Αυτό που έγινε στη Βουλή με το βίντεο από το κάθαρμα των νεοναζί των ταγμάτων Αζοφ δεν ξεπλένεται ούτε με το Βόλγα, ούτε με το Δνείπερο ούτε με όλα τα ποτάμια της γης. Είναι υπόλογοι όλα αυτοί που μας παρουσίασαν έναν γδάρτη των νεοναζί να μιλάει στη Βουλή. Είναι ξεφτίλα και ο ίδιος ο πρόεδρος του που μας τον πάσαρε ως ομογενή μαχητή.
