Εδώ και χρόνια ακούμε τα ίδια και τα ίδια, για την ανάγκη η Ελλάδα να μπλέκει όλο και πιο βαθιά στους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ. Μπορεί να αλλάζουν αυτοί που τα λένε, μπορεί να αλλάζουνε κυβερνήσεις, μπορεί να αλλάζουν οι καταστάσεις, να κλιμακώνεται ή να αποκλιμακώνεται η ρητορική της τουρκικής κυβέρνησης, ωστόσο πάντα παίζει η ίδια κασέτα: «Πάλι καλά που είμαστε στο ΝΑΤΟ και δεν μας έχει επιτεθεί η Τουρκία». 

Στο όνομα της ανάσχεσης της τουρκικής επιθετικότητας έχουν γίνει τα πάντα:

Του Γιώργου Μαρίνου*

Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στην Ουκρανία, μετά την απαράδεκτη εισβολή της Ρωσίας, συνεχίζεται. Η σύγκρουση των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ με την καπιταλιστική Ρωσία εγκυμονεί κινδύνους γενίκευσης και η Ελλάδα είναι χωμένη “μέχρι το λαιμό” στο πλευρό του ευρωατλαντισμού. Η κυβέρνηση, με τη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΙΝΑΛ, έχει μετατρέψει τη χώρα σε πολεμικό ορμητήριο. Χρησιμοποιούνται οι αμερικάνικες βάσεις, για τις οποίες ευθύνονται όλες οι κυβερνήσεις. Ελληνικά στρατιωτικά τμήματα και οπλισμός στέλνονται στο “ανατολικό μέτωπο”. Αυτή η πολιτική αναβαθμίζει μεν το ρόλο του ελληνικού κεφαλαίου (οι εφοπλιστές θα θησαυρίσουν απ’ την μεταφορά του αμερικανικού LNG), όμως στρέφεται κατά άλλων λαών και μετατρέπει τη χώρα σε στόχο αντιποίνων, βάζοντας τον ίδιο τον ελληνικό λαό σε μεγάλους κινδύνους.