«Είναι η αυτονόητη επιλογή αφού είμαστε ενάντια σε κάθε είδους αναθεωρητισμό, πόσο μάλλον που απέναντί μας έχουμε την αναθεωρητική Τουρκία». Αυτή είναι η «καραμέλα» που πιπιλάνε βδομάδες τώρα τα κυβερνητικά στελέχη, για να υπερασπιστούν την εμπλοκή στο ιμπεριαλιστικό μακελειό στην Ουκρανία και την «ολόψυχη» στήριξη στον ευρωατλαντικό σχεδιασμό...

Την ίδια ώρα, όμως, αυτοί που τάχα «δεν σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους» όταν βλέπουν αναθεωρητικές τάσεις, «σφυρίζουν κλέφτικα» βλέποντας τους Αμερικανούς αξιωματούχους στην άλλη πλευρά του Αιγαίου να παρακολουθούν τουρκικές στρατιωτικές ασκήσεις - πρόβες για την κατάληψη νησιών.

Αν μη τι άλλο είναι ένα από τα "επιχειρήματα" που έχουν κατακλύσει τη δημόσια συζήτηση εδώ και δύο μήνες, όσο εκτυλίσσεται η απαράδεκτη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, που πλέον μετατρέπεται όλο και πιο ραγδαία σε έναν πόλεμο "διά αντιπροσώπων" ανάμεσα στη Ρωσία και το ευρωατλαντικό στρατόπεδο. Προφανώς το συγκεκριμένο "επιχείρημα" σκοπεύει να ξεπλύνει τις ευθύνες του ΝΑΤΟ για τη σημερινή κατάσταση στην Ουκρανία. Ταυτόχρονα, επιδιώκει να εμπεδώσει ότι τάχα οι επιδιώξεις του κάθε λάου ταυτίζονται με τις επιδιώξεις της κυβέρνησής του.

Γιατί επανερχόμαστε στο συγκεκριμένο επιχείρημα;