• Υπόλογοι κυβέρνηση ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και λοιπά αστικά κόμματα, που παρουσιάζουν τα ευρωατλαντικά σχέδια, στα οποία συμμετέχουν μέχρι τα μπούνια, ως δήθεν «εγγυητές» της ειρήνης και των κυριαρχικών δικαιωμάτων

Αέρα στα πανιά της τουρκικής επιθετικότητας δίνουν τα σχέδια διασφάλισης της ΝΑΤΟικής συνοχής στην περιοχή, στα οποία πρωτοστατεί η κυβέρνηση της ΝΔ, με την πλήρη στήριξη και των υπόλοιπων αστικών κομμάτων, στο φόντο και του ιμπεριαλιστικού πολέμου στην Ουκρανία.

Χαρακτηριστικά είναι τα «επεισόδια» των τελευταίων ημερών:

• Το ερώτημα είναι αν ο εκφασισμός βρίσκεται σε μη αναστρέψιμο σημείο και φυσικά αν αυτό το πολιτικό σύστημα μπορεί να αντιδράσει ουσιαστικά και όχι σκεπάζοντας ξανά την ακροδεξιά εντός κεντροδεξιών σχηματισμών, υπνωτίζοντάς της για λίγο ακόμα καιρό…

Γράφει: Νίκος Καψάλης*

Ήταν το 2002 όταν η Γαλλία σόκαρε την Ευρώπη. Ο Ζαν Μαρί Λεπέν που στις εκλογές του 1974 είχε συγκεντρώσει ένα ποσοστό κάτω του 0,75%, άφησε εκτός του δεύτερου γύρου των προεδρικών εκλογών το σοσιαλδημοκράτη Λιονέλ Ζοσπέν, μέχρι τότε πρωθυπουργό της Γαλλίας, που διεκδικούσε την προεδρία από τον Ζακ Σιράκ. Αρκούσε το 16,86% των ψήφων για να το πετύχει αυτό. Ήδη από τις δύο προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις το Εθνικό Μέτωπο – Front National (FN), το ακροδεξιό κόμμα που είχε ιδρύσει ο Λεπέν συγκέντρωνε σταθερά ποσοστά που έφταναν στο 15%, φαινόταν όμως ότι αυτό δεν αρκούσε για να περάσει στο δεύτερο γύρο. Αυτή όμως η σταθερότητα για περισσότερο από μια δεκαετία δεν φαινόταν να απασχολεί την κοινή γνώμη. Τότε θεωρήθηκε ως ένα λάθος που διορθώθηκε στο δεύτερο γύρο όταν ο Σιράκ συγκέντρωσε το 82,21% και εξελέγη πρόεδρος.