Γράφει: Λιάνα Κανέλλη*

Κρατάει η λιακάδα λίγο αυτές τις μέρες. Οι ειδικοί μας τάζουν Ανάσταση και Πάσχα με καλοκαιρία. Στην Κρήτη λένε πως θα 'χει ως και 35 βαθμούς, ευλογία για εμβολιασμένους τουρίστες. Σιγά σιγά, σαν τα σαλιγκάρια ξεμυτίζουμε στις πρώτες πρασινάδες που φουντώνουν αυτή τη δύσκολη άνοιξη, απτόητες ευτυχώς, σαν τα λουλούδια της εποχής που λες κι έχουν πιο έντονο χρώμα φέτος από άλλοτε. Πεισμωμένο απέναντι στη σκουράδα του θανατικού που μας περικύκλωσε. Ως και την πρωινή δροσιά διακρίνεις σ' ένα φύλλο που χρόνια πέταγε απαρατήρητο, αλλά τώρα μετράει, καθώς σπρώχνει από το μέσα μας η ανάγκη για ομορφιά, για αγαθότητα, για μια επαφή και με τον άλλον και με το περιβάλλον. Είναι σε κάτι τέτοιες λεπτομέρειες και στιγμιαίες θαλπωρές, κάτι μικρούτσικες ηδονές που και μοιάζουν και είναι η ουσία του θριάμβου της ζωής. Σ' αυτές πατάει βιωματικά η Ανάσταση, εντός - εκτός θρησκευτικότητας.

Γράφει: Νίκος Μπογιόπουλος*

«O Ιησούς σηκώθηκε, ένιωσε μια άπειρη δύναμη να ξυπνά στο πνεύμα του, εκείνη την ώρα ήταν ικανός να κάνει τα πάντα, να διώξει το θάνατο από εκείνο το κορμί, να κάνει να επιστρέψει σ’ αυτό η ύπαρξη και το είναι του ακέραια, ο λόγος, η κίνηση, το γέλιο και το δάκρυ ακόμη, όχι όμως κι ο πόνος, μπορούσε να πει, Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή, όποιος σε μένα πιστεύει, ακόμη και νεκρός, θα ζήσει, και θα ρωτούσε τη Μάρθα. Εσύ το πιστεύεις αυτό, και εκείνη θα απαντούσε, Ναι, πιστεύω ότι είσαι ο γιος του Θεού που θα ερχόταν στον κόσμο, κι έτσι, αφού βρίσκονται όλα τα χρειώδη διαθέσιμα και παρατεταγμένα, η δύναμη και η δυνατότητα, η θέληση να τις χρησιμοποιήσει, το μόνο που λείπει είναι ο Ιησούς , κοιτάζοντας το εγκαταλειμμένο από την ψυχή του σώμα, απλώνοντάς του τα χέρια, δείχνοντάς του το δρόμο της επιστροφής, να πει, Λάζαρε, σήκω, κι ο Λάζαρος να σηκωθεί, γιατί ο Θεός το θέλησε, ακριβώς όμως εκείνη τη στιγμή, την πραγματικά τελευταία και έσχατη, η Μαρία η Μαγδαληνή βάζει το χέρι της πάνω στον ώμο του Ιησού και του λέει. Κανείς δεν έχει αμαρτήσει τόσο στη ζωή του που ν’ αξίζει να πεθάνει δυο φορές, και τότε ο Ιησούς άφησε τα χέρια του να πέσουν και βγήκε έξω να κλάψει».

(Ζοζέ Σαραμάγκου , «Το κατά Ιησούν Ευαγγέλιον», εκδόσεις «Καστανιώτη»).

Η Θρησκεία είναι η “ανεστραμμένη συνείδηση του κόσμου” (Μαρξ). Ενός κόσμου που “σε αυτόν που όλη του τη ζωή δουλεύει και στερείται, η θρησκεία διδάσκει ταπεινοφροσύνη και υπομονή στην επίγεια ζωή, παρηγορώντας τον με την ελπίδα της επουράνιας ανταμοιβής. Και σε εκείνους που ζουν από ξένη εργασία, η θρησκεία διδάσκει την αγαθοεργία στην επίγεια ζωή, προσφέροντάς τους μια πολύ φθηνή δικαίωση για όλη την εκμεταλλευτική τους ύπαρξη και πουλώντας τους σε πολύ συμφέρουσα τιμή εισιτήρια για την επουράνια μακαριότητα. Η θρησκεία είναι το όπιο του λαού» (Λένιν).

• ...και πλαίσιο τις διεργασίες για τη «διατλαντική συνοχή» στην περιοχή και τα σχέδια συνεκμετάλλευσης

Την έναρξη ενός νέου γύρου εντατικών συνομιλιών για το Κυπριακό ενδέχεται να σηματοδοτήσει η άτυπη 5μερής Διάσκεψη που οργανώνεται 27 με 29 Απρίλη στη Γενεύη, με πρωτοβουλία του ΟΗΕ. Την Πέμπτη, ο εκπρόσωπος του γγ του ΟΗΕ, Στέφαν Ντουζάρικ, εξέφρασε την ελπίδα «τα μέρη να προσέλθουν με δημιουργικότητα σ' αυτήν την πολύ ανεπίσημη συνάντηση» και έκρινε σκόπιμο να διευκρινίσει ότι στόχος της διάσκεψης είναι «να προσδιορίσει αν υπάρχει κοινό έδαφος για να διαπραγματευθούν τα μέρη μία διαρκή λύση».

• Ο καθηγητής, μέλος της ελληνικής Επιτροπής λοιμωξιολόγων, Τάκης Παναγιωτόπουλος: "Η κυβέρνηση έχει την ευθύνη, αυτή αποφασίζει"

Σε δηλώσεις κατά της κυβερνητικής τροπολογίας για το  ακαταδίωκτο επιστημόνων και πολιτικών στελεχών των επιτροπών διαχείρισης της πανδημίας προχώρησε σήμερα (24/04) ο καθηγητής δημόσιας υγείας και μέλος της επιτροπής εμπειρογνωμόνων, Τάκης Παναγιωτόπουλος, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό ΘΕΜΑ 104,6.