Η συζήτηση που έχει ανοίξει για τις πατέντες των εμβολίων αποτελεί ρεσιτάλ υποκρισίας και φαρισαισμού.  

Σε διεθνές επίπεδο εμφανίζονται οι ΗΠΑ και η Ευρωπαϊκή Ένωση να δηλώνουν, μετά από ενάμιση χρόνο πανδημίας, υπέρ μιας προσωρινής άρσης των πατεντών για τα εμβόλια κατά του κορωνοϊού. Κατά κύριο λόγο η πρόταση φέρεται να είναι του «καλού» Μπάιντεν στην οποία συμφωνεί και η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. 

Όσον αφορά την Ευρωπαϊκή Ένωση υπάρχει το ηχηρό «όχι» της Γερμανίας, μέσω της Άγκελα Μέρκελ, αλλά κι εντός Αμερικής υπάρχουν κάθετες διαφωνίες. Παράλληλα, η άρνηση των κορακιών της φαρμακοβιομηχανίας εκφράζεται ανοιχτά από την Pfizer και τον εκτελεστικό διευθυντή της Άλμπερτ Μπουρλά, ο οποίος δηλώνει ότι θα ήταν προτιμότερο να αυξηθεί η παραγωγή στις υπάρχουσες μονάδες.

• Ανακοίνωση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας

Στις 9 Μάη οι λαοί γιορτάζουν, τιμούν και θυμούνται τη Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών, που σηματοδοτείται από την υπογραφή άνευ όρων συνθηκολόγησης των ναζί στις 9 Μάη του 1945.

Ο Σοβιετικός Κόκκινος Στρατός, τα 20 εκατομμύρια νεκρών της Ενωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών που έπεσαν στα πεδία των μαχών, τα αντιστασιακά κινήματα της Ευρώπης, με ψυχή τους τα Κομμουνιστικά Κόμματα, με τη θυσία τους υπέγραψαν το έπος της Αντιφασιστικής Νίκης!

Το ΚΚΕ αποτίει φόρο τιμής σε όσους αγωνίστηκαν με το όπλο στο χέρι, όσους βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν, σε όλους όσοι έδρασαν με κάθε τρόπο ενάντια στον ναζιστικό - φασιστικό ιμπεριαλιστικό «Αξονα» Γερμανίας - Ιταλίας - Ιαπωνίας και των συμμάχων τους.

• Σαν σήμερα, 5 Μάη του 1818, γεννιέται, στην πόλη Τριρ της Γερμανίας, ο Καρλ Μαρξ

Γράφει: Νίκος Μπογιόπουλος*

«Το δηµόσιο χρέος, δηλαδή το ξεπούληµα του κράτους –αδιάφορο αν είναι απολυταρχικό, συνταγµατικό ή δηµοκρατικό κράτος– βάζει τη σφραγίδα του στην κεφαλαιοκρατική εποχή. Το µοναδικόκοµµάτι του λεγόµενου εθνικού πλούτου, που στους σύγχρονους λαούς ανήκει πραγµατικά στο σύνολο του λαού είναι το δηµόσιο χρέος τους (…). Το δηµόσιο χρέος γίνεται το credo (πιστεύω) του κεφαλαίου. Και από τη στιγµή που εµφανίζεται η χρέωση του δηµοσίου, τη θέση του αµαρτήµατος ενάντια στο άγιο πνεύµα, για το οποίο δεν υπάρχει άφεση, την παίρνει η καταπάτηση της πίστης απέναντι στο δηµόσιο χρέος. Το δηµόσιο χρέος γίνεται ένας από τους πιο δραστικούς µοχλούς της πρωταρχικής συσσώρευσης. Σαν σε µαγικό ραβδί προικίζει το µη παραγωγικό χρήµα µε παραγωγική δύναµη και το µετατρέπει έτσι σε κεφάλαιο, χωρίς νά ναι υποχρεωµένο να εκτεθεί στους κόπους και στους κινδύνους που είναι αχώριστοι από τη βιοµηχανική µα ακόµα κι από την τοκογλυφική τοποθέτηση. Οι πιστωτές του δηµοσίου στην πραγµατικότητα δεν δίνουν τίποτα, γιατί το ποσό που δανείζουν µετατρέπεται σε κρατικά ευκολοµεταβιβάσιµα χρεώγραφα που στα χέρια τους εξακολουθούν να λειτουργούν, όπως θα λειτουργούσαν αν ήταν ισόποσο µετρητό χρήµα (…)». ^[1]

Αίτημα της Κοινωνίας για Φορολόγηση του Πλούτου για τη Δημιουργία Ειδικού Ταμείου Κοινωνικής Στήριξης

Η «Νέα Σκέψη», αφουγκραζόμενη τις λαϊκές ανάγκες και προβλήματα που εντείνονται από την ταξικά άδικη διαχείριση της κρίσης υγείας και της υπό εξέλιξη κοινωνικής κρίσης, αναλαμβάνει την πρωτοβουλία για προώθηση του Αιτήματος δημιουργίας Δημόσιου Ειδικού Ταμείου Κοινωνικής Στήριξης των λαϊκών στρωμάτων που υποφέρουν, το οποίο θα συσταθεί με πόρους από τη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου.