Του Μανόλη Βριθια*

«Τον ξέρουμε τον ένοχο και είναι γνωστή η αιτία»!

(Φωτης Αγγουλες)

Σε πιανει η καρδια σου, να βλεπεις τοσες μερες, αυτή την τρομερη καταστροφη.

Χιλιαδες στρεματα παρθενου δασους να καιγονται. Χωρια ολόκληρα παραναλωμα της φωτιάς, σπιτια, περιουσίες, μικρες επιχειρησεις, εκατονταδες αυτοκίνητα.

Σε πιανει η καρδια σου, να βλεπεις να εκκενώνονται δεκαδες χωρια και να μενουν στο ελεος της καταστροφης. Τον ηρωϊκο αγωνα των απλων ανθρωπων, να σωσουν ότι μπορουν, μαζί με τους πυροσβεστες να παλευουν να σβησουν τη φωτια!! Γυναικες και αντρες, χωρις διακριση, ανθρωποι δουλευταδες, ανθρωποι του μοχθου. Υλοτομοι, μελισσοκόμοι, ρητινοσυλέκτες, ανθρωποι με καμένα προσωπα, με την απογωνση στα ματια, αλλα και με την αποφαση, ότι δεν υποχωρουν. Αυτος είναι ο λαός μας, αυτοι ειναι οι ανθρωποι του μοχθου.

• Μια οργανωμένη απάντηση στην ιμπεριαλιστική επιθετικότητα

Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, τα μέσα προπαγάνδας των καπιταλιστών πλημμυρίζουν από κλάμα και οδυρμό για το «σιδηρούν παραπέτασμα» (την ανέγερση του τείχους στο Βερολίνο στις 13 Αυγούστου 1961) και προετοιμάζονται για τους πανηγυρισμούς μιας άλλης μέρας, της 9ης Νοέμβρη του 1989, που επικράτησε η αντεπανάσταση.

Στους μηχανισμούς της καπιταλιστικής προπαγάνδας, το τείχος έχει χαρακτηριστεί ως «έγκλημα», ως «αίσχος», ως «Τείχος της Ντροπής» που χώριζε ένα έθνος, μια πόλη, οικογένειες κ.ο.κ. Οσο κι αν προσπαθούν να το κρύψουν όμως, η ιστορική αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική. Κι αποδεικνύει ότι ο ιμπεριαλισμός ήταν αυτός που τελικά ύψωσε το τείχος. Ας δούμε συνοπτικά τα βασικά γεγονότα της εποχής.

Σαν σήμερα, 13 Αυγούστου 1926,γεννήθηκε o Φιντέλ Κάστρο, ο κομμουνιστής ηγέτης, ο Φιντέλ της Επανάστασης, ο Φιντέλ της Κούβας.

Ο Φιντέλ έφυγε από τη ζωή στις 25 Νοεμβρίου 2016, πριν πέντε χρόνια, και ο λαός της Κούβας τον αποχαιρέτισε, τιμώντας τον όπως του άξιζε, δίνοντας απάντηση σε όλους εκείνους που βρήκαν την ευκαιρία  να επιτεθούν στις κομμουνιστικές ιδέες,  στην πορεία του Φιντέλ Κάστρο, στο νησί της Επανάστασης.

• Κανένα μέτρο προστασίας, ανισομετρία και καθυστερήσεις στους εμβολιασμούς, εξάπλωση και μεταλλάξεις ενάμιση χρόνο μετά

«Τα πράγματα με τον κορονοϊό θα χειροτερέψουν», δήλωσε πριν από λίγες μέρες ο επικεφαλής επιδημιολόγος των ΗΠΑ, Αντονι Φάουτσι, ενώ μια σειρά λοιμωξιολόγων - επιδημιολόγων προειδοποίησαν την περασμένη βδομάδα πως βρισκόμαστε ακόμα μακριά από το τέλος της πανδημίας του SARS-CoV-2.

Η έλλειψη ουσιαστικών μέτρων πρόληψης και προστασίας (σε χώρους εργασίας, σχολεία, ΜΜΜ), τα υποβαθμισμένα δημόσια συστήματα Υγείας που δεν ενισχύθηκαν, το γεγονός ότι (και) τα εμβόλια παράγονται με σκοπό το κέρδος και αποτελούν «όπλο» στους οικονομικούς και γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς, οι αργοί ρυθμοί στους εμβολιασμούς, με δυο λόγια η διαχείριση της πανδημίας στο πλαίσιο των νόμων και των αναγκών του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, μεταθέτουν διαρκώς στο απώτερο μέλλον το τέλος της. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι υπάρχουν τα επιστημονικά και άλλα μέσα για να εξαλειφθεί.