Η επίσκεψη του διευθυντή της CIA, Γουίλιαμ Μπερνς, σε Ισραήλ και κατεχόμενη Δυτική Οχθη δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη καθώς φαίνεται πως σχετίζεται άμεσα με την περιφερειακή σφοδρή αντιπαράθεση Ισραήλ και ΗΠΑ με το Ιράν. Χώρα που δεσπόζει στην ευρύτερη περιοχή του Περσικού και στέκεται, στην παρούσα φάση, «εμπόδιο» στους επόμενους σχεδιασμούς δυτικών μονοπωλίων στο πλαίσιο της μακροπρόθεσμης αντιπαράθεσης με την Κίνα.

«Όποιος θέλει να πολεμήσει την ψευτιά και την αμάθεια και να γράψει την αλήθεια έχει να ξεπεράσει το λιγότερο πέντε δυσκολίες. Πρέπει να έχει το θάρρος να γράψει την αλήθεια παρόλο που παντού την καταπνίγουν, την εξυπνάδα να την αναγνωρίσει παρόλο που την σκεπάζουν παντού, την τέχνη να την κάνει ευκολομεταχείριστη σαν όπλο, την κρίση να διαλέξει εκείνους που στα χέρια τους η αλήθεια θ’ αποκτήσει δύναμη,  την πονηριά να τη διαδώσει ανάμεσα τους.

Αυτές οι δυσκολίες είναι μεγάλες για εκείνους που γράφουν κάτω από το φασισμό, υπάρχουν όμως και γι’ αυτούς που τους κυνήγησαν ή που έφυγαν ακόμα και για όσους γράφουν σε χώρες της αστικής ελευθερίας»¹.

Γράφει: Ελισαίος Βαγενάς*

Στις 23 Αυγούστου, η ΕΕ, για μια ακόμη φορά, θα διοργανώσει αντικομμουνιστική διεθνή διάσκεψη «στο όνομα της μνήμης των θυμάτων ολοκληρωτικών καθεστώτων». Πρόκειται για την ετήσια αντικομμουνιστική φιέστα, που επιχειρεί ανιστόρητα και προκλητικά να ταυτίσει τον κομμουνισμό με τον φασισμό. Ετσι, έχει επιλεγεί η επέτειος υπογραφής του σοβιετο-γερμανικού Συμφώνου μη επίθεσης, το γνωστό Σύμφωνο Μόλοτοφ - Ρίμπεντροπ (23/8/1939). Η επιχείρηση αυτή επιδεικτικά αποσιωπά πως το συγκεκριμένο Σύμφωνο επήλθε μετά τη Συμφωνία του Μονάχου του 1938 (μεταξύ Γερμανίας, Ιταλίας, Βρετανίας, Γαλλίας), που «έσπρωχνε» τον Χίτλερ προς Ανατολάς και αφού οι αλλεπάλληλες προσπάθειες της ΕΣΣΔ για τη συγκρότηση μετώπου κατά της επιθετικότητας του φασισμού είχαν αποτύχει. Αποσιωπά πως το Σύμφωνο Μόλοτοφ - Ρίμπεντροπ εξασφάλισε πολύτιμο χρόνο στην ΕΣΣΔ (21 μήνες), που αποδείχτηκαν ανεκτίμητοι στην πολεμική της προετοιμασία ενόψει της αναπόφευκτης ναζιστικής επίθεσης.

Γράφει: Νίκος Μπογιόπουλος*

Φορούσε μαύρο κοστούμι και άσπρο πουκάμισο. Ηταν ντυμένος λες και πήγαινε σε γιορτή. Γύρω στις 5 το πρωί, πριν ακόμα ξημερώσει, κατεβαίνει από το αυτοκίνητο. Ο τόπος που είχε επιλεγεί ήταν η Αγία Μαρίνα, στο Δαφνί. Περνώντας δίπλα από τους δημοσιογράφους, δεμένος ακόμα με τις χειροπέδες, κοντοστέκεται. Τους χαιρετά.

«Γεια σας παιδιά. Μπράβο, όλο νιάτα βλέπω μπροστά μου. Σας εύχομαι καλή σταδιοδρομία, να ‘στε πάντα καλά. Βλέπετε εγώ σε λίγο φεύγω με ψεύτικες και άδικες κατηγορίες. Το Κόμμα μου, το ξέρω, θα βρει την αλήθεια και θα με δικαιώσει».