«Η βασική μου ύλη υπήρξε ο ήχος, η μελωδία, η μουσική... Δεν μ' άρεσε ποτέ να δημιουργώ έναν μικρό πλανήτη και μετά να τον εγκαταλείπω στη μοναξιά του Διαστήματος. (...)
Ευτύχησα να γνωρίσω εν ζωή τη μέθη της μέθεξης ανάμεσα στο έργο μου και τους άλλους. Είδα τα έργα μου να ριζώνουν σε ξένες ψυχές, να απλώνουν κλαδιά και να ανθίζουν... Τι άλλο, αλήθεια, είναι μια πλατεία, ένα στάδιο, ένας δρόμος γεμάτους ανθρώπους, που ομαδικά τραγουδούν ένα τραγούδι σου, παρά ένας ολάνθιστος κάμπος; Αυτό το πέτυχα, το έζησα και ακόμα και τώρα εξακολουθώ να το ζω και να το θεωρώ σαν τη μέγιστη ευλογία των ουρανών...».

Αυτά είχε αναφέρει ο Μίκης Θεοδωράκης πριν από 20 χρόνια στην εφημερίδα μας, όταν είχε κληθεί να κάνει τον απολογισμό της πολυκύμαντης ζωής του.

Και πράγματι, τι παραπάνω να ζητήσει ένας δημιουργός; Η τέχνη που έπλασε, ζυμωμένη με τους καημούς, τις αγωνίες, την πάλη και τα οράματα των ταπεινών και καταφρονεμένων, είναι διαχρονική και τέτοια θα μείνει. Σε αυτά τα 70 χρόνια δημιουργίας, ευτύχησε να δει τα έργα του να ριζώνουν σε ψυχές, να πυρπολούν τα όνειρα, για να «λάβουν εκδίκηση».

• Παρέμβαση της Δικαιοσύνης προκάλεσε η διαφωνία των εκτελεστών της τελευταίας επιθυμίας του Μίκη Θεοδωράκη με τους συγγενείς του για τον τόπο ταφής του • "Παγώνει" κάθε ενέργεια μέχρι να συζητηθούν τα ασφαλιστικά μέτρα

Προσωρινή διαταγή με την οποία απαγορεύεται οποιαδήποτε ενέργεια για τον ενταφιασμό του Μίκη Θεοδωράκη μέχρι τη Δευτέρα, εξέδωσε το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Aφορμή στάθηκε η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων που κατέθεσαν οι «εκτελεστές» της τελευταίας επιθυμίας του Μίκη Θεοδωράκη να ταφεί στον Γαλατά Χανίων.

Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ με ανακοίνωσή της αποχαιρετά τον Μίκη Θεοδωράκη: 

Με βαθιά συγκίνηση κι ένα ακατάπαυστο χειροκρότημα αποχαιρετούμε τον Μίκη Θεοδωράκη, αγωνιστή-δημιουργό, οδηγητή και πρωτεργάτη μιας νέας, μαχόμενης τέχνης στη μουσική.

«Ορμητικός, εμπνευσμένος και φλεγόμενος από το πάθος της προσφοράς στο λαό, ο Θεοδωράκης κατόρθωσε να χωρέσει στο μεγαλειώδες έργο του όλο το έπος της λαϊκής πάλης του 20ου αιώνα στη χώρα μας. Άλλωστε, μέρος αυτού του έπους υπήρξε και ο ίδιος.

• Μια σύντομη ανάμνηση από τον Μίκη

Γράφει: Δήμητρα Μυρίλλα*

Κι έτσι, με ένα φύσημα του θανάτου, ο Μίκης δεν είναι πια εδώ, τουλάχιστον ως φυσική παρουσία…

Διότι, τα άλλα του Μίκη, ό,τι είπε, έκανε, πάλεψε, αγωνίστηκε, έγραψε, μελώδησε, εμψύχωσε δεν μπορεί να μην είναι εδώ και πανταχού παρόντα. Αλλωστε, έγιναν, γράφτηκαν, τραγουδήθηκαν για να είναι εδώ.