Γράφει: Νίκος Μπογιόπουλος*

«Νίξον, Φρέι και Πινοτσέτ/ ως τώρα, ως τούτο τον πικρό/ μήνα Σεπτέμβρη του 1973,/ με τον Μπορνταμπέρι, τον Γκαρατσάτσου και τον Μπαντζέρ,/ ύαινες αχόρταγες, τρωκτικά,/ σιγοτρώνε τα λάβαρα,/ τα καταχτημένα με τόσο αίμα, με τόση φωτιά,/ στα τσιφλίκια ποδοπατημένα,/ διαβολικοί δραγουμιστές,/ σατράπες, μύριες φορές πουλημένοι,/ ξεπουλητάδες βαλτοί/ από τους λύκους της Νέας Υόρκης…/ πεινασμένες για δολάρια μηχανές,/ σημαδεμένοι από τα θύματα/ των λαών που θυσιάσατε,/ εκπορνευμένοι μικροπωλητές/ ψωμιού και αέρα αμερικάνικου,/ εγκληματικοί βούρκοι, συμμορίες/ από μαστρωπούς μπόσηδες/ δίχως άλλο νόμο απ’ τα βασανιστήρια/ και την πείνα που μαστιγώνει τους λαούς…»

(Πάμπλο Νερούδα – «Σατράπες»)

Σήμερα (χθες) συμπληρώνονται 48 χρόνια από την εκδήλωση ενός από τα πιο αιμοσταγή φασιστικά πραξικοπήματα στην Ιστορία. Το πραξικόπημα στη Χιλή στις 11 Σεπτέμβρη 1973. Ήταν η απαρχή της πολύχρονης υπαγωγής της χώρας σε ένα από τα στυγνότερα φασιστικά καθεστώτα που επέβαλαν μέσα στον 20ό αιώνα το κεφάλαιο και οι πολυεθνικές για τη διατήρηση της εξουσίας τους.

Την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να εφαρμόσει πάση θυσία την ματωμένη «ανάπτυξη» για τα κέρδη των μονοπωλίων σε βάρος των δικαιωμάτων του λαού και της νεολαίας, εξέφρασε ο Κυρ. Μητσοτάκης στη συνέντευξη Τύπου από τη ΔΕΘ.

Στο δόγμα «όλα για τους λίγους», ο πρωθυπουργός επανέλαβε τις προθέσεις της κυβέρνησης να προωθήσει την πολιτική που σε όλα τα επίπεδα, οικονομία, Υγεία, εργασία, Παιδεία, νεολαία, κερδισμένοι θα είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι και τα μονοπώλια και χαμένοι ο  λαός, τα λαϊκά στρώματα, οι εργαζόμενοι, νεολαίοι, βιοπαλαιστές αγρότες.

Γράφει: Λιάνα Κανέλλη*

Ολοι αυτοί οι λάτρεις της, περιβόητης ή διαβόητης δεν ξέρω, ενσυναίσθησης, λέξη της μόδας σχεδόν πασπαρτού, αναρωτιέμαι ώρες ώρες πόσο αναίσθητοι είναι... Μία απ' αυτές είναι τα απίστευτα ρεπορτάζ - αναίσχυντη προβολή ανθρώπων με σάρκα και οστά και μάλιστα προστατευμένων, καθώς μιλάνε με την πλάτη στο κοινό, για τις αισχρές τους προθέσεις και πράξεις. Κυριολεκτικά μεσούσης της πανδημίας, που κακά τα ψέματα δεν έχει κύματα αλλά σκέτο καπιταλιστικό κυματισμό -ανοίγει η αγορά ανοίγει κι η εξάπλωση, κλείνει η αγορά περιορίζεται η εξάπλωση- γέμισε ο πολύτιμος κι ακριβός τηλεοπτικός χρόνος με άνδρες και γυναίκες, μεγάλους και μικρούς, που «διδάσκουν» όλους τους υπόλοιπους εμάς, πώς, αφού «όλα για τα λεφτά γίνονται», μπορούμε: Να κλέψουμε. Να εξαπατήσουμε. Να ξεφτιλίσουμε. Να δολοφονήσουμε. Να στείλουμε στην εντατική. Να διαλύσουμε σπίτια, γραφεία, οικογένειες. Να φτύσουμε κατάμουτρα το διπλανό μας. Να κατεβάσουμε την επιστήμη στο επίπεδο της άγνοιας. Να επιβάλουμε το εγώ μας μνησίκακα και χαιρέκακα στον απέναντί μας. Να επιβιώσουμε σαν κατσαρίδες σε μια κοινωνία που περνάει από τη ζούγκλα στον υπόνομο.

• Οι εξαγγελίες του Έλληνα πρωθυπουργού στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλινίκης

Αμφιβάλλουμε εάν ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, αντιλήφθηκε πόσο προκλητικός ήταν όταν έβαλε για «περιτύλιγμα», στη βαρβαρότητα των μέτρων που εξήγγειλε στη ΔΕΘ, τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Γιώργο Σεφέρη. Στο τέλος της ομιλίας του είπε ότι πως ό,τι ανακοίνωσε είναι για «να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα».

Για να δούμε, λοιπόν, τι εννοεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος αφιέρωσε αρκετό χρόνο για να καλοπιάσει τους νέους. Να θυμηθούμε ότι μιλάμε για τους νέους που έδερνε η αστυνομία του στις πλατείες, τους νέους που ζουν καταδικασμένοι από την κυβέρνηση του στην ανεργία και στους μισθούς πείνας, τους νέους που πέταξε έξω από τα πανεπιστήμια φέτος κατά χιλιάδες.