Προσωρινή απαγόρευση οποιασδήποτε ενέργειας για ενταφιασμό της σορού Μίκη Θεοδωράκη

Στον αντίποδα βρίσκονται, συγγενείς του μεγάλου μουσικοσυνθέτη που ζητούν να ταφεί στο Βραχάτι Κορινθίας. Το δικαστήριο μπλόκαρε τον ενταφιασμό του μέχρι τη Δευτέρα οπότε και θα συζητηθεί η υπόθεση με τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων.

Διαμάχη που δεν αρμόζει στο μέγεθος του Μίκη θεοδωράκη

Όπως αποκάλυψε το NEWS 24/7 ο εκλιπών είχε αγοράσει τον τάφο του στην πατρίδα του, τον Γαλατά Χανίων και είχε εκφράσει την επιθυμία να ταφεί εκεί, με επιστολή που έστειλε στο Δήμαρχο Χανίων, Μανώλη Σκουλάκη το 2013. Σε αυτήν ενημερώνει ότι έχει αναθέσει στο φίλο του, Γεώργιο Αγοραστάκη και τη γραμματέα του Ειρήνη Παρμενίδου να προχωρήσουν στις απαραίτητες “για τον σκοπό αυτό” ενέργειες.

Επιπλέον, με επιστολή που έστειλε στον ΓΓ του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα, του ζήτησε να επιληφθεί προσωπικά, ώστε να γίνει σεβαστή όχι μόνο η ιδεολογία του, αλλά και οι αγώνες του για την ενότητα των Ελλήνων. Δεν τον προσδιορίζει ωστόσο, ως υπεύθυνο για την εκτέλεση της επιθυμίας του. Ως τέτοιοι κατονομάζονται η γραμματέας του, Ρένα Παρμενίδου “και ο φίλος και πρόεδρος του Παγκρήτιου Συλλόγου Φίλων Μίκη Θεοδωράκη, Γιώργος Αγοραστάκης”.

Βάσει του Άρθρου 48 του Νόμου 4555/2018 “κάθε φυσικό πρόσωπο, εφόσον το επιθυμεί, μπορεί ελεύθερα με ρητή, χωρίς όρο ή αίρεση, δήλωση του ενώπιον συμβολαιογράφου το πρόσωπο (βλ. εκλιπών) να ορίσει εάν επιθυμεί μετά τον θάνατό του την ταφή ή την αποτέφρωση, καθώς και να ορίσει τον τύπο της τελετής της κηδείας και τον τόπο ενταφιασμού ή αποτέφρωσης”.

Όπως προσθέτει ο δικηγόρος Αθηνών, Διονύσης Ρίζος “σε σχέση με την τοποθεσία ταφής αφ΄ης στιγμής προβάλλεται ο ισχυρισμός από τους άμεσους συγγενείς του εκλιπόντος αειμνήστου Μίκη Θεοδωράκη, ότι η τελευταία του επιθυμία (χρονικά), όπως την εξέφρασε ενώπιον τους, ήταν να ταφεί στο Βραχάτι, δεν τίθεται ζήτημα προσβολής της μνήμης του αποθανόντος, σύμφωνα με το εδ. β’ παρ. 1 αρ. 57 ΑΚ. Συνεπώς, δεν υφίσταται κάν έννομο αγαθό, του οποίου δυνητικά να αξιώνεται η προστασία από όποιον προβάλει την αντίθετη άποψη.

Επιπλέον, φορείς του ως άνω εννόμου αγαθού είναι η σύζυγος, οι κατιόντες, οι αδελφοί και οι κληρονόμοι του αποθανόντος από διαθήκη. Τα πρόσωπα αυτά, που ονομάζει το άρθρο 57 ΑΚ ασκούν δικό τους δικαίωμα, όταν ζητούν την άρσης της προσβολής της μνήμης του νεκρού, προστατευτέο δε έννομο αγαθό εδώ είναι η προσωπικότητα των επιζώντων.

Ακόμη κι αν, ωστόσο, υποτεθεί ότι ο ως άνω ισχυρισμός τυγχάνει αναληθής, και πράγματι προσβολή υφίσταται, καθότι δεν γίνεται σεβαστή η τελευταία εκπεφρασμένη επιθυμία του θανόντος να ενταφιαστεί στην Κρήτη, δεν τυγχάνει αυτή εν προκειμένω έννομης προστασίας. Η προσβολή αυτή είναι μόνον ηθική. Τούτο συμβαίνει, διότι δε νομιμοποιούνται, σύμφωνα με τους όρους του εδ. 2 παρ. 1  άρθρου 57 ΑΚ να αξιώσουν ενεργητικά την παράλειψης της προσβολής  τα πρόσωπα που προσδιορίστηκαν ως υπεύθυνοι για την εκτέλεση της επιθυμίας του. Τα ως άνω αναφερόμενα πρόσωπα δεν συνδέονται με τον εκλιπόντα με συγγενικό δεσμό, με συνέπεια να μη δύνανται να αξιώσουν ενεργητικά παράλειψη προσβολής της μνήμης του.

Παράλληλα και συμπληρωματικά, δεν πληρούνται οι όροι της παρ. 2  του άρθρου  35Α Ν 344/1976 (περί ληξιαρχικών πράξεων), όπως έχει αντικατασταθεί με το άρθρο 249 παρ. 3 Ν. 4555/2018 (ΦΕΚ Α 133/19.7.2018), λόγω του γεγονότος ότι ελλείπει η προϋπόθεση της ρητής δήλωσης ενώπιον συμβολαιογράφου, όπου  να αποτυπώνεται η ερειδόμενη τελευταία επιθυμία“.

Αναδημοσίευση από Ημεροδρόμο