Menu
ΆΤιΜες προμήθειες τραπεζών...

ΆΤιΜες προμήθειες τραπεζών...

• Η ληστρική κερδοφορία τ...

Το πειρατικό προχωρεί

Το πειρατικό προχωρεί

Γράφει: Νίκος Κατσουρίδης...

Πολίτες και πελάτες

Πολίτες και πελάτες

Γράφει: Λιάνα Κανέλλη* Ο...

Περί σχεδιοποίησης της Εθνικής Οικονομίας - μέρος Β’

Περί σχεδιοποίησης της Εθνικής Οικο…

• Ο σοσιαλισμός είναι αδι...

Ο Ερίκ Καντονά για τους πρόσφυγες

Ο Ερίκ Καντονά για τους πρόσφυγες

«…πηγαίνοντας προς το σπί...

Τσε: … δεν ηττάται η υπόθεση όταν πεθαίνουν οι άνθρωποι…

Τσε: … δεν ηττάται η υπόθεση όταν π…

Γράφει: Νίκος Μπογιόπουλο...

Η Κλιμάκωση των Προκλήσεων της Τουρκίας στην Κυπριακή ΑΟΖ και η σημασία τους

Η Κλιμάκωση των Προκλήσεων της Τουρ…

Γράφει: Δρ. Κωνσταντίνος ...

Η Τζοκόντα ξαναβρήκε τη θέση της στο Λούβρο

Η Τζοκόντα ξαναβρήκε τη θέση της στ…

Η Τζοκόντα ξαναβρήκε χθες...

Ελλάδα: 800 εκ. ευρώ αυξάνονται οι άμεσοι και έμμεσοι φόροι...

Ελλάδα: 800 εκ. ευρώ αυξάνονται οι …

• Αλλά οι... επιχειρηματι...

Prev Next

5 Οκτωβρίου 1582: Μια… ανύπαρκτη μέρα

5 Οκτωβρίου 1582: Μια… ανύπαρκτη μέρα

Τα χρονολογικά συστήματα που χρησιμοποιήθηκαν ανά τους αιώνες είναι εκατοντάδες. Σχεδόν κάθε πολιτισμός ανέπτυσσε το δικό του, λίγα όμως κατόρθωσαν να επιβιώσουν. Έως τα μέσα του 1ου αιώνα π.Χ. το ημερολόγιο που επικρατούσε ήταν αυτό της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, το οποίο βασιζόταν στις φάσεις της Σελήνης. Λόγω της ατέλειάς του, όμως, δημιουργήθηκαν μεγάλες αποκλίσεις, κυρίως στην εαρινή ισημερία, με σημαντικές επιπτώσεις στην οικονομία και τη λειτουργία του κράτους.

Έτσι, ο Ιούλιος Καίσαρας ανέθεσε στον αλεξανδρινό αστρονόμο Σωσιγένη την αναμόρφωση του ημερολογίου. Προς την κατεύθυνση αυτή, προστέθηκαν στο έτος 90 μέρες, δηλαδή η 1η Μαρτίου του 44 π.Χ αντικαταστάθηκε από την 1η Ιανουαρίου. Το νέο, ηλιακό, ημερολόγιο ανταποκρινόταν απόλυτα στη διαδοχή των εποχών και η διάρκεια του έτους προσδιορίστηκε στις 365,25 ημέρες. Η μικρή διαφορά καλύπτονταν από μία επιπλέον ημέρα που προσθέτονταν κάθε τέσσερα χρόνια, μετά την «έκτη προ των καλένδων του Μαρτίου», που ονομαζόταν «bis sextus». Έτσι, η ημέρα αυτή, επειδή τη μετρούσαν δυο φορές, ονομάζεται ακόμα και σήμερα «δις έκτη» και το έτος που την περιέχει δίσεκτο.

Όμως και από το Ιουλιανό Ημερολόγιο προέκυπτε ένα σφάλμα 11 λεπτών και 14 δευτερολέπτων το χρόνο. Εξαιτίας της απόκλισης αυτής, μιάμιση χιλιετία αργότερα η εαρινή ισημερία είχε μετατοπιστεί ημερολογιακά 11 μέρες πίσω, σε σχέση με τα αστρονομικά δεδομένα. Μπροστά στον κίνδυνο να εορτάζονται τα Χριστούγεννα φθινόπωρο και το Πάσχα χειμώνα, ο Πάπας Γρηγόριος ο 13ος προχώρησε σε νέα μεταρρύθμιση του συστήματος. Στις 4 Οκτωβρίου του 1582 προστέθηκαν 10 ημέρες, ενώ για να αποφευχθούν ανάλογες ασυμφωνίες και στο μέλλον, αποφασίστηκε κάθε τέσσερις αιώνες να θεωρούνται δίσεκτα, αντί για 100 χρόνια μόνο τα 97.

Το Νέο ή Γρηγοριανό ημερολόγιο συνάντησε έντονες αντιδράσεις. Τα καθολικά κράτη της Ευρώπης το υιοθέτησαν τελικά μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια, ενώ τα προτεσταντικά χρειάστηκαν έναν ακόμη αιώνα. Αγγλία και Αμερική το αποδέχτηκαν μόλις το 1752. Το ίδιο συνέβη και στην Ανατολή, όπου όλα τα ορθόδοξα κράτη συνέχισαν να ακολουθούν το Ιουλιανό έως τον 20ο αιώνα.

Η Ελληνική Πολιτεία εφάρμοσε το Γρηγοριανό ημερολόγιο το 1923, ονομάζοντας την 16η Φεβρουαρίου, 1η Μαρτίου. Η Εκκλησία της Ελλάδος το εφάρμοσε στο εορτολόγιό της ένα χρόνο αργότερα.

Αναδημοσίευση από Ημεροδρόμο - Πηγή: sansimera.gr 

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

back to top