Menu
Βεβηλώθηκε και πάλιν ο τάφος του Καρλ Μαρξ

Βεβηλώθηκε και πάλιν ο τάφος του Κα…

• Για δεύτερη φορά σε δύο...

Το κυβερνητικό αφήγημα για την ανεργία, το δούλεμα του λαού και τα κουραφέξαλα του κυβ. Εκπροσώπου...

Το κυβερνητικό αφήγημα για την ανερ…

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρ...

Εκδήλωση διαμαρτυρίας για το δικαίωμα της στέγασης

Εκδήλωση διαμαρτυρίας για το δικαίω…

• Χθες βράδυ στη Λεμεσό, ...

Τρία πουλάκια κάθονταν στων ΗΠΑ το ταμπούρι

Τρία πουλάκια κάθονταν στων ΗΠΑ το …

• Η αποχώρηση ΗΠΑ - Ρωσία...

Συνέβη στην Ελλάδα: Την απέλυσαν επειδή δεν πήγαινε χαρούμενη στη δουλειά!!!

Συνέβη στην Ελλάδα: Την απέλυσαν επ…

• Ανακοίνωση - καταγγελία...

Η νεότερη ιστορία του ελληνισμού και οι προοπτικές του

Η νεότερη ιστορία του ελληνισμού κα…

Γράφει: Χαράλαμπος Μερακλ...

Το στραμπούληγμα

Το στραμπούληγμα

Γράφει: Λιάνα Κανέλλη* Α...

Ελλάδα: Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, ΣΥΡΙΖαίο δυνατό

Ελλάδα: Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, ΣΥΡΙΖαί…

Μεταξύ των νέων υπουργών ...

Σε «νέα φάση» ο ενδοϊμπεριαλιστικός ανταγωνισμός

Σε «νέα φάση» ο ενδοϊμπεριαλιστικός…

• Ξεκίνησαν την Παρασκευή...

Αντάρτης, κλέφτης, παλικάρι πάντα είν’ ο ίδιος ο λαός

Αντάρτης, κλέφτης, παλικάρι πάντα ε…

Το πρώτο δεκαήμερο του Γε...

Prev Next

Αποχαιρετισμός στον Χρίστο Κουρτελλάρη από την Κολεκτίβα της Ονίσιας

Αποχαιρετισμός στον Χρίστο Κουρτελλάρη από την Κολεκτίβα της Ονίσιας
Γράφει: Κωστάκης Γιαννή Λαμπαδιστής*

Άχαρος είναι ο ρόλος να αποχαιρετάς κάποιον, όπως τον Χρίστο Κουρτελλάρη, στο τελευταίο του ταξίδι στην αιωνιότητα. Το πράττω, όμως, εκ μέρους των παιδιών της Ονίσιας, σε ένα από τους ελάχιστους Ονισιώτες, πρώτης γενιάς, που απέμειναν. Για να αποχαιρετήσω, στο τελευταίο του ταξίδι τον σύντροφο, θείο και φίλο Χρίστο Κουρτελλάρη.

Γεννήθηκε από φτωχή αγροτική οικογένεια στο χωριό Εργάτες. Από μικρός ρίχνεται στη βιοπάλη, κατεβαίνοντας τη Λευκωσία να μάθει την τέχνη του παπουτσή. Βλέποντας την αδικία και εκμετάλλευση που γινόταν στην κοινωνία, τα βήματά του σε έφεραν κοντά στο Λαϊκό κίνημα. Αποφασισμένος να εργασθεί -μαζί με άλλους- για μια καλύτερη, πιο ανθρώπινη κοινωνία. Πρώτα στη συντεχνία, αργότερα στο Κομμουνιστικό Κόμμα Κύπρου και τελικά στο ΑΚΕΛ, που διαδέχτηκε το ΚΚΚ.

Ξεσπά ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και μετά την γνωστή απόφαση της Κ.Ε. του ΑΚΕΛ, της 16ης του Ιούνη 1943, κατατάσσεται κι αυτός, μαζί με πάρα πολλά άλλα μέλη και στελέχη του Κόμματος, στο Κυπριακό Σύνταγμα του βρετανικού στρατού. Πολέμησε γενναία στο μέτωπο του Μόντε Κασίνο και μάλιστα παρασημοφορήθηκε. Στο στρατό ανάπτυξε μεγάλη κομματική δράση και στην Κύπρο, όταν επέστρεψε, αναδείχθηκε στέλεχος πρώτης γραμμής του ΑΚΕΛ. Ιδιαίτερα στον αγροτικό τομέα.

Για να φτάσουν στο μέτωπο οι Κύπριοι στρατιώτες στην Ιταλία, περνούσαν από την Παλαιστίνη και την Αίγυπτο. Εκεί, δίπλα από τον κάμπο που μένανε, σ’ ένα χωριό της Παλαιστίνης, ο Χρίστος Κουρτελλάρης και άλλοι συνάδελφοι του είδα κάτι που τόσο τους εντυπωσίασε και έμελλε να σημαδέψει τη ζωή του. Ήταν ένα εβραϊκό κιπούτ. Ένας πρότυπος  αγροτικός συνεταιρισμός. Βλέποντας από τη μια πλευρά το χωριό των Αράβων να καλλιεργούν τη γη με τις καμήλες και το ξυλάροτρο και από την άλλη τα τρακτέρ του κιπούτ και με πολλά άλλα αγροτικά μηχανήματα, τα πιο σύγχρονα της εποχής. Εκεί, λοιπόν, μπήκε ο πρώτος σπόρος μιας απόφασης για το μέλλον: Όταν τελειώσει ο πόλεμος, μαζί με άλλους συντρόφους να φτιάξουν κάτι ανάλογο στην Κύπρο.

Ο πόλεμος κάποτε τελειώνει, έρχεται στην Κύπρο με ένα χρόνο καθυστέρηση, αφού οι Άγγλοι δεν τους αποστρατεύουν και όχι πολύ αργότερα αποφασίζεται η ίδρυση της αγροτικής έπαυλης Ονίσιας, στο Δικωμο. Έτσι γεννιέται η κολεκτίβα των αποστράτων, όπως την έλεγε ο κόσμος...

Στο μεταξύ, γνωρίζεται με την θεία Μελανή, παντρεύονται και  αποκτούν τέσσερα παιδιά: την Μαρίνα, τη Στέλλα, τον Κύπρο και τον Κυριάκο. Μαζί τώρα, με τους άλλους συντρόφους και συντρόφισσες, ρίχνονται στη δουλειά για να πραγματοποιήσουν το όνειρο.

Η γη ήταν σκληρή και γεμάτη πέτρες, με χαμηλή, τότε, παραγωγικότητα. Η καλλιέργεια, πολύ δύσκολη... Κι όμως, με τη δουλειά τους, αλλά και την προοδευτικότητα που τους διακατείχε και φέρανε μαζί τους, πολύ σύντομα καταφέρανε να την μετατρέψουν την μεγαλύτερη της περιοχής. Κι αυτό γιατί φέρανε και χρησιμοποιήσαν όλα τα γνωστά επιστημονικά εργαλεία και τεχνολογία που υπήρχαν τότε. Στην κτηνοτροφία, επίσης, με την πάροδο του χρόνου τα αποτελέσματα ήταν ανάλογα εντυπωσιακά.

Δεν είναι μυστικό ότι στο Δίκωμο, οι γεωργοκτηνοτρόφοι, που προηγούμενα νοίκιαζαν το κτήμα από τον Πασχάλη, έλεγαν: “τούτοι εν να φύουν νύχταν, όπως φύγαμε κι εμείς”... Κι όμως: Οι απόστρατοι κολεκτιβάριοι έκαναν ακριβώς το αντίθετο. Τα αποτελέσματα εξαιρετικά και η πρόοδος αλματώδης. Έτσι, η δουλειά -κατά άλλους το πείραμα- της Ονίσιας έγινε θέμα συζήτησης σ’ όλη την Κύπρο. Πολύ σύντομα, από τα πρώτα - πρώτα χρόνια, άρχισαν να οργανώνονται εκδρομές κάθε Κυριακή, τουλάχιστον, για να δουν τις επιτυχίες της. Και γιατί όχι, να μάθουν από τους πρωτοπόρους της Ονίσιας! Και αυτοί με χαρά και μεγάλη προθυμία τους φιλοξενούσαν. Τους εξηγούσαν τα “μυστικά” της επιτυχίας στη δουλειά τους και απαντούσαν σε κάθε ερώτημά τους. Κι όταν πια οι επισκέψεις πλήθαιναν, οι Ονισώτες άρχισαν τις εξορμήσεις σε περιοχές που τους καλούσαν, για να δώσουν σε άλλους αγρότες τα φώτα των δικών τους γνώσεων και εμπειριών.

Ο συνδυασμός γεωργίας και κτηνοτροφίας με την βιομηχανία και παραγωγή ασβέστη ανέβασε πολύ ψηλά την Κολεκτίβα. Κι εκεί που οι Συνεργατιστές της Ονίσιας έβλεπαν τους κόπους τους να αποδίδουν καρπούς και να ανοίγει ο δρόμος μεγάλων επιτυχιών, η προσπάθεια δέχεται το πρώτο μεγάλο πλήγμα... Ανακόπτεται βίαια τον Μάη του 1964. Ως αποτέλεσμα των διακοινοτικών ταραχών, αλλά και με τις... “ευλογίες” του Σταύρου Σταύρου Σύρου, μετέπειτα υπαρχηγού της ΕΟΚΑ Β’!

Τα επιτεύγματα τους ήταν πολλά. Αλλά το μεγαλύτερο ήμασταν εμείς, τα παιδιά σας. Που μας γαλούχησαν με τα όμορφα και ωραία ιδανικά που είχαν· με τον τρόπο της σκέψης τους, αλλά και με τον τρόπο που συμπεριφέρονταν μεταξύ σας. Μ’ όλα αυτά, αλλά πάνω απ’ όλα με τη δύναμη του παραδείγματος τους σμίλεψαν τον δικό μας χαρακτήρα. Μας κάναν να ξεχωρίζουμε. Μας κάναν άξια παιδιά της Ονίσιας και των ιδανικών που αυτή κουβαλούσε και έκανε πράξη στη ζωή.

Για όλα αυτά, εκ μέρους όλων των παιδιών της Κολεκτίβας της Ονίσιας, απευθύνω στον Χρίστο Κουρτελλάρη ένα μεγάλο ευχαριστώ!

Δυστυχώς έφυγε μ’ ένα μεγάλο παράπονο. Ότι δεν λύθηκε το Κυπριακό, να πάμε όλοι μαζί προσκύνημα στην Ονίσια

Καλό σου ταξίδι, σύντροφε, θείε, φίλε Χρίστο Κουρτελλάρη!

Θα σε θυμόμαστε πάντα!

• Φωτογραφική σύνθεση: Μεγάλη φωτογραφία, πανοραμική άποψη της Κολεκτίβας της Ονίσια, στις αρχές της δεκαετίας του '60. Κάτω αριστερά ο Χρίστος Κουρτελλάρης στο βήμα της Γενικής Συνέλευσης των μελών, στην 3η επέτειο από την ίδρυση της (Ιούνης 1949) και πάνω δεξιά ο Άγγλος Διοικητής Συνεργατισμού προσφωνεί τα μέλη, στην ίδια Γενική Συνέλευση.

* Γραμματέας της Συνεργατικής Έπαυλης Ονίσια - Αποχαιρετιστήριος λόγος από μέρους της δεύτερης γενιάς Ονισιωτών κατά την κηδεία του Χρίστου Κουρτελλάρη, εκ των ιδρυτών και για 55 χρόνια προέδρου της Έπαυλης.

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

back to top