Menu
Αντιφασίστες οπαδοί του ΠΑΟΚ έκαναν αυτό που έπρεπε!

Αντιφασίστες οπαδοί του ΠΑΟΚ έκαναν…

* Έσβησαν ναζιστικά συνθή...

Σύσκεψη υπό τον Ακιντζί για την οικονομία στα κατεχόμενα

Σύσκεψη υπό τον Ακιντζί για την οικ…

* Αυξάνονται οι αντιδράσε...

Σε νέα βάση οι ελληνοτουρκικές σχέσεις

Σε νέα βάση οι ελληνοτουρκικές σχέσ…

• Μετά την απελευθέρωση τ...

Ελλάδα: Φτωχοποίηση των συνταξιούχων

Ελλάδα: Φτωχοποίηση των συνταξιούχω…

* Μέχρι 500 ευρώ μεικτά τ...

Σύνθετο αρχιτεκτονικό σύμπλεγμα εντοπίστηκε στο οροπέδιο στην Παλαίπαφο

Σύνθετο αρχιτεκτονικό σύμπλεγμα εντ…

Γράφει: Κική Περικλέους* ...

Δέκα με είκοσι οι αγνοούμενοι από κατάρρευση γέφυρας στην Ιταλία...

Δέκα με είκοσι οι αγνοούμενοι από κ…

* Συνεχίζεται η πολιτική ...

Ελλάδα: Η έξοδος από τα μνημόνια και ο ζωντανός δράκος

Ελλάδα: Η έξοδος από τα μνημόνια κα…

Γράφει: Δημήτρης Μηλάκας*...

Η επίσκεψη Γιλντιρίμ στον τ/κ Τύπο

Η επίσκεψη Γιλντιρίμ στον τ/κ Τύπο

Ειδησεογραφικά και όχι πρ...

Τέλος Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη ο Μουσταφά Ακιντζί

Τέλος Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη ο Μ…

• Όλοι οι ενδιαφερόμενοι ...

Στους 38 οι νεκροί στη Γένοβα

Στους 38 οι νεκροί στη Γένοβα

* Έρευνες για επιζώντες σ...

Prev Next

Αποχαιρετισμός στον παππού....

Αποχαιρετισμός στον παππού....

• Καλή αντάμωση στην κοινωνία της τελικής νίκης του λαού!

 

Γράφει: Χρίστος Κουρτελλάρης*

Ο παππούς μου έλεγε συχνά: “Ποτέ μην κρεμμάζεις στον τοίχο φωτογραφία ανθρώπου που είναι ζωντανός. Γιατί μπορεί κάποια στιγμή να χρειαστεί να την βάλεις ανάποδα, με το πρόσωπο να κοιτάζει τον τοίχο”...

Αγαπημένε μας πατέρα, παππού, θείε, σύντροφε, φίλε! Πόσο περίεργες είναι αυτές οι στιγμές· εσύ εδώ, μπροστά μας, να ακούς μόνο! Να θέλεις να σηκωθείς, να γυρίσεις το κεφάλι δεξιά και αριστερά, να κοιτάξεις τους ανθρώπους που τόσο αγάπησες και τόσο υπηρέτησες, να θέλεις με αυτό το αιώνια ευγενικό χαμόγελό σου να απλώσεις το χέρι στον καθένα -όπως έκανες πάντα- και να μην μπορείς! Να θέλεις να μιλήσεις, με τον κάθε ένα ξεχωριστά και να κεράσεις όλους ένα καφέ, αλλά να σε περιορίζει αυτό το ξύλινο κουτί και ο θάνατος. Εσένα, που τίποτε στον κόσμο δεν σε περιόριζε, αλλά και τίποτα δεν σε σταματούσε, παρά μόνο ο θάνατος...

Τώρα, τι να πω για σένα αυτή τη στιγμή, για να μην σε αδικήσω; Περιορίζοντάς σε -αλήθεια, είναι αυτό δυνατό;- σε δύο φύλλα χαρτί... “Να είσαι δυνατός Χρίστο” -έλεγες- “σε κάθε δοκιμασία”... Με όλη τη δύναμη, λοιπόν, που αντλούμε από το δικό σου ανεξίτηλο παράδειγμα, θα πω λίγα λόγια -αναλογικά- με το δικό σου ανθρώπινο μεγαλείο. Λίγα λόγια απλά, κατανοητά και ανθρώπινα, όπως έλεγες...

Φίλοι και σύντροφοι, οι ζευγάδες φεύγουν, όμως η σπορά τους μένει! Αλήθεια, τι υπέροχη και μεγαλειώδης είναι η δική σου σπορά, παππού! Γεννημένος στο χωριό Εργάτες, παιδί πολυμελούς φτωχής αγροτικής οικογένειας, έζησες την αδικία του συστήματος και τα αδιέξοδά του από παιδί. Εργάστηκες από πολύ μικρός σαν σκαρπάρης, αλλά και σαν αγρότης.

Από πολύ μικρός έδειξες πόσο χαρισματικός άνθρωπος ήσουν. Πανέξυπνος, διορατικός, διαλεκτικός. Ένα παιδί με τρομερή αντίληψη που έψαχνε, αμφισβητούσε, έκρινε και διαμόρφωνε τη δική του άποψη. Τα δύσκολα παιδικά χρόνια, ο χαρισματικός χαρακτήρας σου και η αγάπη σου για τον άνθρωπο, σε οδήγησαν να ψάξεις, να μελετήσεις, να βρεις και να καταλήξεις από τα 14 σου χρόνια σε αυτό που εσύ σε δυο προτάσεις έδωσες το στίγμα που θα σε καθοδηγούσε σ’ ολόκληρη τη ζωή σου: Τι δίκαιο, όμορφο και ανθρώπινο είναι αυτό που λέγεται Κομουνισμός! “Τι ωραίο, αλήθεια, να είσαι κομμουνιστής”, είχες πει και μας το έλεγες και εμάς. Και από τότε συνέχισες να διαβάζεις και να μελετάς. Να συγκρίνεις και να κρίνεις. Διαμορφώνοντας ένα ξεκάθαρο ταξικό χαρακτήρα, τον οποίο κράτησες μέχρι τέλους. Χωρίς συνθηκολογήσεις και ταξικούς συμβιβασμούς!

Μέσα από το Λαϊκό κίνημα της Κύπρου, τις συντεχνίες και το Κομμουνιστικό Κόμμα Κύπρου -αρχικά- και μετά το ΑΚΕΛ, την ΕΑΚ και την ΕΚΑ, υπηρέτησες με ανιδιοτέλεια και αυταπάρνηση τον φτωχό εργάτη, ιδιαίτερα τον φτωχό και άκληρο αγρότη, τον πρόσφυγα του 1974, το λαό της Κύπρου ολόκληρο. Έγινες ένα με την ιστορία της Κύπρου, ένα με το λαό που σε γέννησε και αγάπησες. Ένα έμεινες μέχρι τέλους με την βασανισμένη αγροτιά.

Αμέτρητες εργατο-αγροτικές και λαϊκές κατακτήσεις έχουν και τη δική σου συμβολή. Περήφανος και εσύ, περήφανοι και εμείς -τα παιδιά, τα εγγόνια και τα δισέγγονα σου, που με τόση αγάπη μας περιέβαλλες- περήφανοι που μας δίδαξες, μας ενέπνευσες, μας καθοδήγησες.

Ήσουν το ταξικό και ανθρώπινο Πανεπιστήμιο των καθημερινών και των Σαββατοικυρίακων... Το γραφείο σου η αίθουσα διδασκαλίας και το παράδειγμα της ζωής σου η βιβλιοθήκη μας. Κάθε σου χαμόγελο και κάθε σου ματιά και μια διάλεξη για εμάς. Έλεγες πάντα σ’ εμάς “να είστε τίμιοι και ειλικρινείς· να αγαπάτε τους ανθρώπους και να είστε ανθρώπινοι. Να μην φοβάστε να πείτε την άποψη σας και την αλήθεια όπου και αν είστε, όποιο και αν έχετε απέναντί σας, όποια και αν είναι αυτή”...

Χρίστο Κουρτελλάρη, η Ιστορία σε κατέγραψε ως ένα υπέροχο άνθρωπο, ένα τίμιο πατριώτη, ένα παγκόσμιο αντιφασίστα, αντιιμπεριαλιστή και αγωνιστή της ειρήνης. Ο Χριστος Κουρτελλάρης δεν πίστεψε απλά στα ιδανικά του Σοσιαλισμού. Πίστεψε και υπηρέτησε την κομμουνιστική ιδεολογία, πίστεψε στο Σοσιαλισμό και εκεί ήθελε να φτάσει. “Ας φτάσετε εσείς -μου έλεγε- αλλά αυτό μόνο με αδιάκοπη πάλη γίνεται. Και αν όχι εσείς, παλέψετε για να φτάσουν τα παιδιά σας εκεί!”, συμπλήρωνε...

Ο Χρίστος Κουρτελλάρης δεν ήταν ένας απλός Αριστερός, που τόσο παρεξηγήθηκε αυτός ο όρος παγκόσμια, σήμερα. Ήταν ένας πραγματικός Κομμουνιστής. Αυτή είναι η αλήθεια και είναι τόσο υπέροχο να είσαι, όπως έλεγε, Κομμουνιστής!

Πατέρα, παππού και σύντροφε μας! Δεν σε αποχαιρετούμε, αλλά σε τιμάμε· δεν σκύβουμε, αλλά υποκλινόμαστε και σου λέμε: Καλή αντάμωση σε κάθε μικρό  και μεγάλο αγώνα, σε κάθε ταξική μάχη, στο πεδίο της αντιιμπεριαλιστικής πάλης! Καλή αντάμωση σε  κάθε κατάκτηση του λαού, της εργατικής τάξης και της αγροτιάς! Καλή αντάμωση στην κοινωνία της τελικής νίκης του λαού!

Σε αγαπάμε και θα σε κουβαλούμε σ’ όλα τα βήματά μας στη ζωή. Εσύ αναπαύθου, τώρα, ήσυχος στη γη που τόσο αγάπησες και τόσο υπηρέτησες!

Στη φωτογραφία: Ο Χρίστος Κουρτελλάρης με τα επτά δισέγγονα του στο σβήσιμο των κεριών για τα 97α γενέθλια του, πρι δύο χρόνια, το Σεπτέμβρη του 2016

Τελευταίος αποχαιρετιστήριος λόγος για το αιώνιο ταξίδι, από τον εγγονό στον παππού, Χρίστο Κουρτελλάρη, εκ μέρους της οικογένειας

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

back to top