Ζήτω η 29η Οκτωβρίου του 2017!
- Written by eKypros
• Γιατί αυτή η ιστορία -των 200 της Καισαριανής- αλλά και άλλες χιλιάδες ιστορίες ηρώων που γέννησε αυτός ο τόπος μένουν άγνωστες, γιατί δεν διδάσκονται στα σχολεία;
Γράφει: Στέλιος Παλάρμας*
Μια μέρα μετά από τον εορτασμό της εθνικής επετείου, η οποία υποτίθεται πρέπει να αφυπνίζει την ιστορική συνείδηση και να αποτελεί το παράδειγμα για το σήμερα και η «κανονικότητα» της φτήνιας, της αμορφωσιάς και του κουτσομπολιού μας επαναφέρει στο σήμερα.
Πρώτη είδηση λοιπόν οι όμορφες δασκάλες που συμμετείχαν στην παρέλαση. Με διάφορες εκδοχές λάιφ στάιλ κουτσομπολιού και επικρίσεις από ΜΜΕ, που όμως επιλέγουν να προβάλουν τέτοιες ειδήσεις στοχεύοντας στην συλλογική κλειδαρότρυπα για τα «νούμερα».
Είναι βέβαιο ότι αν οι ίδιοι έκαναν ρεπορτάζ το 1940 τα ίδια θα έλεγαν για τις γυναίκες της Πίνδου από την ανάποδη!
Συνεχίζονται και τα ρεπορτάζ που «σπάνε πλάκα» με τις απαντήσεις των μαθητών σχετικά με το τι έγινε το 1940 για να ακολουθήσει το σχόλιο -καρφί για τους εκπαιδευτικούς που δεν μορφώνουν τα παιδιά.
Όταν όμως τους καλείς να ανοίξει η κουβέντα για το πώς και κυρίως το τι μαθαίνουν τα παιδιά αναμασούν τα γνωστά «αφήστε τον καθένα να πιστεύει την όποια ιστορία θέλει» που σημαίνει καλύτερα αμόρφωτα παιδιά από την γνώση της ιστορικής αλήθειας.
Την συγκίνηση για τον εκπαιδευτικό και τον έναν μαθητή που παρέλασε στο ακριτικό νησί διαδέχεται η απορία γιατί στην Ελλάδα του 2017 πρέπει να είναι είδηση ότι Έλληνας μαθητής με καταγωγή από την Νιγηρία ήταν σημαιοφόρος.
Την μέρα λοιπόν που γιορτάζουμε την νίκη και την αντίσταση στον φασισμό συνάδελφοι εκπαιδευτικοί φτιάχνουν ανθρώπινη ασπίδα στην Σαντορίνη για να προστατεύσουν μαθήτρια Αλβανικής καταγωγής από την επίθεση 20 Χρυσαυγιτών που προπηλάκισαν φραστικά -και αν δεν τους εμπόδιζαν ίσως και σωματικά- ένα μικρό παιδί.
Ο μαθητής από το Αφγανιστάν που κληρώθηκε σημαιοφόρος, με απόφαση του διευθυντή (;) δεν κράτησε την σημαία, ενώ η ΕΡΤ, η δημόσια τηλεόραση, δίνει βήμα στους φασίστες της Χρυσής Αυγής -εκείνους, δηλαδή, που θεωρούν εαυτούς «σπορά των ηττημένων του ‘45» (τα νόθα του Χίτλερ δηλαδή)- να «μαγαρίσουν» με το φασιστικό τους δηλητήριο την επέτειο.
Στον απόηχο των εορταστικών εκδηλώσεων συνεχίζεται και ο διάλογος για τον ορισμό των σημαιοφόρων, ενώ ξεκίνησε και η προβολή της νέας ταινία ς του Π. Βούλγαρη με τίτλο «Το τελευταίο σημείωμα» με θέμα την εκτέλεση των διακοσίων στην Καισαριανή.
Όποιος δει την ταινία θα διαπιστώσει ότι η «διακόσιοι της Καισαριανής» δεν ορίσθηκαν από τους Γερμανούς ούτε με κλήρωση, ούτε επειδή είχαν καλούς βαθμούς στο σχολείο, τους όρισε η συνείδηση τους , η επιλογή τους να είναι κομουνιστές και να μπουν μπροστάρηδες στην οργάνωση της αντίστασης. Τους όρισε, μαζί με άλλους χιλιάδες Έλληνες που δεν ήταν κομμουνιστές, ο αγώνας για λευτεριά, ο αγώνας ενάντια στον φασισμό, το όραμα για μια δίκαια κοινωνία.
Στον Ναπολέοντα Σουκατζίδη, ήρωας της ταινίας, δόθηκε η επιλογή να μην οδηγηθεί στο εκτελεστικό απόσπασμα και να αντικατασταθεί από έναν σύντροφο του( θα έλεγε κάποιος σήμερα του κλήρωσε το λαχείο και μάλιστα της ζωής). Αρνήθηκε και στήθηκε στον τοίχο την Καισαριανής τραγουδώντας τον Εθνικό ύμνο και τον ύμνο της Διεθνούς.
Η στάση αυτή που ίσως σήμερα δεν την χωράει ο ανθρώπινος νους είναι ο ορισμός της συντροφικότητας, αλληλεγγύης, αλτρουισμού, της ανθρωπιάς ή καλύτερα ο ορισμός του πώς να είσαι Άνθρωπος.
Το ερώτημα είναι απλό: Γιατί αυτή η ιστορία αλλά και άλλες χιλιάδες ιστορίες ηρώων που γέννησε αυτός ο τόπος μένουν άγνωστες, γιατί δεν διδάσκονται στα σχολεία;
Στο Λύκειο, για παράδειγμα, που κατά γενική ομολογία κυριαρχεί ο ανταγωνισμός και ο ατομικισμός, επειδή το σύστημα έτσι θέλει να διαμορφώνει τους νέους ανθρώπους, δεν χωράνε παραδείγματα ανθρωπιάς, αλληλεγγύης, συντροφικότητας και κυρίως ο διαπαιδαγωγικός τους ρόλος.
Αν τα παιδιά μάθαιναν αυτά, κανένας δεν θα ασχολούνταν με το πώς θα γίνει η επιλογή του σημαιοφόρου. Θα το σταματούσαν τα ίδια τα παιδιά!
Χωράει όμως το μάθημα της επιχειρηματικότητας!!!
Την μάχη ενάντια στην ανοησία των ρεπορτάζ για το μήκος της φούστας των μαθητριών, τις δασκάλες μοντέλα, τον μεταμφιεσμένο φασισμό και ρατσισμό και την παραποίηση της ιστορικής αλήθειας είναι δύσκολο να την κερδίσεις.
Όμως κάθε φορά που ένας καλόπιστος αναγνώστης θα αποφασίσει να ψάξει και να ενημερωθεί, είναι ένα κέρδος. Και φαίνεται ότι όλο και πιο πολλοί αναζητούν την αλήθεια.
* O Στέλιος Παλάρμας είναι Γραμματέας συλλόγου εκπαιδευτικών ΠΕ Πάτρας
πηγή: Ημεροδρόμος