Κάποτε θα ’ρθουν… (1)

Και στο ταξικό σύστημα που λέγεται καπιταλισμός, η ταξική εξουσία εξυπηρετεί τους καπιταλιστές. Η εκτελεστική εξουσία εκτελεί υπέρ των αφεντικών. Η νομοθετική νομοθετεί υπέρ των αφεντικών. Και η δικαστική δικάζει υπέρ των αφεντικών. Άλλωστε, όπως ευθαρσώς δήλωσε η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, οι ίδιοι δικάζουν με βάση τους νομους που ψηφίζονται από την νομοθετική εξουσία. Με τι θα δίκαζαν άλλωστε; Με βάση το περί δικαίου αίσθημα;

   Γιατί το περί δικαίου αίσθημα είναι εκείνη η αίσθηση για το δίκιο, που γεννιέται αυθόρμητα στην καρδιά και αποκρυσταλλώνεται συνειδητά στο μυαλό της πλειοψηφίας του λαού. Είναι το δίκιο των εργατών, του εργαζόμενου λαού, των αγροτών, των φοιτητών και των μαθητών, των συνταξιούχων, των ανέργων. Είναι η αίσθηση του δίκιου που γεννιέται στα κάτεργα της δουλειάς, στα εργοστάσια, στα χωράφια, στα εργοτάξια, που γεννιέται μαζί με τον ιδρώτα της δουλειάς των εργατών, αυτόν που τον καρπώνονται άλλοι. Από εκεί ξεκινάει η κλοπή , από εκεί ξεκινάει το άδικο. 

Είναι εξουσία των αφεντικών...

Όμως, η δικαστική εξουσία δεν δικάζει αυτό το άδικο. Δεν δικάζει αυτή την κλοπή. Δε δικάζει με βάση το λαϊκό αίσθημα δίκιου. Αν δίκαζε έτσι, θα ήταν λαϊκή εξουσία και θα υπήρχαν λαϊκά δικαστήρια. Αλλά δεν έχει σχέση με τον λαό. Δεν είναι τέτοια εξουσία. Είναι εξουσία των αφεντικών.

Είναι η εξουσία που έκρινε δίκαιο το μνημόνιο.

Που έκρινε δίκαιο το χαράτσι της ΔΕΗ.

Που έκρινε δίκαιο ότι η καθυστέρηση καταβολής δεδουλευμένων δε συνιστά βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας. Μερικές ημέρες αργότερα, μια απλήρωτη εργαζόμενη του Καρυπίδη στα Γιαννιτσά, αυτοκτόνησε.

Που κρίνει δίκαιο να τιμωρούνται δικαστικά μαθητές σε «μαθητοδικεία». Έκαναν το έγκλημα να ζητάνε σχολεία, βιβλία και δασκάλους.

Που κρίνει δίκαιο να δικάζονται αγρότες σε «αγροτοδικεία». Έκαναν το έγκλημα να μην κάθονται με σταυρωμένα τα χέρια, όταν τους παίρνουν το ψωμί -που αυτοί παράγουν- από τα χέρια.

Που κρίνει δίκαιο να τοιχοκολλεί αυτόφωρα στα σπίτια απεργών ναυτεργατών. Έκαναν το έγκλημα να μη σκύβουν το κεφάλι στην πολιτική επιστράτευση.

Που κρίνει δίκαιο να δικάζονται οι απεργοί χαλυβουργοί.Έκαναν το έγκλημα να αρνούνται να πεθαίνουν μέσα στη φωτιά κατ΄εντολή του αφεντικού τους.

Που κρίνει δίκαιο να αθωώνονται οι τσιφλικάδες της Μανωλάδας και να πληρώνουν τα δικαστικά έξοδα οι εργάτες γης της Μανωλάδας.

Που κρίνει δίκαιο φασίστες ,που έχουν αναλάβει την πολιτική ευθύνη για τη δολοφονία ενός ανθρώπου, να κυκλοφορούν ελεύθεροι. Όπως και οι φασίστες εκείνοι, που έκαναν δολοφονική επίθεση στο ΠΑΜΕ, στους μετανάστες αλλιεργάτες, στους Αφγανούς στον Α.Παντελεήμονα.

Που κρίνει δίκαιο να παραγραφτούν τα πρόστιμα των εμπλεκομένων στη λίστα Λαγκάρντ, αλλά βγάζει στο σφυρί σπίτια εργαζομένων.

Που κρίνει δίκαιο να πεταχτεί στον κάλαθο των αχρήστων η υπόθεση Siemens και εξίσου δίκαιο να κόβεται το ρεύμα σε φτωχούς και αρρώστους.

Που κρίνει δίκαιο, οι εμπλεκόμενοι με την υπόθεση πρεζεμπορίας του Νοοr 1 να κυκλοφορούν ελεύθεροι, αλλά η Ηριάννα να σαπίζει στη φυλακή.

Μα θα γυρίσει ο χρόνος και ο καιρός...

Η σαπισμένη κοινωνία τους έχει σάπιο δίκαιο, που καθορίζεται από σάπιους νόμους. Νόμος τους είναι τα κέρδη των αφεντικών. Νόμος τους είναι οι αξιώσεις των εργοδοτών. Νόμος τους είναι το άδικο.

Μα θα γυρίσει ο χρόνος και ο καιρός. Και τα όνειρα θα πάρουν εκδίκηση. Και η νέα κοινωνία που θα χτίσουμε, αυτή που θα έχει λαϊκή εξουσία και λαϊκη οικονομία, θα έχει και λαϊκη δικαιοσύνη.

Και θα έχει για νόμο της, το δίκιο του εργάτη.

Κάποτε θα ΄ρθουν να σου πούν....Παύλος Σιδηρόπουλος...

* Ημεροδρόμος