Menu
Μακρόνησος: Η μεγάλη σφαγή του Α' ΕΤΟ

Μακρόνησος: Η μεγάλη σφαγή του Α' Ε…

Γράφει: Ανδρέας Δενεζάκης...

Πανδημία Covid-19 και ταξικές ανισότητες στην Υγεία

Πανδημία Covid-19 και ταξικές ανισό…

• Ένας χρόνος από το ξέσπ...

Η υγεία του ανθρώπου θα εξαρτηθεί από την υγεία του περιβάλλοντος

Η υγεία του ανθρώπου θα εξαρτηθεί α…

Γράφει: Χαράλαμπος Μερακλ...

Προλετάριοι όλων των χωρών, ενωθείτε!

Προλετάριοι όλων των χωρών, ενωθείτ…

«Με μια λέξη, οι κομμουνι...

Ο «ελέφαντας στο δωμάτιο» και η συζήτηση για τις ποινές

Ο «ελέφαντας στο δωμάτιο» και η συζ…

Γράφει: Μαρίνα Λαβράνου* ...

Ένας χρόνος κορωνο-καπιταλισμός

Ένας χρόνος κορωνο-καπιταλισμός

Ένας χρόνος πέρασε από τι...

«Όταν κάποιος σου λέει ότι πλούτισε με σκληρή δουλειά, ρώτησέ τον: "Τίνος;"»*

«Όταν κάποιος σου λέει ότι πλούτισε…

Γράφει: Αλέξης Ζορμπάς** ...

Υπόθεση Λιγνάδη: Προφανώς… εξαπατήθηκαν

Υπόθεση Λιγνάδη: Προφανώς… εξαπατήθ…

• Από τον Επστάιν στον Μπ...

«Πότε θα κάνει ξαστεριά»…

«Πότε θα κάνει ξαστεριά»…

• 48 χρόνια από την κατάλ...

Η «περεστρόικα» και οι εξελίξεις στην ΕΣΣΔ

Η «περεστρόικα» και οι εξελίξεις στ…

• 30 χρόνια από το 13ο Συ...

Prev Next

Αργοπεθαίνει η δημοσιογραφία και οι δημοσιογράφοι…

Αργοπεθαίνει η δημοσιογραφία και οι δημοσιογράφοι…
Γράφει: Πόπη Χριστοδουλίδου*

Αργοπεθαίνει η δημοσιογραφία, αφού, έτσι κι αλλιώς, οι δημοσιογράφοι οι ελεύθεροι έχουν ανοιχτές πληγές. Δέχονται καταιγισμό πυρών από κυβέρνηση και αφεντικά.

Θυμάμαι τα «Νέα» και το «Βήμα» στη Χρήστου Λαδά. Το «Έθνος», στη Μιχαλακοπούλου και μετά Μεταμόρφωση Χαλανδρίου. Τον «Ελεύθερο Τύπο» στους Τράχωνες. Την «Απογευματινή» στη Φειδίου, την «Αυριανή» στην οδό Δήμητρος στον Ταύρο.

Ρεπορτάζ κάναμε και η αλήθεια είχε μία σημασία για μας, όπως το κολατσιό και το κρασοπότηρο, μόλις σχολάγαμε. Πάντα πολύ αργά το βράδυ.

Τώρα, που τα αναζητώ στη μνήμη μου όλα αυτά τα πικρά θυμάμαι πως και τα κανάλια και οι ραδιοφωνικοί σταθμοί έτσι ξεκίνησαν.

Μετά, όλα ναυάγησαν. Όχι, γιατί το πλήρωμα δεν ήταν ικανό. Αλλά, γιατί ο «εφοπλιστής» για να γλιτώσει χρήματα άφησε την εφημερίδα να γίνει σαπιοκάραβο και υμνούσε τον εκάστοτε κυβερνώντα, τον υπουργό και τα λοιπά. Μίζες, βίλες, στο εξωτερικό τα φράγκα.

Κι εμείς με ψίχουλα υπηρετούσαμε τη δημοσιογραφία δίχως παράπονο. Στο «πριβέ» το αφεντικό συνέτρωγε με υπουργούς!!!

Το μολύβι μας έγραφε, έγραφε, έγραφε. Το χαρτί μύριζε τόσο όμορφα. Το πιεστήριο. Οι μηχανές...

Και τώρα υπάρχουν ορισμένοι, που ξεπουλάνε τα σωματεία μας (γεμίζουν οι τσέπες τους), ξεπουλάνε τα Ταμεία μας, κλείνουν τα ΜΜΕ, τυχοδιώκτες ή αχυράνθρωποι υπόπτων ατόμων  ανοίγουν νέα… ΜΜΕ..

Οι λεφτάδες αγοράζουν κι ο κάθε άνεργος συνάδελφος παρακαλάει για μεροκάματο.

Πεθαίνουμε όλοι μας.

Όχι μόνο τα ΜΜΕ και τα Ταμεία και τα Σωματεία μας.

Η δημοσιογραφία γίνεται απολύτως διαπλεκόμενη - μας υπαγορεύουν το κείμενο οι κυβερνώντες και;;;

Η δημοσιογραφία ματώνει ’κείνα τα παλιά πουλόβερ της δεκαετίας του 80, που μες την παγωνιά του ρεπορτάζ ήταν η μόνη μας προστασία, εκτός από την συνείδηση και την αλήθεια, που υπηρετούσαμε μαχητικά και εισπράττοντας και το τίμημα.

Απόλυση. Ανεργία. Θλίψη…

Γιατί να γνοιαστώ,  βρε κουτοπόνηροι αν ο κυρ-Γιώργος μαράζωσε; Πάτε καλέ βρε; Πάντα ξεσκονίζατε το αφεντικό… Αίσχος!

Όταν απολύονταν και από τις δικές του εφημερίδες και από τον ΔΟΛ εκατοντάδες αυτός κι ο κυρ-Σταύρος νοιάστηκαν;

Όχι βέβαια. Οι καπιταλιστές των ΜΜΕ κλαίνε κιόλας;

Αφού αυτοί οι «καλοί» άνθρωποι άφησαν εκατοντάδες παιδιά χωρίς φαγητό, βοήθεια για το σχολείο, ρούχα, παπούτσια, κι άλλα πολλά. Η έριξαν στην κατάθλιψη εκατοντάδες συναδέλφους μας…

Όσο σκύβετε,  θα τρώτε κλωτσιά. Κι όσο ρουφιανεύετε και γλείφετε, αντί να αγωνίζεστε μέχρι τέλους, η δημοσιογραφία του πολίτη, η αλήθεια για τον λαό,  θα ταφούν άδοξα.

Και το μολύβι θα στάζει αίμα ζεστό κόκκινο…

Πάρε το μαντήλι μου συνάδελφε και σκούπισε το….Και ξαναγράψε. Μόνο αλήθειες σε παρακαλώ…

 

* Ημεροδρόμος

Υ.Γ.: Αν κάποιος νομίζει ότι αυτά συμβαίνουν μόνο στην Ελλάδα, τότε κάνει λάθος μέγα. Συμβαίνουν και στην Κύπρο συμβαίνουν και απανταχού στον σύγχρονο, πολιτισμένο, δημοκρατικό, ελεύθερο πλην όμως... καπιταλιστικά -όχι αγγελικά- πλασμένο κόσμο. Απλά αλλάζουν τα ονόματα φύλλων και εκδοτών. Αλλάζουν κάποιοι παράμετροι και υπεισέρχεται το τοπικό στοιχείο της κάθε χώρας ειδικά.

Γιατί, όμως, αυτή η γενική εικόνα στον Τύπο και τη δημοσιογραφία; Μα πολύ απλά γιατί η δημοσιογραφία, η είδηση, η απεικόνιση των γεγονότων και όλα τα συναφή με τις εφημερίδες και λοιπά μου μου έψιλον έχουν μετατραπεί σε εμπόρευμα. Το οποίο και διαφημίζεται και επιδέχεται διαφήμιση... Με στόχο -βεβαίως βεβαίως- το κέρδος στον εκδότη ή όποιον -τέλος πάντων- βρίσκεται πίσω από αυτά -άρα και εμμέσως πίσω από τους λειτουργούς του Τύπου, μέσα από τους περιορισμός και... αυτοπεριορισμούς που τους επιβάλλονται, αφού δημιουργείται σχέση εξάρτησης- προσθέτοντας ή αφαιρώντας -ανάλογα- την “κινητήρια” δύναμη: το χρήμα...

Και μετά; Μετά έρχεται το κράτος, η οργανωμένη πολιτεία, δηλαδή, τάχαμου να βοηθήσει με μέτρα στήριξης -ως καλή ώρας έπραξε τις προάλλες η καλή μας κυβέρνηση εξαγγέλλοντας σχετικό σχέδιο καταβολής ήσσονος σημασίας (de minimis) για στήριξης του έντυπου τύπου (εφημερίδων), λέγει- του Τύπου... Φευ, όμως, κι αυτά τα μέτρα για στήριξη του συστημικού Τύπου, άρα του εκδοτικού κατεστημένου, γίνονται, όχι για την ελευθερία του Τύπου και των δημοσιογράφων!

eKypros

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

back to top