Γράφει: Δημήτρης Μήλακας*

Καλός μήνα ο Αύγουστος, αλλά κάποια στιγμή τελειώνει. Έχουμε, λοιπόν, όσοι είμαστε τυχεροί (δεν είμαστε άνεργοι, είμαστε πληρωμένοι από τη δουλειά μας, έχουμε καθαρίσει την πρώτη δόση της εφορίας, δεν μας κυνηγούν δάνεια και κάρτες) ένα ακόμη εικοσαήμερο που μπορούμε να απολαύσουμε τις ψευδαισθήσεις που μόνο το καλοκαίρι μπορεί να δημιουργήσει.

Μπορούμε να ξεχάσουμε σε καμιά παραλία ή έστω σε κάποια δροσερή πλατεία αυτό που έρχεται όταν τελειώσει ο Αύγουστος. Και αυτό που έρχεται, αν το συνοψίσουμε και το κάνουμε αριθμό, είναι 2 δισεκατομμύρια ευρώ. Τόσα είναι τα χρήματα που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο η ελληνική κυβέρνηση (για την ακρίβεια η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων) έχει προϋπολογίσει να βγάλει από την τσέπη μας. Προσοχή! Όχι 2 δισεκατομμύρια, αλλά 2 δισεκατομμύρια περισσότερα από ό,τι πληρώσαμε τον προηγούμενο χρόνο.

Το καθεστώς του Ι. Μεταξά, το οποίο έχουν ως ένα από τα πρότυπα τους οι φασίστες της Χρυσής Αυγής, έκαιγε βιβλία. Σαν χθες, 16 Αυγούστου 1936, είχαν οργανωθεί τέτοιου είδους τελετές από τους πολιτικούς προγόνους των χρυσαυγιτών. Σε τελετές - όπως αυτές των ναζιστών- έκαιγαν βιβλία, τα οποία είχαν κατασχέσει οι υπηρεσίες της ασφάλειας από βιβλιοπωλεία μέχρι από σπίτια συλληφθέντων.

Το «εθνικό καθεστώς» (έτσι ονομάζουν οι φασίστες της Χρυσής Αυγής το καθεστώς του Μεταξά) έκαψε βιβλία που το περιεχόμενο τους αποτελεί περιουσία για την ανθρωπότητα. Δεν …περιορίστηκε σε κομμουνιστικά έργα των κλασικών του μαρξισμού. Κάηκαν, σε δημόσιους χώρους, έργα του Ντοστογιέφσκι, του Φρόυντ, του Τσβάιχ, του Γκόρκυ, του Γκαίτε, του Τολστόι, του Παπαδιαμάντη και πολλών άλλων.