Menu
Μακρόνησος: Η μεγάλη σφαγή του Α' ΕΤΟ

Μακρόνησος: Η μεγάλη σφαγή του Α' Ε…

Γράφει: Ανδρέας Δενεζάκης...

Πανδημία Covid-19 και ταξικές ανισότητες στην Υγεία

Πανδημία Covid-19 και ταξικές ανισό…

• Ένας χρόνος από το ξέσπ...

Η υγεία του ανθρώπου θα εξαρτηθεί από την υγεία του περιβάλλοντος

Η υγεία του ανθρώπου θα εξαρτηθεί α…

Γράφει: Χαράλαμπος Μερακλ...

Προλετάριοι όλων των χωρών, ενωθείτε!

Προλετάριοι όλων των χωρών, ενωθείτ…

«Με μια λέξη, οι κομμουνι...

Ο «ελέφαντας στο δωμάτιο» και η συζήτηση για τις ποινές

Ο «ελέφαντας στο δωμάτιο» και η συζ…

Γράφει: Μαρίνα Λαβράνου* ...

Ένας χρόνος κορωνο-καπιταλισμός

Ένας χρόνος κορωνο-καπιταλισμός

Ένας χρόνος πέρασε από τι...

«Όταν κάποιος σου λέει ότι πλούτισε με σκληρή δουλειά, ρώτησέ τον: "Τίνος;"»*

«Όταν κάποιος σου λέει ότι πλούτισε…

Γράφει: Αλέξης Ζορμπάς** ...

Υπόθεση Λιγνάδη: Προφανώς… εξαπατήθηκαν

Υπόθεση Λιγνάδη: Προφανώς… εξαπατήθ…

• Από τον Επστάιν στον Μπ...

«Πότε θα κάνει ξαστεριά»…

«Πότε θα κάνει ξαστεριά»…

• 48 χρόνια από την κατάλ...

Η «περεστρόικα» και οι εξελίξεις στην ΕΣΣΔ

Η «περεστρόικα» και οι εξελίξεις στ…

• 30 χρόνια από το 13ο Συ...

Prev Next

Θεός περίγελως

Θεός περίγελως
Γράφει: Δήμητρα Μυρίλλα*

Γιατί γελάτε κύριοι; Εχουμε Δημοκρατία … θα έλεγε ο πολυχρονεμένος μας πρωθυπουργός διερωτώμενος μέσα στην κατ’ εξακολούθηση κρίση μεγαλείου που περνά.

Και μετά σηκώνει το πηγούνι, σουφρώνει τα χείλη, μισοκλείνει το βλέμμα όλο νόημα και πόζα και έτσι με το μισόκλειστο βλέμμα ατενίζει προς το άπειρο, που σημαίνει ότι  κάτι πολύ σοβαρό και σπουδαίο σχεδιάζει ο μέγας στρατηλάτης.

Ω εσείς ταπεινοί υπήκοοι που δεν αντιλαμβάνεστε το μέγεθος του αντρός. Ω εσείς πτωχοί και μοιραίοι που δεν βλέπετε μισό μέτρο πέρα από τη μίζερη ζωούλα σας, δεν θα κατακτήσετε ποτέ η βασιλεία των ουρανών, αυτών των ουρανών  που κοιτά ο νέος Λουδοβίκος Βασιλιάς  του Ηλιου… ή μπορεί και του σκότους.

Ω εσείς που δεν θα χαρείτε να πάρετε ούτε ένα βλέμμα του τρισμέγιστου, αφού άλλο τίποτε δεν κάνετε παρά να ασχολείστε με τα μικρά και πεζά της καθημερινότητας.

Ναι κύριοι… τι σημασία έχει μια χαροκαμένη γριούλα που πουλάει μαρούλια στο δρόμο και το πρόστιμο που τις έκοψαν οι μπάτσοι (ω… με συγχωρείτε για την αμετροέπεια του χαρακτηρισμού, αλλά, ναι, υπάρχουν και αστυνομικοί, πλην όμως οι συγκεκριμένοι ήταν σκέτο μπάτσοι) μπροστά στο όραμα του μεγάλου άρχοντα να μην έχουμε ούτε μαρούλι να φάμε; Δεν φτάνουν τα μαρούλια για όλους! Δηλαδή τι θέλετε, οι εφοπλιστές και οι καναλάρχες να γίνουν κλέφτες;

Και όλοι εσείς που φωνασκείτε είστε ολίγιστοι που δεν μπορείτε να συλλάβετε το μεγαλείου του άρχοντα, παρά  μόνο λίγοι ευλογημένοι έλαβαν τη θεία χάρη να μπορούν να τον υμνούν και να τον δοξολογούν, έτσι που κανείς ποτέ δεν υμνολόγησε κανέναν μήτε θεό μήτε άρχοντα. Τι «μαέστρο» τον είπαν που διευθύνει τη μελωδία της ευτυχίας. Τι ευχές του ’στείλαν «να μας κόβει μέρες να του δίνει χρόνια». Τι ευλογητά και «ευχαριστώ θεέ μου που μας τον έφερες»… κι ας κινδυνεύει ο επί των ουρανών θεός να χάσει τη θέση και τα προνόμια από τον επί γης… Αλλά έτσι είναι. Και οι θεοί έχουν θητεία.

Βέβαια, τρέξαν οι υπηρέτες  του πολυχρονεμένου να μαζέψουν κάτι κουβεντούλες και φήμες δώθε κείθε που ξέφυγαν ότι τάχα ο κύριος μας και αφέντης δεν τα κάνει καλά τα πράγματα και ότι τάχα συνωστίζεται και θα μας κολλήσει το παλιομικρόβιο. Μα τι πράγματα είναι αυτά… Μαζέψτε τα γρήγορα.

Η Δημοκρατία δεν είναι να λέτε αυτό που θέλετε εσείς, αλλά να λέτε αυτό θέλουμε εμείς, αλλά να λέτε ότι το θέλετε εσείς. Καταλάβατε;

Δηλαδή, τι, να εμποδίσουμε το λαό να αγγίξει τον Μεγάλο; Πώς είπατε; Ηταν και κάποιοι άλλοι που φωνάζουν ότι δεν το θέλουν και να φύγει;  Αυτοί δεν ξέρουν… Εχει μπει μέσα τους ο ακατανόμαστος  ο Βελζεβούλ και πάνε να μας διαλύσουν τη χώρα. Θα τους κάνουμε ούτε να φαίνονται ούτε να ακούγονται.

Κι αφού, όλοι, μαντρωθήκαμε στα σπίτια μας και αφού μπορούμε να δούμε από τις ειδήσεις τα έργα και τις ημέρες του θεού… ας παραστήσουμε ότι είμαστε τυφλοί και κουφοί, χορτασμένοι και ελεύθεροι.  Μόνο που σαν τους τρελούς, κλειδωμένους στο κελί θα ζωγραφίσουμε μια πόρτα και θα φύγουμε (ας μας συγχωρήσει ο Ποιητής την παράφραση)1.  Για να πάμε εκεί που φωνάζουν τα παιδιά «ελευθερία» και εκεί που φωνάζει ο εργάτης «ψωμί». Εκεί που γκρεμίζουν τα αγάλματα των θεών και τις ρέπλικες των μεγαλομανών.

1«Σαν τον τρελό που, κλειδωμένος στο κελί του, ζωγράφισε στον τοίχο μια πόρτα κι έφυγε», Νυχτερινός Επισκέπτης, Τάσος Λειβαδίτης (1972)

* Ημεροδρόμος

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

back to top