Η κουτσουρεμένη Κύπρος στα άδυτα της διπλωματίας
- Written by eKypros
Γράφει: Χαράλαμπος Μερακλής
Ενώ φέτος συμπληρώθηκαν 60 χρόνια της Κυπριακής Δημοκρατίας και Ανεξαρτησίας σ’ αυτούς δεν συμμετείχε ολόκληρος ο κυπριακός λαός λόγω του γεγονότος η πατρίδα μας έχει οδηγηθεί από την ανεξαρτησία της μέχρι σήμερα σε πέτρινα χρόνια και δεν κατόρθωσε να γευτεί τους καρπούς της.
Σ’ αυτά τα 60 χρόνια σαν λαός και πολιτικές ηγεσίες σε αμφότερες τις πλευρές αντί να κάνουμε την αυτοκριτική μας και να γνωρίσουμε τα αίτια της τραγωδίας που προήλθαν μέσα από υπεροψίες, εθνικισμούς, υποτίμηση της άλλης πλευράς, την μονόπλευρη διαχείριση της εξουσίας από την ελληνοκυπριακή πλευρά, τις συγκρούσεις που δημιούργησε έκαστην πλευρά για δικούς σκοπούς και επιδιώξεις επειδή οι κύριες κοινότητες έχουν διαφορετικές μητέρες πατρίδες και οι στόχοι τους ήταν διαφορετικοί όπως και οι επιδιώξεις τους.
Λόγω των αναφερόμενων προσανατολισμών και στόχων από τα γεννητούρια της ανεξαρτησίας του νησιού μας που προήλθε από τις Συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου αρχίσαμε να βλέπουμε την Κυπριακή Δημοκρατία με διαφορετική εικόνα και στόχο αντί σαν ενότητα νησιού, οικοσυστήματος, κοινωνίας, κράτους.
Δυστυχώς ο πατριωτισμός και η αγάπη για τον τόπο εξευτελίστηκε και λοιδόρησε τόσο πολύ από την τότε ηγεσία και τους μετέπειτα πολιτικούς τις δημιουργηθείσες ελίτ πλούτου και άλλες ευνοούμενες δημιουργηθείσες ομάδες ο λαός σερνόταν στις πολιτικές εξελίξεις άβουλος γιατί σκοπός των αναφερομένων ομάδων ήταν η πολιτική εκμετάλλευση και ο εύκολος πλουτισμός, η ανυπακοή και μη εφαρμογή των νόμων, η κατάρρευση του νόμιμου κράτους αντί να αγωνιζόμαστε για την επαναφορά της νομιμότητας και σωστής λειτουργίας κράτους από το σύνολο του Κυπριακού λαού και την επανένωση του νησιού που για 46 χρόνια βρίσκεται διαιρεμένο και το 37% της κυπριακής γης και κληρονομιάς είναι υπό τουρκική κατοχή.
Εκάστη πλευρά αναπτύσσει τέτοιες πολιτικές, σχεδιασμούς, στόχους, τακτικισμούς και ρητορικές που αρνούνται να εφαρμόσουν τις συστάσεις του ΟΗΕ και της Διεθνούς Κοινότητας για Δικοινοτική Ομοσπονδία και πολιτική ισότητα και παραπατά σε ανέφικτους στόχους παρά τον πόνο, δάκρυ, αίμα, καταστροφές, νεκρούς, αγνοουμένους που έχει η κάθε πλευρά και επιδίδονται σε τέτοιες πολιτικές που δεν επιτρέπου έξοδο από το υφιστάμενο αδιέξοδο καθώς και για ένα ιστορικό πατριωτικό συμβιβασμό.
Ήρθε η ώρα μετά τις πρόσφατες παροτρύνσεις του ΓΓ του ΟΗΕ και τους εκπροσώπους της ΕΕ για ενεργή στήριξη των διαπραγματεύσεων για τελική διευθέτηση του κυπριακού προβλήματος αντί να πετροβολούμαστε θα πρέπει να προετοιμαστούμε για σοβαρές συνομιλίες για τελική κατάληξη.
Θα πρέπει να γνωρίζουμε σαν εμπλεκόμενες πλευρές πως το σκληρό παιχνίδι στην Ανατολική Μεσόγειο δεν θα λειτουργήσει και η ισορροπία δυνάμεων είναι τέτοια που καμιά πλευρά δεν θα επικρατήσει.
Τα γεγονότα δείχνουν πως οδηγούμαστε σε μια νέα τάξη πραγμάτων στην περιοχή που οδηγά σε συμβιβασμούς.
Θα πρέπει να αποβάλουμε τις πατριωτικές κορώνες και ψευδαισθήσεις που δημιουργήθηκαν από το υφιστάμενο στάτους κβο, τον εκτοπισμό και την διαχωριστική γραμμή των συρματοπλεγμάτων που χωρίζει τις δυο κοινότητες στα δύο, με διαφορετικές εξουσίες και δομές σε οικονομία, ανάπτυξη και κοινωνία που οδηγούν στο να είμαστε για πάντα εχθροί και υποχείριοι στους ξένους.
Σαν Κυπριακός λαός θα πρέπει να κλείσουμε τα αυτιά μας σε πολιτικούς, οικονομικούς παράγοντες και τις λειτουργούσες ελίτ που βολεύονται με τα υπάρχοντα αρνητικά δεδομένα που κατασπαράσσουν το νησί μας για δεκαετίες και να στραφούμε ολοκληρωτικά προς το μέλλον του τόπου μας.
Πολιτική ηγεσία και λαός σε αμφότερες τις πλευρές να μελετήσουμε σε βάθος την τραγική ιστορία του νησιού μας των τελευταίων 60 χρόνων για να μπορέσουμε να οδηγηθούμε σε σοβαρές διαπραγματεύσεις και συμβιβασμούς αντί να παραμένουμε στο μηδενισμό και στο χάος ενώ σαν κύπριοι μπορούμε ενωμένοι και με κοινούς στόχους και πιασμένοι χέρι - χέρι να βαδίζουμε μαζί στην ΕΕ και στον σύγχρονο κόσμο με κοινή πατρίδα.
Ο Άρνολντ Τόμπι (στο Study of History) τονίζει πως τα έθνη και κράτη επιβιώνουν όχι γιατί είναι εξυπνότερα και ισχυρότερα αλλά επειδή έχουν την ικανότητα να προσαρμόζονται στις νέες πραγματικότητες στο μεταβαλλόμενο περιβάλλον.
Με αυτές τις σκέψεις ας εφαρμόσουμε την ρεαλιστική προσέγγιση που θα αποκαθιστά σχέσεις, φιλία, συνεργασία και επανενωμένη πατρίδα.









