Για τη στάση της Ρωσίας

Το ερώτημα είναι σε τί στοχεύουν οι συγκεκριμένοι αυτοί ατεκμηρίωτοι ισχυρισμοί. Μήπως τη σθεναρή - διαχρονική στάση της Ρωσίας στο Κυπριακό; Μήπως την εναντίωση της τη συνέχιση των αναχρονιστικών εγγυήσεων του 1960, όπως απερίφραστα για πολλοστή φορά δήλωσε πρόσφατα ο Ρώσος Υπουργός Εξωτερικών; Μήπως ακόμα επιδιώκουν την απουσία της Ρωσίας από μια Διεθνή Διάσκεψη για τη λύση του Κυπριακού, για να υπάρχει μονομέρεια και ανισορροπία που θα ευνοεί τις τουρκικές θέσεις; Μήπως για να διασφαλίσουν παντελή απουσία της Ρωσίας από τις εξελίξεις του Κυπριακού;

Όμως τίποτα δεν μπορεί να διαγράψει αδιαμφισβήτητα γεγονότα και καταγεγραμμένη ιστορική αλήθεια όπως είναι η διαχρονική στάση της Ρωσίας έναντι της Κύπρου από την εποχή εγκαθίδρυσης της ανεξαρτησίας.

Τη δεκαετία του 1960 όταν η Τουρκία με τη συνενοχή των Βρετανών στοχοποίησαν την Κυπριακή Δημοκρατία επιχειρώντας την κατάλυση της, η τότε Σοβιετική Ένωση αντέδρασε τόσο σε πολιτικό όσο και σε αμυντικό επίπεδο.

Στο Συμβούλιο Ασφαλείας πρωταγωνίστησε στην υιοθέτηση του ψηφίσματος 186 του 1964 το οποίο ματαίωσε τη δόλια τουρκική προσπάθεια να αμφισβητηθεί η νόμιμη Κυπριακή Κυβέρνηση και να θεωρηθεί ως μη εκπροσωπούσα το σύνολο του πληθυσμού και ολόκληρης της γεωγραφικής επικράτειας του νησιού.

Ταυτόχρονα προσφέρθηκε να προμηθεύσει με πυραυλικά συστήματα την Κύπρο για αντιμετώπιση τουρκικών αεροπορικών επιδρομών. Πυραυλικά συστήματα που ουδέποτε έφθασαν στην Κύπρο αφού οι γνωστοί «άσπονδοι φίλοι μας» παρενέβησαν για να τα παρεμποδίσουν.

Η συνεπής και στη βάση αρχών συμπαράσταση της τότε Σοβιετικής Ένωσης συνεχίστηκε με την πολύμορφη στήριξη στο πολιτικό, διπλωματικό και στο οικονομικό πεδίο.

Μερικοί εντός Κύπρου ασκούν κριτική στη Ρωσία ότι δεν παρενέβη το 1974 για να αποτρέψει την τουρκική εισβολή. Παρουσιαζόμενοι ως δήθεν αμνήμονες του γεγονότος ότι το προδοτικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου εγκατέστησε στην Κύπρο μια κυβέρνηση ανδρεικέλων της ελλαδικής χούντας. Χωρίς να κατανοούν ότι η αμερικανονατοϊκή συνωμοσία είχε σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να ήταν απολύτως βέβαιο ότι δεν επρόκειτο να παρέμβει η τότε Σοβιετική Ένωση για να διασώσει δύο καθεστώτα, στην Κύπρο και την Ελλάδα, που εκτελούσαν διατεταγμένες υπηρεσίες εκείνων που πρωταγωνιστούσαν στο ψυχρό  πόλεμο κατά της Ρωσίας.

Με την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Κύπρο και την Ελλάδα, η Σοβιετική Ένωση και αργότερα η Ρωσική Ομοσπονδία στήριξε όλα τα θετικά για την Κύπρο ψηφίσματα του ΟΗΕ, ενώ το 2004 με προβολή απειλή άσκησης βέτο, ματαίωσε προσπάθεια να υιοθετηθεί το Σχέδιο Ανάν ως απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Όμως και στον τομέα της αμυντικής θωράκισης της Κύπρου η Ρωσική Ομοσπονδία στάθηκε έμπρακτα δίπλα στην Κύπρο. ΗΠΑ και όλες οι χώρες-μέλη της Ε.Ε. -πλην βέβαια της Ελλάδας αλλά και της τιμητικής εξαίρεσης της Γαλλίας- έθεσαν και συνεχίζουν μέχρι σήμερα να έχουν την Κυπριακή Δημοκρατία σε καθεστώς εμπάργκο σε ότι αφορά την προμήθεια παντός είδους αμυντικού υλικού. Η Ρωσική Ομοσπονδία, παρά τις λυσσώδεις αντιδράσεις, ακόμα και απειλές της Τουρκίας, προμήθευσε την Κυπριακή Δημοκρατία με υπερσύγχρονο αμυντικό υλικό. Μάλιστα το 1998, όταν η Τουρκία διατύπωνε απειλές για στρατιωτική επίθεση εναντίον της Κύπρου, σε περίπτωση εισαγωγής και εγκατάστασης του ρωσικού πυραυλικού συστήματος S300, η Ρωσία προσφέρθηκε να αναλάβει την άμυνα της Κύπρου.

Καταθέτω την προσωπική μου μαρτυρία. Τον Ιούλιο του 1998 με την ιδιότητα του Υπουργού Άμυνας είχα πάει στη Ρωσία για δοκιμή του ρωσικού πυραυλικού συστήματος. Σε επίσημη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στο Υπουργείο Άμυνας στη Μόσχα, ο τότε Ρώσος Υπουργός Άμυνας, Στρατάρχης Σεργκέϊεφ, μου ζήτησε να μεταφέρω σαφές μήνυμα του Προέδρου Γέλτσιν προς τον Πρόεδρο Κληρίδη:

«Είμαστε έτοιμοι να στείλουμε δύο φρεγάτες στο λιμάνι της Λεμεσού μία εβδομάδα πριν από την αποστολή των πυραύλων. Οι φρεγάτες θα διαθέτουν αντιαεροπορικά συστήματα που θα καλύπτουν  όχι μόνο την Κύπρο αλλά και ολόκληρη τη Μεσόγειο. Και ας τολμήσουν οι Τούρκοι να επιτεθούν».

Αυτό το μήνυμα μετέφερα αμέσως μετά την επιστροφή μου στην Κύπρο στον Πρόεδρο Κληρίδη, ο οποίος ωστόσο δεν συναίνεσε φοβούμενος ευρύτερη στρατιωτική εμπλοκή.

Ποια άλλη χώρα άραγε, πλην της Ελλάδας, ήταν έτοιμη να αντιπαρατεθεί στρατιωτικά με την Τουρκία για να υπερασπίσει την Κύπρο;

Αυτή ήταν και αυτή εξακολουθεί μέχρι σήμερα να είναι η στάση στήριξης της Ρωσίας έναντι της Κύπρου. 

Αυτή τη διαχρονική, σταθερή και θερμή στήριξη της Ρωσίας προς την Κύπρο για μια λύση που θα τερματίζει επαχθή εγγυητικά και κηδεμονευτικά βάρη, αντί να την αξιοποιούμε ως πολύτιμη, αφήνουμε να τη διαστρέφουν και να την αχρηστεύουν. Σε βάρος των εθνικών μας συμφερόντων. Η σαφής προτροπή αλλά και δικαιολογημένη απαίτηση της Εκπροσώπου Τύπου του Υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσίας προς την Κυπριακή Κυβέρνηση να τοποθετηθεί απέναντι στις αβάσιμες και δόλιες επιθέσεις κατά της Ρωσίας, εντός και εκτός Κύπρου, δεν έχει ακόμα τύχει ανταπόκρισης.

Είναι με τέτοια μυαλά που αναμένουμε την αξιοποίηση της συμπαράστασης  σταθερών φίλων;

* Τέως Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων