Καλημέρα 2017

Όλα αυτά θα πρέπει να βρούν την έκφραση τους στη συμφωνία λύσης, που κατ’ ευχήν θα επιτευχθεί εντός του 2017.  Γιατί όντως η λύση επείγει. Σαρανταδυό χρόνια (42) είναι πολλά.  Και η διαρροή του χρόνου επικίνδυνη. Η διαρροή του χρόνου επιβάλλει κάθε προσπάθεια για λύση άμεσα. Ακριβώς όμως επειδή άκρως επικίνδυνη είναι και η κακή λύση, επιβάλλεται άμεση λύση αρχών. Αυτή πρέπει να είναι και η κατευθυντήρια γραμμή στις επικείμενες συνομιλίες της Γενεύης που ξεκινούν σε μια βδομάδα. 

Οι διαφορές που χωρίζουν τις δυό πλευρές αυτή τη στιγμή είναι γνωστές και αρκετές. Τόσον στα πρώτα τέσσερα κεφάλαια του Κυπριακού, τα οποία συνιστούν την εσωτερική πτυχή του προβλήματος, δηλαδή τη ρύθμιση των σχέσεων των δύο κοινοτήτων στο υπο συζήτηση και διαμόρφωση νέο πολιτειακό μόρφωμα της δικοινοτικής-διζωνικής ομοσπονδίας. Το οποίο βεβαίως θα είναι συνέχιση και μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας.  Όσον, βέβαια και στα θέματα της Διεθνούς πτυχής του Κυπριακού, δηλαδή στα κεφάλαια Ασφάλεια, Εγγυήσεις, Στρατεύματα και ‘Εποικοι. Όλα αυτά εφ΄ όσον συμφωνηθούν θα πρέπει να αποδώσουν μια λύση λειτουργική, βιώσιμη και ασφαλή.

Ποτέ ξανά αιματηρές περιπέτειες και συγκρούσεις. Θεμελιός για κάτι τέτοιο, η σωστή λύση.  Πρώτη και κύρια προϋπόθεση η απλή διαπίστωση ότι τίποτε από ότι κι’ αν συμφωνηθεί δεν είναι ασφαλές στην παρουσία του τουρκικού στρατού. Όπως είπε και ο Πρόεδρος,”ποιος μπορεί να μας κατηγορήσει γιατί δεν δεχόμαστε τον εισβολέα ως εγγυητή;” -και τοποτηρητή με στρατό- της ασφάλειας μας και της βιωσιμότητας και λειτουργικότητας της λύσης, προσθέτω εγώ.  

Στη Γενεύη, λοιπόν, στοχεύουμε μια λύση όπως πιο πάνω περιγράψαμε.  Γιατί μόνο μια τέτοια λύση θα εγκριθεί σε ένα αναμενόμενο  δημοψήφισμα. Και επειδή ορθά θα υποδειχθεί ότι θα  πρέπει να απαντά η λύση και στις ανησυχίες και προσδοκίες της άλλης πλευράς να πω ότι υπάρχουν δικαιολογημένες και μη δικαιολογημένες ανησυχίες.  Όπως για παράδειγμα στο θέμα της ασφάλεια κατά τη γνώμη μου είναι αδικαιολόγητη η απαίτηση της άλλης πλευράς για παραμονή τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων και μετά τη λύση.  Επειδή, όμως, ιστορικά δικαιολογείται η ανασφάλεια και εκ μέρους των συμπατριωτών μας Τουρκοκυπρίων, ορθά έχει προταθεί από την ελληνοκυπριακή πλευρά μια ενδιάμεση λύση: Την ασφάλεια και των δύο κοινοτήτων για όσο χρόνο κριθεί αναγκαίο και συμφωνηθεί να επιβλέπει μια ειρηνευτική δύναμη -εν είδει χωροφυλακής- κάτω από την αρμοδιότητα του Συμβουλίου Ασφαλείας και στα πλαίσια των σχετικών άρθρων του Χάρτη του  Διεθνούς Οργανισμού.

Αυτό, σε συνάρτηση με τη  θέση της Κύπρου ως πλήρες μέλους της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης, λογικά πρέπει να απαντά τις ανησυχίες των συμπατριωτών μας Τουρκοκυπρίων. Όπως λογικά δεν στέκει σε κανένα αιτιολογημένο επιχείρημα και η απαίτηση περι συνέχισης του αναχρονιστικού συστήματος των εγγυήσεων που συνιστούν αποικιοκρατικό κατάλοιπο σε μια χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης εν έτη 2017. Άλλωστε η τουρκοκυπριακή κοινότητα  μέσον και όλων των άλλων ρυθμίσεων που αφορούν την εσωτερική πτυχή του Κυπριακού, θα έχει ρόλο και λόγο, θα έχει αποτελεσματική συμμετοχή στη διακυβέρνηση της χώρας μας σε όλους τους τομείς. Εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική εξουσία και στην οικονομία. Αν και οι δύο πλευρές λειτουργήσουν σ΄ αυτά τα πλαίσια στη Γενεύη μπορεί όντως να φτάσουμε σε ευτυχή κατάληξη και να έχουμε το προσδοκώμενο αποτέλεσμα εντός του 2017.