Σύνοδος ξεκάθαρων θέσεων και όχι αλληλοεπικρίσεων

Γίνεται πολύς λόγος π.χ. για το πλαίσιο Γκουτέρες. Το πλαίσιο του Γ.Γ. του ΟΗΕ που αποτελείται από τα γνωστά έξη σημεία είναι αποδεκτό και αν ναι υπο ποια μορφή. Ως πλαίσιο συζήτησης προς επίτευξη συνολικής συμφωνίας που θα οδηγήσει στον καταρτισμό συνολικού σχεδίου λύσης ή ως κάτι άλλο. Ως η λύση του κυπριακού περίπου; ΄Η ως τη βάση λύσης ή τέλος πάντων, ως κάτι που επιδέχεται συζήτηση ή όχι. Ο πρόεδρος λέει ότι υπάρχουν σημεία προς συζήτηση. Τα Κόμματα τι λένε; Για παράδειγμα η διεθνής πτυχή του κυπριακού, στρατεύματα, εγγυήσεις, ασφάλεια, έποικοι, καλύπτονται πλήρως ή επαρκώς από το πλαίσιο Γκουτέρες ή υπάρχει περιθώριο συζήτησης. Υπάρχουν πτυχές αυτών των ζητημάτων που χρήζουν συζήτησης ή όχι. Είναι όντως απαραίτητο όλα αυτά να ξεκαθαρίσουν.

Αλλά και στα θέματα της εσωτερικής πτυχής του Κυπριακού, όπως διακυβέρνηση, περιουσιακό και άλλα, να ξεκαθαρίσουν όλοι και έκαστος χωριστά αν και κατά πόσον έχουν όλα συμφωνηθεί ή όχι. Έχουν όλα συμπεριληφθεί στις συγκλήσεις ή υπάρχουν, θέματα προς συζήτηση. Υπάρχουν π.χ. συγκλίσεις που δεν είναι αποδεκτές από ένα οποιοδήποτε Κόμμα ή και τον Πρόεδρο; Και να ξεκαθαρίσει ποιες συγκλίσεις θεωρούνται συμφωνημένες με την άλλη πλευρά και ισχύουν και για την ε/κ αλλά και την τ/κ πλευρά.

Φυσικά το κύριο θέμα στο οποίο θα πρέπει να συγκεντρωθούν Πρόεδρος και Κόμματα είναι να καταθέσουν απόψεις που θα οδηγήσουν στην επανέναρξη των συνομιλιών εντός των παραμέτρων του ΟΗΕ. Για παράδειγμα πως θεωρούν ότι θα οδηγηθούν Τουρκία και Τατάρ να εγκαταλείψουν τη θέση για δύο κράτη; Με την προσπάθεια, ας πούμε, να συναντήσουμε τις «ανησυχίες» της Τουρκίας στα μισά της απόστασης ή με κάποιο άλλο τρόπο. Είναι ή όχι αποδεκτή η ιδέα να ζητηθούν μέτρα πίεσης προς την κατεύθυνση της Τουρκίας από διεθνείς οργανισμούς αλλά και ξεχωριστές χώρες. Αν αυτό δεν θεωρείται ρεαλιστικό και υλοποιήσιμο τότε, τι θα πρέπει να γίνει. Πρακτικά και συγκεκριμένα όμως.

Ένα άλλο θέμα που χρήζει συζήτησης είναι η ανάγκη ανάληψης πρωτοβουλιών ή όχι. Αν ναι, αν δηλαδή θεωρείται ορθή κίνηση η ανάληψη πρωτοβουλιών, οι πρωτοβουλίες αυτές κρίνονται ως ορθές ή όχι, ανάλογα με την ανταπόκριση της άλλης πλευράς; Αν ναι τότε οι πρωτοβουλίες θα πρέπει να αναλαμβάνονται, αφού βολιδοσκοπηθεί η άλλη πλευρά; Αν όχι, τότε οι πρωτοβουλίες θα πρέπει να αναλαμβάνονται έτσι ή αλλιώς και ως μέτρο ουσίας αλλά και ως μοχλός πίεσης στους διάφορους δρώντες στο κυπριακό ή όχι.

Γιατί θέτω αυτό το θέμα; Διότι θεωρώ λανθασμένο να προσπαθούν ορισμένοι να γελοιοποιήσουν μια πρωτοβουλία επειδή η πλευρά προς την οποία απευθύνεται αυτή η κίνηση δεν ανταποκρίνεται ή ανταποκρίνεται μερικώς. Για παράδειγμα η πρωτοβουλία του Προέδρου προς την κατεύθυνση της Ε.Ε. Ξεκαθαρίζω, προς τους κακοθελητές ότι συμφωνώ, πως ο πρώτος ρόλος ανήκει στον ΟΗΕ. Αλλά γιατί είναι σφάλμα να απευθυνθεί η Κύπρος, κράτος μέλος της Ε.Ε., προς την Ένωση αναφορικά με το Κυπριακό; Ισχύει ή δεν ισχύει ότι η Ε.Ε. έχει λόγο και ρόλο στο κυπριακό. Ισχύει ή όχι, ότι είναι μοχλός προς αξιοποίηση με στόχο την λύση. Αν ναι, προς τι ο χλευασμός, επειδή τα συμφέροντα ορισμένα ευρωπαϊκών κρατών παρεμποδίζουν την Ε.Ε. να διαδραματίσει τον ρόλο που της αναλογεί στο Κυπριακό.

Με την ίδια λογική ούτε πρωτοβουλίες προς την κατεύθυνση του ΟΗΕ πρέπει να αναλαμβάνονται γιατί και εκεί ισχύουν τα ίδια. Και εντός των Ηνωμένων Εθνών υπάρχουν κράτη ισχυρά των οποίων τα συμφέροντα λειτουργούν ανασταλτικά στο να διαδραματίσει ο οργανισμός τον πραγματικό του ρόλο. Διαφορετικά ποιος και πως απαντά το ερώτημα γιατί το Συμβούλιο Ασφαλείας δεν διορίζει δικό του απεσταλμένο επί του θέματος ως θα έπρεπε και με καθαρούς όρους εντολής, όπως υλοποιηθούν οι δικές του αποφάσεις; Γιατί;

Γιατί ο Γ.Γ. του ΟΗΕ παίρνει ξεκάθαρη θέση για τεκταινόμενα στη Γάζα και κατανέμει ονομαστικές ευθύνες, ενώ στην περίπτωση του Κυπριακού, επιτρέπει την κατάθεση έστω, στο τραπέζι των συνομιλιών της θέσης για δύο κράτη, η οποία αντιστρατεύεται τις αποφάσεις του ΟΗΕ. Γιατί; Μήπως με βάση αυτό γεγονός δεν πρέπει να πιέζουμε τον Γ.Γ. του ΟΗΕ και το Συμβούλιο Ασφαλείας να δράσουν προς εφαρμογή των δικών τους αποφάσεων; Με απλά λόγια και ξεκάθαρα, γιατί είναι ευθύνη της ε/κ, όπως ορισμένοι διατείνονται, όταν ΟΗΕ και Ε.Ε. δεν αναλαμβάνουν τις δικές τους ευθύνες, με βάση τις δικές τους αποφάσεις;

Είναι καιρός να σταματήσει το παραμύθι ότι η ε/κ πλευρά δεν πείθει. Δεν πείθονται όσοι δεν θέλουν να πεισθούν. Για παράδειγμα σε τι και πως χρειάζεται να πεισθούν ΟΗΕ και Ε.Ε. ότι οι θέσεις Άγκυρας και Τατάρ, είναι εκτός παραμέτρων των δικών τους αποφάσεων; Πως θα πεισθούν π.χ. ότι η Τουρκία έχει εισβάλει στην Κύπρο και να αποκαλέσουν την εισβολή, εισβολή και την Τουρκία εισβολέα. Όπως πράττουν στην περίπτωση της Ρωσίας στην Ουκρανία; Και το θέμα δεν είναι απλά και μόνο να αποκαλέσουν τα γεγονότα και τις πράξεις με το όνομα του αλλά και να δράσουν ανάλογα! Εκτός και αν αυτοί οι ορισμένοι θεωρούν ότι θα πρέπει να γίνουν αποδεκτές, απαράδεκτες, διχοτομικές θέσεις της Τουρκίας για να τα βρούμε και να ησυχάσουν από το πρόβλημα μας και εξυπηρετηθούν ορισμένα κράτη μέλη του ΟΗΕ και της Ε.Ε. Και αν αυτό υπονοούν, πώς νομίζουν ότι αυτό θα αποβεί προς το καλό των Ε/κ και Τ/κ, προς το καλό του συνόλου του κυπριακού λαού και της Κύπρου, αλλά και ολόκληρης της περιοχής μας;

Εγώ λέω ότι κάτι τέτοιο μόνο κακά θα προκαλέσει και μελλοντικά προβλήματα σε μια ιδιαίτερα εύφλεκτη περιοχή. Με βάση τα πιο πάνω, συμφωνώ ότι η συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου στις 8/1/24 πρέπει να είναι σύνοδος ξεκάθαρων προτάσεων και όχι σύνοδος αλληλοεπικρίσεων.