Πολλά και σοβαρά ερωτήματα δημιουργούνται από όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες μέρες με αφορμή την επιβεβαίωση ότι το τηλέφωνο του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ, Ν. Ανδρουλάκη, παρακολουθούνταν επί μήνες από την ΕΥΠ.

Ο καταιγισμός των εξελίξεων που ξεκίνησε από την περασμένη Παρασκευή, όταν παραιτήθηκαν ο γενικός γραμματέας του πρωθυπουργού και ο διοικητής της ΕΥΠ, έρχεται να αναδείξει ότι τέτοιες πρακτικές «πατούν» πάνω σε ένα συγκεκριμένο σκοτεινό θεσμικό πλαίσιο που επιτρέπει στην ουσία να παρακολουθείται ο οποιοσδήποτε, χωρίς κανέναν απολύτως περιορισμό και βέβαια πάντα με τον φερετζέ των «λόγων εθνικής ασφάλειας».

Από ΣΟΦΙΑ ΧΟΥΔΑΛΑΚΗ*

Η εγγονή της στάθηκε μπροστά από το ανοιχτό παράθυρο και όπως έμπαινε μέσα ο δυνατός ήλιος του Αυγούστου, φέγγισε το εφηβικό της κορμί μέσα από το κοντό κίτρινο φουστάνι. Πόσο φως, πόση νιότη, πόση ομορφιά σε εκείνη τη μια στιγμή που ο μαΐστρος άγγιξε γλυκά το στρίφωμά της και έκανε τις πιέτες να χορεύουν. «Να σε αγαπάς», της ψιθύρισε. «Να μιλάς δυνατά, περήφανα, να σε σέβεσαι». Παραμέρισε από τα μάτια τη λευκή τούφα μαλλί και σκούπισε τον ίδρωτα από το μέτωπο. Πολλά χρόνια έτρεχε, πολλά χρόνια μέχρι να καταφέρει να αγαπηθεί δίχως να δίνει «εξετάσεις καταλληλότητας», να υπάρχει δίχως να απολογείται, να στέκει περήφανη δίχως να πληρώνει προστασία ή υποστήριξη.