Από Σταύρος Χριστακόπουλος *

Μια παρέμβαση του Κώστα Καραμανλή είναι πάντα είδηση, καθώς ο πρώην πρωθυπουργός δεν συνηθίζει να τοποθετείται για ψύλλου πήδημα. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που η τοποθέτησή του στα Ανώγεια της Κρήτης χθες το βράδυ προκάλεσε πανικό στην κυβέρνηση και μια μάλλον υπερβολική σεναριολογία.

Αμέσως πολλοί έσπευσαν να του καταλογίσουν ότι μίλησε τώρα, σε μια στιγμή πολύ δύσκολη για την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό, ζητώντας «κάθαρση του δημόσιου βίου», «άπλετο φως», «να ξεκαθαριστεί ποιοι και με ποια δικαιολογία ζήτησαν κάτι τέτοιο και ποιοι και πώς το ενέκριναν» και υπερασπίστηκε τη δημοκρατική ομαλότητα, ενώ αντιθέτως έχει κρατήσει το στόμα του κλειστό στην υπόθεση της… Novartis.

Με αφορμή τον θάνατο του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, του τελευταίου επικεφαλής της Σοβιετικής Ενωσης, το όνομα του οποίου συνδέθηκε με την τελευταία πράξη της αντεπανάστασης στην ΕΣΣΔ, όλα τα αστικά επιτελεία, εντός και εκτός συνόρων, βρήκαν την ευκαιρία να μοστράρουν ξανά τον αντικομμουνισμό τους και τη συστηματική παραχάραξη της Ιστορίας.

Από τον Μπάιντεν και τον Μακρόν έως τον Σολτς, τον Τζόνσον και τον Στόλτενμπεργκ, με μια φωνή λιβανίζουν την «προσφορά» του Γκορμπατσόφ, με έμφαση στη «συμβολή» του στον «εκδημοκρατισμό», στην «ειρήνη», στην «ελεύθερη Ευρώπη», στον «αναίμακτο τερματισμό του Ψυχρού Πολέμου» και άλλα παρόμοια.