Του Κώστα ΠΑΠΑΔΑΚΗ*

Ολες οι αστικές δυνάμεις, φιλελεύθερες, σοσιαλδημοκρατικές, ακροδεξιές επιχειρούν να εμφανίσουν την αλυσίδα ιμπεριαλιστικών πολέμων, καπιταλιστικών κρίσεων, αντεργατικών μέτρων και αντιλαϊκής διαχείρισης της πανδημίας ως μια παρέκκλιση της καπιταλιστικής κανονικότητας. Επικαλούνται εδώ και χρόνια «έκτακτες καταστάσεις» και κάθε είδους «κρίσεις», που δεν αποτελούν «συμπτώσεις» αλλά συμπτώματα ενός σάπιου, εκμεταλλευτικού συστήματος.

Ενδεικτικό του αδιεξόδου των απολογητών της καπιταλιστικής βαρβαρότητας αποτελεί το γεγονός ότι ενώ παλιότερα επικαλούνταν ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες ως πρότυπα «για μια καλύτερη ζωή», σήμερα σπεύδουν να τις εμφανίσουν αυτές ως ...ελπίδα για τους λαούς, γιατί όπως ισχυρίζονται παρέχουν έστω μια στοιχειώδη ανακούφιση σε εξαθλιωμένους. Πατούν βεβαίως στις μειωμένες απαιτήσεις που μεθοδικά καλλιεργούν στον λαό όλα αυτά τα χρόνια.

• Ο λαός στενάζει αλλά τα «κοράκια» κάνουν χρυσές δουλειές

Πολυετή μνημόνια στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, που εάν δεν τηρηθούν θα επιβάλλονται πρόσθετα σκληρά αντιλαϊκά μέτρα, προτείνει η Κομισιόν η οποία τη βδομάδα που πέρασε παρουσίασε τις προτάσεις της για τους νέους κανόνες που θα διέπουν το Σύμφωνο Σταθερότητας. Η παρέμβαση αυτή έρχεται να προστεθεί στη λεγόμενη «μεταμνημονιακή εποπτεία» αλλά και στα προαπαιτούμενα αντιλαϊκά μέτρα του υπερμνημονίου του Ταμείου Ανάκαμψης, που περιλαμβάνουν ανάμεσα σε άλλα νέο κύμα πλειστηριασμών και κατασχέσεων, πρωτογενή πλεονάσματα και πρόσθετη φοροεπέλαση στα λαϊκά νοικοκυριά.