Από που να ξεκινήσεις και που να σταματήσεις… Απ’ όπου κι αν τους πιάσεις λερώνεσαι… Απ’ όπου κι αν πιάσεις αυτό το σύστημα και όσους το στηρίζουν, ώστε να φτάσει στο άκρο όριο της αγριότητά του, βρωμίζεσαι!
Πρόκειται για κανονικότατους άρπαγες της πιο χαμηλής υποστάθμης, οι οποίοι δεν ορρωδούν προ ουδενός, αρκεί να πιάσουν το στόχο...
«Οσο μπορείς πρόβαλλε μεγαλύτερες απαιτήσεις απ' τον άνθρωπο, μα παράλληλα δείχνε του όσο μπορείς μεγαλύτερο σεβασμό».
Η προστασία των παιδιών και δη των πιο αδύναμων ήταν ένα από τα πρώτα καθήκοντα της νεαρής σοβιετικής εξουσίας. Η κατάσταση ήταν εκρηκτική. 7.500.000 ήταν περίπου τα εγκαταλελειμμένα παιδιά, λόγω του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και της στρατιωτικής επέμβασης 14 καπιταλιστικών κρατών ενάντια στην Επανάσταση. Παιδιά του δρόμου, που μέσα στη βιοπάλη συχνά κατέληγαν σε συμμορίες που έκλεβαν, επαιτούσαν, εκ των οποίων μάλιστα τουλάχιστον το 10% έκανε και χρήση ναρκωτικών ουσιών.
Κάποτε έλεγαν ότι «θα έρθουν οι κομμουνιστές να μας πάρουν τα σπίτια», αναπαράγοντας τις πιο άθλιες (και γελοίες) μορφές αντικομμουνισμού.
Τα χρόνια πέρασαν. Τα σπίτια που μένουμε «ανήκουν» στις τράπεζες, είτε λόγω στεγαστικών δανείων με ληστρικά επιτόκια, είτε λόγω χρεών (ελάχιστων χρεών μπροστά στα «δανεικά» των διάφορων Πάτσηδων).
