Menu
Οι ευαισθησίες των δωρεών

Οι ευαισθησίες των δωρεών

• Η σχέση ανάμεσα στους μ...

Η δράση μας στην επιτροπή Ενέργειας, Βιομηχανίας & Έρευνας του Ευρωκοινοβουλίου

Η δράση μας στην επιτροπή Ενέργειας…

Γράφει: Νεοκλής Συλικιώτη...

Λένιν

Λένιν

• Γεννήθηκε σαν σήμερα, σ...

Δεκαπέντε χρόνια μετά το δημοψήφισμα

Δεκαπέντε χρόνια μετά το δημοψήφισμ…

  Γράφει: Ανδρέας Θεοφάν...

“Μη βιώσιμη” για τις φαρμακοβιομηχανίες η θεραπεία “μια κι έξω”!!!

“Μη βιώσιμη” για τις φαρμακοβιομηχα…

• Οι νέες γονιδιακές θερα...

Ανεπανόρθωτη ζημιά από την έλλειψη ενότητας

Ανεπανόρθωτη ζημιά από την έλλειψη …

Γράφει: Νίκος Κατσουρίδης...

Αποφασιστικό πλήγμα

Αποφασιστικό πλήγμα

Γράφει: Λιάνα Κανέλλη* Α...

Παναγία των Παρισίων: Φιλότεχνοι «δωρητές» με... θεϊκές φοροαπαλλαγές!

Παναγία των Παρισίων: Φιλότεχνοι «δ…

• Αποκαλυπτικό άρθρο της ...

Διεθνής Αποστολή Αλληλεγγύης στο λαό και τη νεολαία της Βενεζουέλας

Διεθνής Αποστολή Αλληλεγγύης στο λα…

• Πραγματοποιήθηκε από το...

Ο Ακιντζί  καλεί τον πρόεδρο Αναστασιάδη να πει ποια είναι τα ζωτικής σημασίας θέματα

Ο Ακιντζί καλεί τον πρόεδρο Αναστα…

• Και δηλώνει ότι αναμένε...

Prev Next

Η Μακεδονία είναι…

Γράφει: Δημήτρη; Μηλάκας*

Υπάρχουν δυο (τουλάχιστον) τρόποι για να δει κάποιος την υπόθεση της ΠΓΔΜ: ο πρώτος έχει να κάνει με το βάρος της (νωπής ακόμη) ιστορίας της διανομής της γεωγραφικής περιοχής της Μακεδονίας ως αποτέλεσμα των πολέμων του περασμένου αιώνα. Ο δεύτερος, έχει να κάνει με την (μεγάλη) πιθανότητα έναρξης ενός νέου γύρου διευθετήσεων (σπάνια τέτοιες διευθετήσεις εξελίσσονται αναίμακτα) ως αποτέλεσμα της σύγκρουσης συμφερόντων Δύσης (ΗΠΑ) - Ρωσίας στα Βαλκάνια τον 21ο αιώνα. Ο συνδυασμός των δύο αυτών προσεγγίσεων είναι, προφανώς,  απαραίτητος σε κάθε προσπάθεια διαμόρφωσης μιας εθνικής θέσης και στρατηγικής που στόχο έχει τη διαφύλαξη των κεκτημένων.

Στην  πρώτη προσέγγιση υπερισχύει το συναίσθημα και όσα η ιστορία έχει κληροδοτήσει στο σήμερα. Είναι η επιταγή του παρελθόντος, η μνήμη του αίματος και η δικαιολογημένη επιμονή του ανθρώπου να διατηρήσει αυτά που οι προηγούμενοι κέρδισαν. Πάνω απ όλα είναι η διάθεση για την διατήρηση της τάξης  η οποία  στην προκειμένη περίπτωση είναι σαφής: η ελληνική Μακεδονία  αποκτήθηκε με τη δύναμη των όπλων και είναι  το γεωγραφικό/ πολιτικό/ οικονομικό φιλέτο αυτής της ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής. Κάτι επίσης αδιαμφισβήτητο είναι ότι η ελληνική Μακεδονία σήμερα κατοικείται στην συντριπτική της πλειοψηφία από Έλληνες.

Στη δεύτερη προσέγγιση οι ιστορικές βεβαιότητες παραμερίζονται από τις αμφιβολίες και τις δικαιολογημένες ανησυχίες που δημιουργούνται από την εξέλιξη  του γεωπολιτικού παιχνιδιού το οποίο  αυτήν την εποχή κορυφώνεται. Μέσα από αυτήν την γωνία παρατήρησης προκύπτουν ερωτήματα και διλήμματα τα οποία δεν είναι εύκολο να απαντηθούν μόνο από την ιστορία. Το (νεφελώδες) παρόν απαιτεί κατ αρχήν επίγνωση των συσχετισμών και των προθέσεων των αντιπάλων / ανταγωνιστών. Πάνω απ όλα απαιτείται σαφής καθορισμός των στόχων και των δυνατοτήτων για την εκπλήρωσή τους. Με ποιο απλά λόγια, η τρέχουσα αντιμετώπιση του θέματος, απαιτεί στρατηγική, δηλαδή απαντήσεις και επιλογές σε μια σειρά από δύσκολα ερωτήματα:

  1. Είναι λύση για τα συμφέροντα της χώρας η ένταξη της ΠΓΔΜ -με όποιο όνομα- στο ΝΑΤΟ;
  2. Θεωρεί η ελληνική πολιτεία ότι το ΝΑΤΟ ως οργανισμός με τις διαδικασίες και τον τρόπο λειτουργίας του θα εκτονώσει τις διαφορές Αθήνας- Σκοπίων; Κι αν ναι, γιατί κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει με τις ελληνοτουρκικές διαφορές;
  3. Αν η εκτίμηση είναι ότι η ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ δεν διασφαλίζει τα ελληνικά συμφέροντα έχει η ελληνική κυβέρνηση της δυνατότητα να την αποτρέψει; Και με τι κόστος;
  4. Έχει η ελληνική κυβέρνηση αποσαφηνίσει αν τα ελληνικά συμφέροντα συμπίπτουν με αυτά των ΗΠΑ στην περιοχή; Η τοποθέτηση ολόκληρων των Βαλκανίων κάτω από την ομπρέλα του ΝΑΤΟ διασφαλίζει την ηρεμία στην περιοχή ή την μετατρέπει σε πεδίο γεωπολιτικής σύγκρουσης;
  5. Έχει αποφασίσει (με όρους του σήμερα) η ελληνική κυβέρνηση  με ποια από τις πλευρές που συγκρούονται (και) στα Βαλκάνια συμφέρει τη χώρα να είναι; Η εγκατάλειψη για παράδειγμα της ελληνορωσικής  (ενεργειακής κατά κύριο λόγο και αμυντικής)  συνεργασίας για χάρη της αμερικανικής προστασίας είναι προς το συμφέρον της χώρας;
  6. Έχει -σε τελική ανάλυση- η ελληνική πολιτεία κοστολογήσει και διασφαλίσει δίκαια και χειροπιαστά ανταλλάγματα για την σύμπλευσή της με τις αμερικανικές επιδιώξεις;

Η αδυναμία διατύπωσης απαντήσεων στα παραπάνω ερωτήματα που το παρόν διατυπώνει επιτακτικά είναι προφανής όπως και το αποτέλεσμα αυτής της αδυναμίας: η επίκληση των ιστορικών παρακαταθηκών και ψευδαισθήσεων του τύπου «η Μακεδονία είναι μια και ελληνική» ή «το όνομα είναι η ψυχή μας» και άλλα τέτοια «επιχειρήματα» καταρρέουν κάτω από το βάρος της αδυναμίας επιβολής τους. Κάπως έτσι εμφανίζονται οι οδυνηρές συνέπειες του καινού στρατηγικής το οποίο καλύπτεται τελικά από την ατζέντα αυτών που έχουν σαφείς στόχους και τα μέσα για να τους επιβάλλουν. Στην προκειμένη περίπτωση  των Αμερικάνων.

Η ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ είναι για τις ΗΠΑ η «τελευταία» ρύθμιση που θα ολοκληρώσει το έργο που ξεκίνησαν με τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Οι αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις σε Ρουμανία, Βουλγαρία, ΠΓΔΜ, Κόσσοβο (η μεγαλύτερη αμερικανική βάση στον κόσμο), Αλβανία και Ελλάδα συνθέτουν το ανάχωμα των ΗΠΑ έναντι της ρωσικής επιρροής στην περιοχή. Όσο η αμερικανο-ρωσική σύγκρουση εντείνεται σε άλλες περιοχές (Μέση Ανατολή) και όσο οι ΗΠΑ υποχρεώνονται σε απαγκίστρωση από θέσεις που κατείχαν στην Τουρκία τόσο αναδεικνύεται η επιτακτική ανάγκη απόλυτου ελέγχου των Βαλκανίων.

Μέσα από αυτό το πρίσμα που περιγράφει τις τρέχουσες εξελίξεις είναι προφανές ότι το «πρόβλημα» δεν είναι πως θα ονομάζεται η ΠΓΔΜ. Το πρόβλημα συνοψίζεται στο αν θα ενταχθεί τελικά  (και) αυτό το αμερικανικό προτεκτοράτο στον αμερικανικό μηχανισμό ασφάλειας (ΝΑΤΟ) έτσι ώστε οι υπόλοιποι σύμμαχοι να δεσμευτούν στο πλευρό των ΗΠΑ έναντι της Ρωσίας.

Σε κάθε περίπτωση η Pax Americana  έχει διαμορφώσει τους όρους διαιώνισής της στην περιοχή είτε με την ενσωμάτωση της ΠΓΔΜ στους μηχανισμούς του ΝΑΤΟ είτε με τον διαμελισμό της. Το δίλημμα / εκβιασμός που  προκύπτει για την ελληνική πλευρά είναι σαφές: θα αποδεχτεί την αμερικανική διευθέτηση -ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ με όποιο όνομα- ή είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει τα όσα συνεπάγεται η επαναχάραξη του χάρτη στην περιοχή προς όφελος κατά κύριο λόγο της (μεγάλης) Αλβανίας;

Αυτή, προφανώς, είναι μια απάντηση που δεν δίνεται μέσα από τα συλλαλητήρια…

Πηγή: topontiki.gr 

*Ημεροδρόμος

Read more...

Τρικλοποδιές στην ορθοδοξία

Γράφει: Χαράλαμπος Μερακλής

Διαφωνίες, συγκρούσεις, φιλοδοξίες, υπόσκαψη κύρους, ανικανότητα διοικήσεων, γεωπολιτικές προεκτάσεις κλπ. είναι ανάμεσα στα υπαρκτά προβλήματα που υποσκάπτουν και προκαλούν δονήσεις στην Ελληνορθόδοξη Εκκλησία και γενικότερα στην Ορθοδοξία που την αποδυναμώνουν, καθηλώνουν, διασπούν αποδιοργανώνουν και γίνονται «cusis bell» ανάμεσα στους ιεράρχες και στο χριστεπώνυμο ποίμνιο.

Read more...

Φιλοκαλούμεν μετ' ευτελείας

Γράφει: Λιάνα Κανέλλη*

«Φιλοκαλούμεν τε γαρ μετ' ευτελείας και φιλοσοφούμεν άνευ μαλακίας», δηλώνει, αναλαμβάνοντας και την πολιτική ευθύνη του πρώτου πληθυντικού, ο Περικλής στον «Επιτάφιο», όπως τον παραθέτει ο Θουκυδίδης (2.40,1). Είναι προφανώς αδύνατο σήμερα να ανακαλέσει και χρησιμοποιήσει κανείς αυτήν τη φράση, τη ρητορική του Περικλή, για τις συζητήσεις περί το λεγόμενο «μακεδονικό», σχεδόν αποκλειστικά ονοματολογικό ζήτημα, χωρίς να βαρύνονται τα δυο ουσιαστικά με την τρέχουσα κοινή τους σημασία, του φτηνού και του ανόητου.

Και μπορεί στην αντίληψη των αρχαίων Αθηναίων η έκφραση αυτή να αναδεικνύει μια συνετή και στιβαρή έννοια πράξεων, στις μέρες μας όμως τα φανερά αλλότρια συμφέροντα και ο αποπροσανατολιστικός οπορτουνισμός πυροδοτούν -ευτελέστατα, είναι η αλήθεια- τεράστιους κινδύνους για τους λαούς της Βαλκανικής, αλλά και το δικό μας. Μέχρι να φτάσουμε στον «Επιτάφιο», θα κινδυνεύουμε με επιτάφιο χωρών, κοινωνιών, συνόρων, σχέσεων κι ενδεχομένως και της ειρήνης αυτής καθ' αυτής.

Read more...
Subscribe to this RSS feed