Ο πρώτος γύρος των εκλογών στην Τουρκία δεν ανέδειξε απλά και μόνο νικητή τον Ερτογάν. Ανέδειξε και ορισμένα άλλα θέματα, ας τα ονομάσω παράγωγα της ουσίας:
Μου φαίνεται περίεργο όταν με ρωτάνε γιατί ψηφίζω ΚΚΕ, όταν αναρωτιούνται τι είναι αυτό που με κάνει κομμουνιστή.
Πώς γίνεται να ρωτάνε, αλήθεια; Πώς γίνεται να αναρωτιούνται;
Αφού αρκεί να σηκώσουν το κεφάλι και να δουν τον κόσμο γύρω τους. Ένας κόσμος όλο και χειρότερος κάθε μέρα για τους λαούς.
Με το ΚΚΕ, λοιπόν, που δεν ανέχεται κατακτήσεις και δικαιώματα που αποκτήθηκαν με αγώνες και αίμα να ξηλώνονται το ένα μετά το άλλο.
Πως;
Με μια πολιτική απόφαση που θα ανακοίνωνε στους εφοπλιστές ότι ήρθε η ώρα να πληρώσουν κι αυτοί φόρους. Ότι την ώρα που ο μισθωτός των 3 και 60 φορολογείται με 22%, μπαίνει τέλος στην δική τους «φορολόγηση» της τάξης του… 0,048%!!! Κι ότι οι φόροι που θα εισπραχτούν από την κατάργηση (σε ένα νόμο με ένα άρθρο) της «οικειοθελούς (!) φορολόγησης που τους έχουν εξασφαλίσει ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ θα πάνε στην ενίσχυση των αδύναμων.
