Της Σεμίνας Διγενή*

Γίναμε η χώρα που κανονικότητά της είναι να καίγεται τα καλοκαίρια και να πνίγεται το χειμώνα. Με τους κατοίκους της να δολοφονούνται στα μέσα μεταφοράς, σε καρότσες αγροτικών, σε εργοστάσια.
Μια χώρα ρημαγμένη, γεμάτη παγίδες θανάτου, με άνθρωπους και ζώα να απανθρακώνονται, κόπους ζωής να χάνονται, το μέρος εκείνο όπου όλα αφήνονται να γίνουν στάχτη.
Στάχτη οι «παράτυποι μετανάστες», τα ζώα, τα σπίτια, οι ναοί, τα μαγαζιά, τα νοσοκομεία, όλα στάχτη…