• Οι βρετανικές βάσεις στο νησί χρησιμοποιούνται ως ορμητήριο για τον βομβαρδισμό της Υεμένης και όχι μόνο • Αμερικανικές Συμφωνίες που μυρίζουν μπαρούτι

Στις 12 Γενάρη, στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ και της Βρετανίας ξεκίνησαν τον πρώτο γύρο πυραυλικών επιθέσεων στην Υεμένη, κλιμακώνοντας την ήδη επικίνδυνη κατάσταση που διαμορφώνεται στη Μέση Ανατολή.

Το βρετανικό υπουργείο Αμυνας ανακοίνωσε ότι χρησιμοποίησε δύο ζεύγη μαχητικών Typhoon FGR4 της RAF, υποστηριζόμενα από ένα δεξαμενόπλοιο εναέριου ανεφοδιασμού Voyager. Τα αεροσκάφη πέταξαν από τη βρετανική βάση στο Ακρωτήρι της Κύπρου, περίπου στις 7.30 μ.μ. ώρα Ηνωμένου Βασιλείου και βομβάρδισαν στόχους στην Υεμένη περίπου στις 11.30 μ.μ. Επέστρεψαν στην Κύπρο στις 3 τα ξημερώματα.

Γράφει: Ανδρέας Θεοφάνους*

Αναμφίβολα τα δεδομένα στην Κύπρο, στο περιφερειακό, ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον είναι τέτοια που δεν επιτρέπουν κανένα εφησυχασμό. Υπάρχουν ζητήματα τα οποία θα πρέπει να αντιμετωπισθούν αποτελεσματικά. Ταυτόχρονα ενώ θεωρητικά το κράτος είναι σε θέση να ενεργήσει για αρκετά θέματα (εξασκώντας τον στρατηγικό, κοινωνικό και επιδιαιτητικό του ρόλο), είναι κατανοητό ότι σε κάποια άλλα, λίγα μπορεί να πράξει (όπως, για παράδειγμα, αποφάσεις της ΕΕ για συντηρητικές προσεγγίσεις στο μακροοικονομικό επίπεδο). Υφίσταται σήμερα ένα ταραχώδες διεθνές περιβάλλον το οποίο επηρεάζει κάθε χώρα σε διάφορα επίπεδα. Έχοντας όλα αυτά υπ΄ όψιν είναι απαραίτητο όπως η κυβέρνηση και το ευρύτερο πολιτικό σύστημα ενεργήσουν με τέτοιο τρόπο ούτως ώστε αφ΄ ενός να επιλύσουν προβλήματα και αφ΄ ετέρου να δημιουργήσουν ευκαιρίες ή/και να ελαχιστοποιήσουν το κόστος από τυχόν αναταράξεις.