Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ*

Είναι δύσκολο για οποιονδήποτε, πόσο μάλλον για έναν νέο, ας πούμε τριαντάρη, της σημερινής εποχής στην Ελλάδα, όση διαλεκτική ικανότητα κι αν διαθέτει, να χωρέσει στο κεφάλι του και να επεξεργαστεί δύο παράλληλα τρέχοντα γεγονότα: Το ένα είναι το Φεστιβάλ της ΚΝΕ, που κλείνει πανηγυρικά 50 χρόνια προσφοράς στη νεολαία, από τη νεολαία, με τη νεολαία και για τη νεολαία αυτού του τόπου. Ενα Φεστιβάλ ταυτισμένο χρονικά με τη ...μεταπολίτευση, που πέρασε διά πυρός και σιδήρου, δι' έμπνευσης, ενθουσιασμού και προσφοράς, και σήμερα είναι καταξιωμένος πολιτιστικός θεσμός, ζωτικής σημασίας, για τούτη δω την ευρωχώρα που πάσχει από προϊούσα πολιτισμική ανεπάρκεια, προσβεβλημένη από τον ανθρωποκτόνο καπιταλιστικό ιό της αγοραίας τέχνης.