Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ*

Καθώς προχωράμε στον εικοστό πρώτο αιώνα, ο γνωστός χρήσιμος ηλίθιος των απανταχού αθλιοτήτων έχει μετατραπεί σε χρήσιμο διεφθαρμένο. Οταν μάλιστα αυτοί οι δύο συναντηθούν, τότε οι επωφελούμενοι τρίβουν τα χέρια τους, αλλά ενδεχομένως και το φιτίλι που μπορεί ανά πάσα στιγμή να κάψει τη Γη. Το χακί συνολάκι του πρώην κωμικού και νυν τραγικού στην Ουκρανία, για παράδειγμα, ξεπεράστηκε ως μόδα και προσοχή, δεν αστειεύομαι, έχει πλέον και δυσβάσταχτο παράπλευρο κόστος. Είναι χαρακτηριστικό ότι στις αμερικανικές σειρές το τελευταίο εξάμηνο οι κακοί δεν είναι Ρώσοι, αλλά Ουκρανοί. Ειδησάρια, όχι ακόμα πρωτοσέλιδα για τη διαφθορά στην Ουκρανία εμφανίζονται ολοένα και συχνότερα, σχεδόν παράλληλα με τα νέα για τον πόλεμο, που ήδη κλείνει, ας μην κοροϊδευόμαστε, μια δεκαετία από το Μαϊντάν. Απ' όλες τις εκδηλώσεις διαφθοράς υπάρχει μία που σηκώνει την τρίχα, καθώς την επισημαίνουν οι ίδιοι οι Ουκρανοί στα δικά τους κανάλια: Στο Χάρκοβο έχει κλαπεί από τις οχυρώσεις το εξήντα τοις εκατό όλων των υλικών και βεβαίως έχει εξαερωθεί το παχουλό ΝΑΤΟικό κονδύλι!

Γράφει: Νίκος Κατσουρίδης

Θα αρχίσω το νέο αυτό κείμενο από αφορμή τις αμερικανικές εκλογές ακριβώς όπως είχα ολοκληρώσει το προηγούμενο. Έγραφα λοιπόν:

α) Μετά τη νίκη του Ντόναλτ Τράμπ τίποτα στον κόσμο και στις ΗΠΑ δεν θα είναι πια ακριβώς το ίδιο.

β) Οι ΗΠΑ συνεχίζουν να είναι μια βαθιά διχασμένη κοινωνία.