Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ*

Μπήκε και η πρώτη βδομάδα του νέου έτους και μοιάζει αφόρητα με τις προηγούμενες. Δεν έχω πιξελάκια τεχνητής ημερολογιακής αισιοδοξίας να μοιράσω σε κανέναν. Ούτε θέλω, ούτε μπορώ να γίνω απολογιστικός Αη Βασίλης ενός γιορταστικού δεκαπενθήμερου, όπου αθροίζονται σωρηδόν άπαξ χορηγοί χαράς και δωροδότες, αξιοπρεπείς μοναξιές, κρυμμένες αθλιότητες σε ένα τοπίο βιαιοτήτων, όπου κάθε όνειρο οφείλει να πληροί χρηματιστηριακές προδιαγραφές.

Αν κανείς βασιζόταν στις κυβερνητικές δηλώσεις, στις ευχές των ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ, στις ειδήσεις στον αστικό Τύπο σε σχέση με τη λεγόμενη «εξωτερική πολιτική» πριν από ακριβώς έναν χρόνο, είχε πάνω κάτω την εξής εικόνα: