του Ανδρέα Θεοφάνους*

Κατά καιρούς υπάρχουν συγκρούσεις στην κυπριακή κοινωνία για γεγονότα του παρελθόντος καθώς και για τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και τον Στρατηγό Γρίβα. Προφανώς καμιά κοινωνία δεν είναι μονολιθική και ως εκ τούτου υφίστανται διαφορετικές ιδεολογίες και προσεγγίσεις. Και ενώ αυτό είναι θεμιτό, αποτελεί σοβαρή αδυναμία η έλλειψη βασικών γνώσεων για σημαντικά ιστορικά δεδομένα. Εάν επέλθει επιτέλους ιστορική αυτογνωσία και κατανόηση του γεγονότος ότι η Κύπρος αντιμετωπίζει υπαρξιακούς κινδύνους τότε είναι δυνατόν να προκύψει ένα καλύτερο κλίμα. Ιδανικά ο στόχος πρέπει να είναι η εθνική συμφιλίωση καθώς και η επικέντρωση στα σημερινά ζητήματα και το μέλλον. Η προσέγγιση αυτή δεν συνεπάγεται εξίσωση ευθυνών για το τι έλαβε χώρα στο παρελθόν.

Από Δήμητρα Μυρίλλα*

Κι όταν η πραγματικότητα δεν μας βολεύει, τόσο το χειρότερο για αυτή. Την φέρνουμε κυριολεκτικά τούμπα και την κάνουμε αγνώριστη!

Ο Κυρ. Μητσοτάκης στην  Κυριακάτικη “μοντερνιά” του να επικοινωνεί (τάχα) διαδικτυακά με τον λαό, πασάλειψε στα μούτρα αυτού του οργισμένου κόσμου, τον απόλυτο κυνισμό του και την απροκάλυπτη χειραγώγηση. Ούτε λίγο, ούτε πολύ είπε ότι 2 εκ. άνθρωποι σε όλη την Ελλάδα διαδήλωσαν για να ωθήσουν την κυβέρνηση να συνεχίσει το αναπτυξιακό της έργο!